Dług wdzięczności

[Gryf]

Gdy głowę swą smutną od zmartwień pochylasz,
Gdy oczy ze łzami ukrywasz w dłoniach,
Gesty rozpaczy do Boga wysyłasz
I mówisz, że dzieci swoje zawodzisz.

Nie mamo, tak nie jest, o tym wiesz dobrze,
Swoje zrobiłaś przez lata jak mogłaś.
Ty nas uczyłaś jak kochać mądrze,
Jak żyć uczciwie, drugiemu pomagać.

W problemach młodości dobrze radziłaś,
Na pewne szaleństwa nam przyzwalałaś.
Przed pobłądzeniem Ty nas broniłaś
I mówisz teraz, że nic nie zrobiłaś?

To my u Ciebie dług zaciągnęliśmy,
Za to, że dla nas tylko byłaś.
Od Ciebie mamo to dostaliśmy,
Więc teraz nasza kolej nie zawieść.

[Gość]

Gryfie drogi, to najpiękniejsze wyznanie, jakie słyszałam ( czytałam).
Myślę, że mama, która to przeczyta nie łzy smutku uroni lecz wzruszenia pozytywnego. I jam się wzruszyła czytając Twoje słowa.
Pozdrawiam ciepło i myśl serdeczną zostawiam.

[Ryszard Kisiel]

Witaj dobry Gryfie. Z twoich słów już dobro wypływa. Dobry syn, dobre dziecko.
w dzisiejszych czasach nie często się słyszy takie wyznania.. Tym bardziej Gryfie
załugujesz na miłośc i szacunek. Wiersz piękny, wzruszający.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie.

[wanesa_ciska]

Sama mam łzy w oczach czytając ,czyż może być szczersze wyrażenie szacunku matce , dumna powinna być iż takiego Syna ma ...pozdrawiam