Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

żeby już nie płakać, ściskam wrzosy.
oszronione wyglądają jak królowa śniegu,
nad nimi milczące słońce przetapia winy.

gdybym była z papieru, spaliłabym sukienkę.
sięgam ognia. przejeżdżam ręką po płatkach.

wszystko, o czym kiedykolwiek pomyślałam, tkwi
w moim ciele. zostaję z drobnym kwiatem
i rosą, która nocą zamarznie na nowo.

Opublikowano

bardzo ładny wiersz;) przęglądam wiele utworów w tym dziale i w niewielu jest głębia, niewiele z nich intryguje i skłania do myślenia. Twój jest inny. ogromne gratulacje:))

PS.komentarz zmieniłem...trochę jak z utworem muzycznym;D czasami trzeba odłożyć na kilka dni i wrócić do niego później, żeby zrealizować swoje muzyczne zamierzenia. Dziś wróciłem do wiersza i zrobił na mnie ogromne wrażenie...bez zmian;) namawiam wszystkich abyśmy komentowali i interpretowali swoje wiersze jak najczęściej, dużo osób tu zagląda, ale nie wiele pozostawia po sobie ślad. trzeba to zmienić;D pozdrawiam.

Opublikowano

Bardzo ładny wiersz, i interpunkcja skoro sie pojawiła to niech zostanie tak, jak jest.
Jedynie moim zdaniem brakuje przy tej interpunkcji śmialego tytułu z dużej litery
i strof. Ponadto jest to tak ładnie poetycko napisany wiersz, że zachęcam do dalszego.
Miło jest czytać tak subtelną poezję.
Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Wszystko jest metaforą wszystkiego, a wiersz jest estetycznym zachwytem skrzydłami motyla. Dzień dobry Bereniko :) 
    • Zdejmij z moich dłoni pył tej nocy, który jeszcze noszę, choć świt już przyszedł. Zaprowadź mnie tam, gdzie jesteś bliżej niż krew w żyłach. Naucz mnie obecności, która nie odchodzi. Gdy pytam, dlaczego me serce płacze i kogo tak naprawdę szuka - odpowiedz mi w ciszy, Ty, który znasz moje imię. Bo patrzę i nie rozpoznaję. Słucham i wciąż się uczę słuchać.       Z życzeniami, by każda troska zamieniła się w wiosenną rosę, a każdy nowy dzień brzmiał echem odrodzonego życia. Pełnych nadziei Świąt Wielkiej Nocy.  
    • @Starzec   "Ożenić czapkę z tropikiem" czyli połączyć zimno z ciepłem, coś sprzecznego razem. Bo taki jest kwiecień - co przeplata ..... Pozdrawiam. :)   
    • @Marek.zak1   może się teraz zmieniło                         Jakieś 15 lat przeprojektowałem gaz do dużego budynku w jednej z podwarszawskich miejscowości. Pojechałem na miejsce jakiś manager zaprosił mnie do środka a to się okazała hala o powierzani średniego Lidla z kilkoma rzędami biurek. Przy każdym młody człowiek w białek koszuli i w garniturze (ew kobieta  biała bluzeczka ciemna spódniczka) - dla mnie porażka. Psychicznie bym nie wytrzymał. Ja z z otwartą głową i tysiącem pomysłów  ubrany sportowo - nie pasowałem do tego obrazka. Projekt wykonałem w domu - fakt dobrze płacili. Pozdrawiam
    • @Proszalny   Cały wiersz jest dla mnie metaforą  procesu twórczego, tworzenia wierszy  przez pryzmat taoistycznej filozofii. A to sugeruje tytuł. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...