Jesień cywilizacji

[Bezimienny z Nikąd]

Życie przemija, my razem z nim.
W spełnianiu swych marzeń gubimy sny.
Prawdziwych wartości już nie ma w tym,
Jedynie samotność, razem z nią my.

Co było kiedyś dziś zapomniane,
Teraz już inne cele widzimy.
Nowe podniety w głowach nam dane,
Wiedziemy żywot nim go stracimy.

Praca, kariera i pieniądz rządzi.
Słuszne decyzje dla nich podjęte,
Nikt nie rozliczy, nikt nie osądzi.
Ręce przyjazne od nas odjęte.

To nasza jesień cywilizacji,
Dobre idee jak liście z drzew,
Rozwieją wiatry fałszywych racji.
Po nas zostanie żałosny śpiew.

[krzysztof marek]

Mądry wiersz... naprawdę, bardzo piękny i mądry. dobrze że go napisałeś i oddałeś światu, Bezimienny. Dziękuję :) I pozdrawiam rzecz jasna :)))

[Tumus Eulusys]

Ciekawa kompozycja. I treść, rzecz jasna. Pozdrawiam serdecznie.

[Ryszard Kisiel]

Witam Cię serdecznie Beziu, jak się pojawisz na forum, od razu weselej.
Wiersz ładny, składny, ze wszech miar udany, gratulacje Beziu, zuch!
Serdeczności ode mnie.

[Duks]

Witam.
Cóż mogę powiedzieć.
Zgadzam się z powyższymi komentarzami.
Dla mnie super.
Gratuluję i pozdrawiam

[Gość]

No i wróciła Wena, ta "córa marnotrawna" Beziu ;-)
Twój wiersz zatrzymał mnie na dłuższą chwilę...
Ciepłe myśli zostawiam :-)

[wanesa_ciska]

pozostanie tylko śpiew i rżenie koni się jeszcze mówiło ,,,albo żal wielki li tylko ...zastanawia
i zasmuca niestety....

[ogrodniczka]

Przemyślany wiersz,cała prawda i samo życie.Bardzo mi się podoba,ładnie napisany.
Pozdrawiam serdecznie.