"secret garden - elan"

[BlackSoul]

Byłam kiedyś niebem. Miałam swoje humory, swoje lepsze i gorsze dni.
Łapałam cię w sieć z chmur, nie dawałam spokoju w nocy. Zsyłałam na ciebie burze, grad i deszcz. Kąpałaś się w moich łzach. Oczy szerokie aż po horyzont, widziały cię nagą, widziały ubraną w liście. We włosach miałaś wrzos i igły. Nadal cię pragnę, każdą częścią atomowego ciała.
Na równiku szykuję nam dom z piasku, a lodowce spływają ciekłą krą, do nóg. Daję ci czas na zgodę. Daję ci czas na pokochanie moich policzków z gliny.
Góry przesuwają się do nas tworząc kolumnę, która trzyma w mocy moje sumienie. Już mnie nie więzi na atmosferze. Masz mnie na wyłączność, na stałe.
Mgła otula nas do snu, jesteśmy razem. Ty i ja.
Na wieczność. Na przenikliwość.

[Zuźka]

Jejku, temat bezbłędny.
Pogratulować tylko.

[Marcin_Erlin]

Pozwolę zwrócić sobie uwagę, że " praw dotyczących atomów i kamieni brukowych nie stosuje się do ludzi" więc fragment... " atomowego ciała"... dykfe...dykret... dyklemi... kur...! (Co ja się mam z wami inteligentymi kobietami!)... jest nie na miejscu. Ło.
To tak jakby ktoś uważał, że Maksa i Moryca napisał Anatol France.

[BlackSoul]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ja myślałam że składami się z materii , a atom to materia ... z fizyki nie byłam asem , więc jeśli aż tak się mylę, przepraszam

[Marcin_Erlin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ja myślałam że składami się z materii , a atom to materia ... z fizyki nie byłam asem , więc jeśli aż tak się mylę, przepraszam
Owszem. Mamy tu do czynienia z paradoksem Dżamala - kim jestem? ( a jestem?);)