Zagadka

[Joanna_Janina]

Powiew wiatru
Przepędza ciemne chmury
Jak życzliwy uśmiech
Smutek z mej twarzy

Dzień za dniem
Mija nieustannie
Czas płynie z prądem rzeki
Powoli znikają zasadzki losu
To znów pojawiają się nowe

Potrafię pokonać wroga
Tych ostrych ludzkich słów
Ale miota mną nieznane uczucie
To przerasta siły

Życie poczyna się zmieniać
Jak pogoda na dworze
Lecz nie wiem
Czy dąży do upalnego lata
Czy raczej do mroźnej zimy

Tego co mnie dziś spotyka
Sama nie rozumiem
I to jest zagadka istnienia

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Joanno - i na tym ta gra zwana życiem polega .
Bo gdyby człowiek wszystko wiedział - przegrał by szybko .
A tak - mimo że musi stawić czoła wszystkiemu - gra dalej ...
Wiersz mi przypadł - bo czytając go widzę ten wiatr goniący chmury
tę rzekę - pełną zasadzek - wrogów źle nam życzących oraz zmienną pogodę.
pozd.

[Joanna_Janina]

Nie wiedziałam, że tyle można z tego wiersza wyczytać... masz rację lepiej jak człowiek nie wie wszystkiego :)
Dziękuję bardzo za odwiedziny i komentarz

[Melancthe MENczarka]

Poetka ze mnie od siedmiu boleści, ale ten wiersz naprawdę mi się podoba...
Życie to w końcu wszystko co tak naprawdę mamy, jednak go nie rozumiemy i dlatego jest ono takie ekscytujące.

[Joanna_Janina]

Ej nie oceniaj się tak nisko! Dziękuję za komantarz :)