bazyl_prost

emocje zaspane jeżą się niechciane zera i jedynki szumią szaro

nie wiem jaki jest twój program życia, w poezji nie ma jednoznaczności i nie powinna ona prowadzić do bezsensu

seans wsciekłości kino nieme ostatnia klatka grząski klif złośliwości zmrużone oczy przyczajonego liska

ciemno i ciepło to tylko noc i koc

na szczycie nie można się wahać

lustro oddziaływań

tak, niezdefiniowana subtelność

chyba siedzisz na szampanie

życie nie musi być przechadzką w siną dal

poezja to skarbnica sensu, czasami trzeba coś wygłosić

czasami w mózgu gromadzą mi się toksyczne mysli a ja odpieram to ku normie

życia nurt omija przeszkody wyzwolenie największa wartość, wojna i dziki głód, nie każda książka może stać obok każdej, konkurencja budzi toksyczne ambicje, o świat kłótnie , o świat... jakby go mało było kto kazał kochać wszystko... jakiś teoretyczny debil mam prawo do własnych murów i niechęci

zaborcze ptaki lubią tylko masochistów

to nie prostota, to awaria

nie, zepsuty

kwaśna mrówka, kwaśny wszechświat

a to jakiś hermetyczny symbol przekleństwa? chryzantemy?przyznaje że na cmentarzu widuje chryzantemy

anatomiczny niuans

jest różnica między pogrzebaczem a uczuciem

smutek to nie funkcja użytkowa

zastanawiam się kiedy skończy się temat wiśni , przełomów i niepokoju

nocna mgła stężone sny czarnej bajarki

dziura w moście tak teraz jesteś zbyt daleko

tak to jakoś dziwnie że bez glutenu większa rozmaitość nudo miłości giń bo dusisz tylko wiecznym mankamentem pa

cierpienia dziwne gniją pod bluszczem niechęci niechciane zabazgrane stany ducha nikną nikną nikną jest tyle bez tego tyle mniej