Bożena Tatara - Paszko

Bądź banalny, ucieszy się, kiedy jej to powiesz :) A swoją drogą - wierszopis i bały wierszyk... jestem pod wrażeniem :) P.S. I żeby nie było, że tylko kadzę... Nie mogłem nie patrzeć na ciebie nie mogłem zasnąć przy tobie nie kryłem wzruszenia gdy byłaś szczęśliwa ani łez kiedy płakałaś nie było nic bez ciebie jakiś staroświecki prostak bąknął, że pewnie bardzo cię.... (hm, jakby to określić żeby nie było banalnie?) Miłego popołudnia :)

To byłaby tragedia! Wiesz ile straciłby przemysł farmaceutyczny zaprzestając produkcji środków przeciwzapalnych i moczopędnych? :))

Chapeau bas i lubię jak najbardziej szczere. Czekam na kolejne wiersze. Miłego dnia Aniu :)

Wszyscy się uczymy, całe życie a i tak umieramy głupi - nie moja to myśl, ale się pod tym podpisuję. Nie wiem czy laurki, zwłaszcza niezasłużone to dobre rozwiązanie.

To otwórzcie w odpowiednim miejscu temat. Na przykład: LUSTRACJA. Jeśli to pomorze uzdrowić atmosferę na forum to jestem za, bo że coś jest na rzeczy to gołym okiem widać. Dajcie sobie po buzi a potem buzi i po sprawie.

Z całym szacunkiem - tak. Masz prawo do własnej opinii ale - Ładnie napisane - sugeruje, że to nie tylko twoja opinia. - Moim zdaniem ładnie napisane - byłoby właściwszą formą. Czy komentowanie komentarzy jest nietaktem ? - dlaczego miało by być? Zwróciłam tylko uwagę, że nie do końca zgadzam się z tobą.

Nie zgubiłam Andrzejku bardzo lubię kiedy rytm w wierszu się łamie, oczywiście nie w każdym i nie zawsze. Za to nie lubię tasiemców, źle mi się czyta poszatkowany wiersz - tylko tyle. Autor może go zmienić bądź nie, w żadnym razie nie narzucam mu poprawek, pokazuję tylko, że tak też można :) To tylko moja opinia :) Pozdrawiam :)

A gdzie - moim zdaniem ? Bo - moim zdaniem - wygląda to tak, jakby autorowi płacono od wiersza i pal licho odbiór, ważne by długie było. Pozdrawiam ciepło :)

Twoje niezbywalne prawo jako autora :) Pozdrawiam :)

Za oknem blady świt.Ciała rozgrzane jeszcze. - Dlaczego musisz iść? - ja potrzebuję więcej. To była krótka noc - czy mogło być inaczej? Wilgotnych pragnień koc dla ciebie nic nie znaczy? Nakładasz drugi but, za moment trzaśniesz drzwiami. Nie będzie ciebie już lecz pustka pozostanie I znów bezbarwne dni tak długie i męczące. Marzeń rozbite kry na rzece życia rwącej. Rzadko się pojawiasz zawsze nad ranem znikasz. Czasami myślę, że to ja jestem Eurydyka. W ciemnościach kochasz mnie, nie możesz mnie zobaczyć A może to jest sen, gdzie miłość może zabić ? Przepraszam, że zmieniłam nieco zapis ale, moim zdaniem, tak czyta się płynniej, Ogarnia się wzrokiem cały wiersz i łatwiej przyswoić jego zawartość. Może to jest tekst piosenki ? I stąd taki zapis ? Proszę przeczytać go głośno, dzieląc na zdania od dużej litery do końca wersu. Bardzo dużo traci - moim zdaniem takie niekontrolowane wyrzucanie z siebie potoku słów ne dodaje urody wierszom. "W ciemnościach kochasz mnie, nie możesz mnie zobaczyć" - trochę jakby zabrakło pomysłu na zakończenie wiersza. Pozdrawiam :)

Nie przebrnę, chociażby dlatego, że za dużo tu słów, że o ilości żółci nie wspomnę. Miłego dnia, mimo wszystko.

