Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Biblioteka

Kazimiera Szczebel
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kazimiera Szczebel

Kazimiera Szczebel

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Gdy szaro i nic mi się nie chce,
zewsząd zgiełk i ryk dyskoteki...
zbieram papier, obiegówkę i skrzypce -
całujcie mnie - idę do biblioteki!

Wybieram książki, rozkładam zeszyty -
W głowie myśli tysiące się plecie.
Pstryknę lampę, dotknę skrzypiec, usłyszę:
"stanowisko sześćdziesiąte trzecie".

W ciężkiej - udręką nasączonej ciszy,
czasem muchy skrzydełko zabrzęczy.
Tutaj myśli mych nikt nie usłyszy -
jestem cudnie anonimowo pajęczy...

Grubas na "trójce" wspomina
zbyt późno zjedzoną kolację,
pan z wąsem swym czołem obwieszcza
mózgowe ejakulacje...

A te skrzypce tak leżą i nęcą...
Chyba dotknę ich po raz ostatni.
Zagram walca.
Wyrwą smyczek i szybko
każą odnieść instrument...
do szatni.

Paweł Stawicki

Paweł Stawicki

Opublikowano
Opublikowano

hehe, fajny kawałek. Ale:
"Gdy szaro i nic mi się nie chce
zewsząd zgiełk i ryk dyskoteki..." - to sugeruje, że jest szaro i nic się nie chce przez ten zgiełk i ryk dyskotek, których istotą jest przecież światło, dynamiczna zmiana barw itp. Przynajmniej ja to tak odebrałem. Jakbyś dodała 'a' albo coś innego, to by już nie sugerowało. Ale może o to chodziło, że dynamika życia odbiera ci chęci do czegokolwiek.

"pan z wąsem swym czołem obwieszcza" - zdaje się że 'swym' jest zbędne, sprawdź sobie czy nie lepiej bez.

I skąd to dotykanie po raz ostatni? To trąci tragedią. Skoro 'ostatni' ma być rymem to bardziej pasowałoby zrobić coś z ciszą po raz ostatni.

Pozytywny wierszyk, w morzu postmodernistycznej tandety wiersz z rymem to istna perełka.
Chciałbym być w takiej bibliotece, gdzie ktoś wstaje i zaczyna grać na skrzypcach ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • MIROSŁAW C.
      Sztuka szukania

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      w krainie lodu i ognia

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • Migrena
      zbieranie światła

      Przez Migrena · Opublikowano

      @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • Migrena
      substytut

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Waldemar_Talar_Talar
      substytut

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...