Alicja_Wysocka

A może tak: miejsc ani zdarzeń przecież nie cofniesz Nieśmiało zaproponuję zmianę, ponieważ wszędzie masz średniówkę po piątej, a tutaj się przesunęło. Dałam serducho bo udał Ci się, Z ukłonami :)

Mój komentarz dopisałam do tytułu, bo bardzo mi się spodobał. Kupiłam go, bo sam się sprzedał. Czasem szczerość potrafi mnie rozbroić. Np. Ktoś tam siedzi sobie i brzdąka na gitarze w tunelu, a przy nim kapelusz z karteczką "Zbieram na piwo" Szczerozłota prawda, za to, że nie ściemnia, dorzucam grosik. Komentarz nie mógł być do Ciebie, przecież się nie znamy. Serdeczności :)

zabiłeś mi ćwieka wciąż siedzę i myślę z czym mam w odpowiedzi nową strofkę wypleść zabrakło mi chyba małego haczyka nie mam za co chwycić zatem się wymigam Dziękuję i pozdrawiam

też tak pomyślałam jest sukienka nowa caluteńka w grochy lecę się szykować dobranoc Marcinie :)

Nie zauważyłam, ale teraz drugi raz bardziej się cieszę i dziękuję Autorce :)

Jak się maluje niespodziewajki? Może na niebiesko z uśmiechniętą łezką? buziak od ucha do ucha :))

2 Kłaniam się uniżenie :)

Justyno, nie wiem czy to dla mnie, domyślam się tylko, może na wyrost, ale biorę, bo mi się widzi :)

Super :) Słonka

Najuprzejmiej dziękuję :) Pozdrawiam słonecznie :)

No nie ukołysał mnie ten wiersz... eh, życie.

Rozumiem, że to boli, bo skąd inaczej wziąłby się ten wiersz. Krzywda i żal mają długie korzenie, nie warto ich dodatkowo podlewać wspomnieniami. Pozdrawiam :)

Nikt nie jest niczyją własnością, też tak uważam. Może Waldemarowi chodziło bardziej o niewtrącanie się w prywatne sprawy. Jestem za, chociaż jeśli komuś dzieje się krzywda, nie można udawać, że się tego nie widzi, pozdrawiam :)

W życzliwych oczach, Waldemarze, Serdeczności :)

można można brzegiem morza byle niedaleko po chłodnych kamieniach albo boso rzeką pełno igieł mrówek jak będziemy w lesie weźmie mnie na ręce ale czy uniesie może i obieca nic nie ważą słowa mają ich poeci ponad miarę w głowach :P Pozdrawiam Marcinie i dziękuję :)

Dla Marcina :)

Dziękuję Wiktorze, pozdrawiam i kłaniam się wdzięcznie :)

ładnie mnie namawiasz na wiosenny spacer aleją wzdłuż wersów wśród tęsknych majaczeń może bym i poszła gdzie nieśmiałe pączki w łupinkowych piąstkach wyglądają słońca bo ziąb tęgo chłostał może bym i poszła ale zapodziałam od chęci buciki a boso nie pójdę z tobą ani z nikim

@egzekta Dziękuję :)

Hej, nie numeruj proszę wierszy, dzieciom nadaje się imiona. A poza tym, witaj :)

Powyższa zwrotka ma najładniejsze rymy :) Fajny pomysł na wiersz, podoba mi się puenta. Wyrównałabym rytm, popracowała nad rymami. Nie jest źle i mam ogromną nadzieję, że będzie lepiej, zatem zostawiam serducho i pozdrawiam :) Poza tym, smutno się jakoś zrobiło, zawisłam nad pytaniem - dlaczego?

A Ty nie narzucasz Tomaszu? A kto zadziornie nazywa rymowane wiersze rymowankami, dodając infantylne? Nie wyśmiewasz się tymi słowami z poezji rymowanej, to nie jest agresja? Skoro wytaczasz takie "działa" mogę chyba bronić tego, co kocham. Zjadliwie. Napisałeś i obstajesz przy: Ufa bezgranicznie betonu mamonie zaproponowałam: Ufa bezgranicznie betonom, mamonie nie stosujesz interpunkcji, ok. W domyśle postawiłam przecinek. Wiadomo, skoro nie ma nigdzie interpunkcji, nie można go tam postawić. Komu, czemu? to celownik dla ścisłości Mateuszu, szkoda czasu i nerwów. Napisałam co myślę, jestem raczej pokojowo nastawiona i nade wszystko cenię święty spokój, zatem łapka na zgodę może być? :)

Gdzieś ktoś kiedyś powiedział, że lepiej mówić źle o sobie, bo jak się chwalisz i tak nikt nie słucha. A dlaczego odsyłasz mnie do swoich wierszy, może lepiej poczytaj moje? Ładnie to tak, skromnie? Rym nie ogranicza przekazu, trzeba się tylko, albo aż - mocno napracować, wysilić, żeby wiersz nie był rymowanką jak mówisz, bo rymowanką nazwałabym wiersz dla dzieci. One zgadują rymy zanim przeczytasz, dlaczego? Ponieważ są łatwe. Jeśli natomiast pracujesz nad rymem - żeby nie był dokładny, częstochowski, gramatyczny, raczej asonansowy, żeby zgadzała się ilość sylab, żeby miał średniówkę, środki artystyczne i stylistyczne, prawidłowo ustawione stopy akcentowe, rytm, melodię, puentę jak gwóźdź i przy tym wszystkim sens. To jest to. Sorry, a ja lubię jak mnie coś ogranicza, jak kogoś ogranicza, doceniam starania, sztukę, kunszt i takie wiersze cenię wysoko. Do proponowanej zmiany nie wracam, to Twój wiersz. Tymczasem :)

No i co ja zrobię jak mnie razi tak odmieniona metafora dopełniaczowa, jednak nie musisz się przejmować moim pomysłem, mówiąc betonom, miałam na myśli liczbę mnogą zabetonowanych mamoną ludzi Biały nieregularny nie epatuje infantylizmem, a rymowany tak? Wszystko zależy od starań autora, pozdrawiam :)

Chyba troszkę niestylistycznie. Może betonom. Jak to każdy widzi świat inaczej. Dla mnie, ludzie za dużo i za głośno gadają, szczególnie w pociągach, autobusach itp. Nie da się zdrzemnąć, poczytać, pomyśleć. Szczególnie irytujące są głośne rozmowy przez tel. zazwyczaj o niczym. Jazgot przedostaje się pomimo stoperów w uszach. Ale wiersz ciekawy, nie tyle tyczy ciszy, bardziej braku empatii, porozumienia, barier, logiki czy ogólnie pojętego człowieczeństwa. Trzymasz rytm, lubię to :)