Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    640

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Berenika97 Piękny wiersz o miłości i żywiołach! Pozdrawiam:) głodne oceany wierzą, że połkną cały błękit nieba
  2. Christine
    @Whisper of loves rain Ten list jest jak testament kogoś, kto widział za dużo, za wcześnie. "Siła nie polega na tym, by nie płakać" - jedna z najbardziej dojrzałych myśli, jakie można wynieść z wojny. Wzruszający i mądry tekst.
  3. Christine
    @lena2_ Czytam to i sama czuję ten ciepły wiatr. Masz dar malowania wiosny słowami. A że erotyk - reszta niech będzie tylko domysłem.:)
  4. Christine
    @A.Between Ale nie tak, jak Ty. Napisać taki wiersz to trzeba się natrudzić! Podziwiam. :)
  5. Christine
    @Simon Tracy Dla mnie jesteś mistrzem w budowaniu atmosfery grozy i horroru - może się powtarzam, ale ten tekst ma niesamowity klimat. :)
  6. Christine
    @Simon Tracy Świetnie połączyłeś współczesny horror psychologiczny ze starą legendą morską. Pięknie splatasz samotność nocnego strażnika z historią kapitana, który przekroczył granicę między światami w pogoni za skarbami. Bardzo mi się podoba!
  7. Christine
    @Łukasz Jurczyk Ta część to mistrzowsko opisany obraz rozpadu - nie tyle twierdzy, co ludzkiej wspólnoty. Świetne! Dzieliliśmy ostatni chleb. Każdy pilnował, czy nóż przecina równo. Straż nocną wyznaczaliśmy losem. Nikt już nikomu nie ufał na słowo.
  8. Christine

    Po gwarancji

    Christine odpowiedział(a) na Berenika97 utwór w Satyra

    @Berenika97 Widzę tę scenę w sądzie! Tu jest groteskowa, w rzeczywistości mogłaby być nierealna, gdyby ..... nie było jeszcze gorzej. Tu małżonkowie się uprzedmiotowiają, w realnej rzeczywistości - straszliwie się wyzywają. Ale uśmiech był - sędzia to realista!
  9. Christine
    @Berenika97 Przepiękny wiersz - widzę tu gotyk, grobowiec i miłość. Bardzo lubię Twoje wiersze - a ta konwencja może być niezwykle ciekawą. :)
  10. Christine
    @Berenika97 Piękny wiersz - zarówno o "już nie planecie" ale również o wykluczeniu w uniwersalnym słowa tego znaczeniu.
  11. Christine
    @Migrena Świetny tekst! Ubawił mnie. Bardzo dobrze połączyłeś empatię z groteskową narracją. Mistrzostwo!
  12. Christine
    @Migrena Podoba mi się,jak piszesz o miłości w różnych konstelacjach , tak kosmicznie i tak oryginalnie, jak nikt inny. Super! Pozdrawiam.
  13. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Lubię lepić optymizm, z takich okruchów, które wynajduję w każdej chwili.:
  14. Christine
    @A.Between Zapachniało Szekspirem. Pierwsza strofa Twojego wiersza („Nie "setem" jesteś, lecz sceną... na której dni twe grają swe tragedie”) to myśl Szekspira o tym, że „ten ogromny świat prezentuje jedynie widowiska” (this huge stage presenteth nought but shows). Twój wiersz jest o „mówieniu kwestii cudzych” i masce, która tak przylega do twarzy, że zaciera prawdziwe rysy. Jest przesycony barokową i elżbietańską metaforą „Theatrum Mundi”. Włożyłeś dużo pracy.
  15. Christine
    @Łukasz Jurczyk Dzięki! Miły jesteś. Ale trochę przesadzasz :) Wykorzystałam Twój wiersz, a że mam długie włosy - warkocze mi przyszły na myśl.
  16. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Do tej pory nie zastanawiałam się, ile w tej legendzie było prawdy. Cieszę się, że jesteś i piszesz tak wspaniałe teksty. :) Piękne są te mini. Nie szukam miecza codzienne splatam nitki w warkocze życia
  17. Christine
    @Alicja_Wysocka Uwielbiam tę srokę-poetkę! Zbieranie błyskotek na wiersz - idealna metafora tworzenia. I ta radość z każdego znaleziska. Piękny wiersz! :) Pozdrawiam.
  18. Christine
    @lena2_ "W lustrze dogoniłam własne spojrzenie" - przepiękne! To zdanie mogłoby być osobnym wierszem.
  19. Christine
    @Migrena "Tęsknię za tobą jak ziemia za trzęsieniem" - nie chce go, lecz tylko wtedy wie że żyje" - za to zdanie można by oddać niejeden wiersz. Miłość bez ciała, z temperaturą gwiazdy przed kolapsem. Rzadko się czyta coś tak precyzyjnie niemożliwego. Cudny! Pozdrawiam. :)
  20. Christine
    @Migrena Ale śliczna niespodzianka! Pięknie się ułożyły te dwa teksty. Twój działa inaczej niż Bereniki - ta sama historia, ale wychłodzona, pozbawiona sukienki i pijaka. :) Sama geometria nieobecności. "Nieobecność przyszła punktualnie" i "stoimy zawsze po tej samej" - to zostaje. Świetny! Macie wspólny dyptyk. :) Pozdrawiam Poetę!
  21. Christine
    @Łukasz Jurczyk Zdanie, które rozbraja cały , wielki mit o słynnym węźle. A co by było, gdyby się nie udał? :) Ostatnie pytanie - bardzo refleksyjne, boli bardziej niż miecz. Pięknie to napisałeś. Podziwiam. Pozdrawiam. :)
  22. Christine
    @Łukasz Jurczyk Dobro i zło jako dwie maski tego samego boga - to nie jest nihilizm, to jest zmęczony człowiek który widział za dużo, żeby wierzyć w prostą metafizykę. Łuk którego nie umie napiąć zostaje jako obraz czegoś nieprzekładalnego między kulturami - przepaści. Super tekst! Bardzo lubię czytać Twoje aforyzmy i mini. Są cudne! Pozdrawiam.
  23. Christine
    @Berenika97 Świetny wiersz! "Królowa osieroconych godzin" - to zdanie robi z całej historii coś więcej niż opowieść o czekaniu. I ta rubinowa sukienka za czerwona na samotność. I to ostatnie zdanie. Super! Bardzo mi się podoba. :)
  24. Christine
    @Berenika97 Dla mnie jest to wiersz o oswajaniu się z bolesną myślą, która przestaje być bolesna (ta kostka lodu - to taka myśl, pomysł) aby pożegnać się z dotychczasowym życiem, albo z życiem w ogóle. Przejmujący jest ten proces osuwania się w coraz głębszej depresji.
  25. Christine
    @Berenika97 Sympatyczny wierszyk i fajne są te trzy haiku. :) Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...