aluna Opublikowano 30 Października 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Października 2009 zegar tyka przypomina gubiąc godziny i dni wpadam w grób głębi łez wylanych przed i po stary kaktus nie kłuje brak sił na zadanie bólu atakuje w znieczulenie sponiewierane śmiechem i to wcale nie do księżyca w trosce o rano śpię po leku a śmierć podaje rękę wita się i żegna z powagą sądu drwi z z cierpienia słabych czyta księgę życia z piekieł
Joanna_Janina Opublikowano 30 Października 2009 Zgłoś Opublikowano 30 Października 2009 Śmierć ciągle nad nami krąży i szuka momentu, żeby nas dopaść... i jest przekorna... Ładna refleksja :) Pozdrawiam Janina
aluna Opublikowano 30 Października 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Października 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuje Janino za ładną refleksję...wszystkim myślę jej nam potrzeba! Ściskam! Ania
bazyl_prost Opublikowano 31 Października 2009 Zgłoś Opublikowano 31 Października 2009 jak adeptka technik szamańskich truchlejesz by zaznać wiedzy
aluna Opublikowano 31 Października 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Października 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. No to wiesz...
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się