Zaułki Smutku

[Mateusz Kielan]

W wypłukanych uryną
wymiecionych z ludzi
zaułkach
Ptasiej Pustki
Psich Marzeń
Kocich Lęków
gdzie czasem zamajaczy zmoknięty pechowiec
bo mu wiatr wiotkie serce i parasol złamał
tam po bruku szyderczym
człapiąc w starych butach
czyhając na wyprzedaż poezji z warsztatów
słucha muzyki wiatru grającej w szczelinach
Smutek Króla Śmietników
obdartus esteta.

[teresa943]

smutne te Twoje zaułki ale wydają się realane

serdecznie pozdrawiam Mateuszu -
Krystyna

[Fly Elika]

kolejny wierszyk jak na ten org.. hmm, taki tylko stenotyp ?
nie wiem co było zamiarem autora, krytyka, ironia czy refleksja,
gdyż patrząc z rzadka na pewne wiersze mogą się udać i widowiska
i oby tak było, a innych nie karciło ...

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

śliczna formuła i fraza. piękna

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na przykładzie upodobanej przeze mnie formuły z tego wiersza, sądzę, że jest to mieszanka czułości i ironii. nazwałabym ją nawet czułą ironią :)

[Mateusz Kielan]

Pozdrawiam Was, wdzięczne komentatorki i chcę jeszcze dodać, że nazwy zaułkom nadali radni miejscy, romantyczne dusze, które mają w nich (zaułkach) warsztaty, gdzie produkują swój dobrobyt. Pechowcy i włóczędzy mogą jedynie ogrzać się w smugach światła, padającego z okienek warsztatów na mokry bruk. Pozdrawiam ciepło raz jeszcze.