Błąd

[Tomasz_Biela]

gdybym zdążył dokończyć scenariusz o błędach
gdybym nadążył zatrzymać chwilę barw w sztuce

reżyserem tego musiałby być skazany karą śmierci
żeby miał co tuszować przez resztę dnia powodując
brak dystansu do czegokolwiek
maksymalnie przybliża do piękna kontrowersji
wywołuje śluby rozwody narodziny zgony
w ciemni brak cierpliwości na zniesienie celu po trupach

błądzi moje i cudze ja - zmęczone - siada plecami do siebie
jestem zakładnikiem błędu
skazany karą śmierci - odgórnie drodzy państwo - wy również

gdybyście zdążyli posprzątać po sobie papiery po błędach

reżyserem tego nie musiałby być skazany karą śmierci
przez resztę dnia cieszyłby się wolnością budując
dystans między pięknem a kontrowersją
wywołuje światło z ciemni - przebłysk

moje i cudze ja - znalezione - siada naprzeciw siebie
wyrównuje rachunki sumienia
dopóty dopóki żyje - odgórnie

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Tomaszu - Po pierwszym czytaniu miałem kulawe wrażenie .
Lecz po drugim cichym wolnym przeczytaniu byłem zły na siebie
Bo wiersz jest smakowitym pod każdym względem.
Tylko trzeba umieć się wczuć w rolę autora by zrozumieć
na czym ten ' Błąd ' polega i do czego może doprowadzić .
Napisałeś że - błądzi moje i cudze ja oraz że my również
jesteśmy skazani tym o czy mówi wiersz.
I to jest największą i oczywistą prawda Tomaszu .
Chyba trochę się zagalopowałem - no ale wiersz
taką wywołał a nie inna refleksję i dlatego .
Jeszcze raz gratuluje - kawał dobrej poezji .
Kłania się i pozd. Waldemar

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Waldku za zatrzymanie się przy tym tworze i uznanie / uszanowanie
t/

[gabriel p.]

odgórnie. ech... i choć głową w mur, to nic nie da. smutno, ale prawdziwie.

pozdrawiam