Oxyvia

Dziękuję, Bolku, i Tobie tego samego! :)

Przecudny. Każde słowo do mnie trafia. Każde zdanie mnie porusza. Świetny.

Bardzo fajny wierszyk. Uśmiechnął mnie. @Fred, @MaksMara: Bóg nie jest pruderyjny ani małostkowy i na pewno nie obrazi się o takie żarty, zwłaszcza, że akurat dziewczyny lekkich obyczajów to też ludzie stworzeni przez Wszechmogącego. I pamiętajmy, że wielka przyjaciółka Jezusa (a historycy skłaniają się ku teorii, że była to jego żona) - Maria Magdalena też uprawiała ten "najstarszy" zawód, bo inaczej by nie przeżyła samotnie. A Jezus powiedział: "Kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamień". Szczególnie ludzie wierzący powinni mieć tolerancję i zrozumienie dla innych, także dla kobiet wiadomej profesji, zamiast się tu oburzać na tolerancję boską w wierszu Bolka. ;)))

Dziękuję i cieszę się, że się dołączasz, Beto. :) Uściski i najlepszego!

Dziękuję, Marcinie! :)

Dziękuję, Janko, i Tobie tego samego! Miłość w życiu jest najważniejsza, o ile jest rzeczywista i prawdziwa.

A z czego tak się uśmiałeś?

Joasiu dziękuję za podobaśkę, a po analizie wypowiedzi Macieja przyznałem mu rację. Zrobiłbym to dużo wcześniej, ale praca zbyt pochłonęła mój czas, który był konieczny na analizę wypowiedzi Macieja. Jasne, to zrozumiałe i myślę, że nikt nie ma do Ciebie pretensji. :)

Dziękuję za wierszowane życzenia, Bolku. :)))

Dzięki za życzenia i za przeczytanie. :)

Dzięki, MaksMaro! I bardzo mi miło, że podoba Ci się ostatnia zwrotka, czyli pointa. :)))

Dziękuję, Waldemarze. Czy ja sprawiam wrażenie nieszczerej?... :o (Żartuję). ;)

I ja także dziękuję Ci, Egzegeto.

Oczywiście, że to ludzie sobie ścielą taki a nie inny los, a komornik jest tylko wykonawcą tego, co oni sami sobie zgotowali. Ale wiem, że nie każdy przyzna się do tego sam przed sobą, a co dopiero przed innymi ludźmi - dlatego na ogół zwala się winę na komornika. I ja także życzę Ci wesołych Świąt. :)

Bardzo ładny wiersz. Pragniemy być wieczni, bo mamy to pragnienie zakodowane w mózgach po to, żeby bronić się przed śmiercią - inaczej nasz gatunek nie mógłby istnieć. Ale tak naprawdę, wiesz, gdyby życie miało być wieczne (materialnie czy niematerialnie), to nie byłoby nic warte. Wartość ma tylko to, co ulotne i przemijające. Ja się już z tym pogodziłam i nawet mi z tym dobrze, czuję ulgę i spokój. :) Znaczy, ze śmiertelnością i niewiecznością.

Ha ha ha! Fajna satyrka społeczno-polityczna.

Leszku, bardzo dobry sonet - świetnie oddajesz grozę żywiołu. Duża podobaśka. Co do rymów dokładnych, chyba @Maciej_Jackiewicz ma rację, że jeden jest niezupełnie dokładny, ale to naprawdę nie ma znaczenia i nie warto się o to kłócić.

Tu nie ma identyczności gramatycznej końcówek. Tu są inne formy gramatyczne, Macieju.

Fajny wiersz, Bolesławie. Niestety w Polsce grudnie są zazwyczaj bezśnieżne i zawsze tak było, jeszcze zanim wynaleziono globalne ocieplenie. :) Pamiętam z dzieciństwa, że zawsze bardzo się dziwiłam, dlaczego na pocztówkach bożonarodzeniowych zawsze jest śnieg, a na dworze wcale go nie ma. :) Ale fakt, że jeśli czasem zdarzy się śnieg w Boże Narodzenie, to Święta są jeszcze bardziej magiczne i czarowne.

Fajny wiersz. ;) Co do komornika, to chyba jest to najsmutniejszy zawód na świecie, gorszy od grabarza. Bo grabarz grzebie ludzi po śmierci, a komornik grzebie ich życie, które oni sobie zaprzepaścili.

Wyjątkowy wiersz. Erotyk o zastrzyku. Nigdy nie czytałam nic podobnego. Wzruszył mnie. Bardzo mi się podoba. Bardzo.

Pewnie, nagość bez ubranek albo przynajmniej biżuterii jest mało ciekawa. ;))) Żartuję. Fajny wiersz.

Hmmm... Byłam, czytałam, ale nie zrozumiałam. No cóż...

Kochani Poezjanie i Orgowicze z Poezji.org! Te życzenia są dla Was wszystkich. :)

W tej wędrówce do Świąt ciepłych, do kolorów i kominka, gdzie prezenty i stół świetny, i radośnie lśni choinka, w tym szukaniu dawnych dreszczy i dziecięcych szczerych śmiechów, życia w baśniach, wewnątrz wierszy, bez zagrożeń i bez grzechów, w podążaniu za zachwytem, ku marzeniom i wzruszeniom, uniesieniem na gór szczyty lotem orłów nad przestrzenią, do zdumienia cudem życia z zagubienia w życia cudach, z zaplątania do odkrycia, gdzie jest droga, a gdzie złuda, w labiryntach odpowiedzi i w powrocie do prostoty, stara Gwiazda niech was wiedzie – blask szczenięcych nocy złotych, niech ten rozum was prowadzi, który się dobrocią mieni, niech was niesie i nie zdradzi serce zwane zrozumieniem. 15.12.2017 r.