"Uszy do góry" to bardzo stare powiedzenie, znaczy - wszystko będzie dobrze, więcej wiary w siebie, poradzisz sobie tylko daj sobie szansę... mówiąc krótko - coś co się mówi by podnieść kogoś na duchu. Ostatnio słyszałam też - "uszy do góry i uśmiech dookoła głowy". Czy ja mam uszy ? owszem mam, przykryte włosami więc nie widać, ale ja_bolek jak popatrzy w lustro to też je powinien dostrzec u siebie :) Miłego dnia :)

I to jest właściwe podejście do miłości. Pozdrawiam ciepło :)

Panie Jacku. Proszę wybaczyć ale nie rozumiem - czyżby uważał Pan, że niszczę to forum i stąd ten link ? A jeśli chodzi o spory, o których nie mam pojęcia, to - proszę wybaczyć - nie jestem tym zainteresowana. Faktem jest, że będąc członkiem takiej społeczności trudno uniknąć stanów zapalnych. Nie wszyscy potrafią się zdystansować do tego co robią i do tego, że odbiorcom może coś nie przypaść do gustu. Nawet ci z metryczką - "wprawnie piszący" nie zawsze mają coś do powiedzenia i nie zawsze można się od nich uczyć, bo zwyczajnie nie ma czego. Nie czuję się na siłach by być arbitrem w sprawach, których nie znam. Skoro może Pan publikować na tym forum to bardzo proszę, bardzo chętnie przeczytam a czy w jakikolwiek sposób skomentuję ? - tego obiecać nie mogę. Pozdrawiam.

Staram się czytać wiersze nie tylko te najnowsze ale i te wcześniejsze. Dla takich perełek warto błądzić :)

I jak tu nie lubić Twoich wierszy :)

Ciekawa jestem dalszego ciągu.

Uszy do góry - jutro będzie lepiej :)

Dziękuję za zaproszenie :)

Przeczytałam, proszę usunąć post, ja takich uprawnień nie mam.

Najwyższa pora byś odrzucił chodzik i stawiał jak najbardziej samodzielne pierwsze kroki :) Stać Cię na to, w krótkich formach, ciętych ripostach jesteś niezły :)

Marcinie - zostaw go na jakiś czas, ale o nim nie zapominaj, sam się w końcu ułoży :) Nic na siłę :)

Przeprosiny przyjęte :)

Zbudził się Jakub pewnego dnia, Perła mu szumi w głowie, że ach... Nagle usłyszał to dziwne Aaaaaaaaa! Coś w ziemię rypło...zrobiło bach ! Wyjrzał na zewnątrz, a tam zły bies! Proboszcz w te pędy biegnie przez wieś... Jakub miał topór szykować swój, lecz chłopski rozum, krzyknął mu - Stój - Chlusnę i po nim będzie raz dwa - I już wiaderko w swej łapie ma. Chlusnął na diabła, potem na księdza tak w tym chlapaniu się zapamiętał Lecz o matulu w wiadrze był bimber Słodki i silny pędzony pilnie Więc się nie dziwcie temu usilnie Diabeł się zważył a proboszcz upił Wnet i piosenkę Sobie zanucił - Po co kłótnie i niesnaski lepiej chlać bimber Podlaski Tak śpiewali zawodzili Że Jakuba tym wkurzyli I już topór błyszczy w ręce Ciął raz ...i już po udręce ----------------------------------------------------------------------------------------------------- Więc się nie dziwcie temu usilnie Diabeł się zważył a proboszcz upił - to nie gra :) Sam coś wymyśl :) I jeszcze brakuje mi fragmentu, w którym będzie mowa skąd to chlustanie, bo jak się domyślam Jakub pomylił z bimbrem wodę święconą :)

Odkąd miałam umrzeć, a jednak żyję świat przestał mi się wydawać z jednej formy. Wszystko stało się płynne, nielinearne i promień jak przez witraż przechodzi. Idąc zatłoczoną ulicą dostrzegam, że nic nie zapada w żaden moment. Uczestnicząc w tym samym poruszeniu, co fale oceanów, rozświetla się w impresji wiecznie otwartej. Nie wygląda to jak początkujące pisanie :) Przepraszam, że pozwoliłam sobie na poprawianie ale... "i jak przez witraż przechodzi promień", tak... coś tutaj powinno być dalej, chyba, że tylko tyle miało być więc przestawienie - i promień jak przez witraż przechodzi - zakończy myśl. Korekta w żadnym razie nie obliguje do poprawek. :) Pozdrawiam ciepło :)