Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    6 945
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    160

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @FaLcorN @KOBIETA Serdecznie dziękuję! Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku!
  2. @Starzec Matematyka uczy i odejmowania także, Mnożenia, dzielenia – wiedzy całej gałąź! Ale najważniejsze, czego nas uczy ściśle, To że w życiu liczą się nie wzory – lecz myśli :) Pozdrawiam. @RadosławBardzo dziękuję! Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! @APM To by było zupełnie inne równanie - z wieloma niewiadomymi! Ale mogli mieć wspólny mianownik. :) Pozdrawiam @Omagamoga Bardzo dziękuję! Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! :)))
  3. @iwonaroma Lubię tak holistycznie:) Bardzo dziękuję! :) Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! @infelia A może tylko nie chciał być ojcem? :)) Bardzo dziękuję za komentarz. :) Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku!
  4. @Lenore GreyBardzo dziękuję! :) Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku! :)
  5. @APM Pewnie masz podobny problem do mojego na początku. Jak chcesz podziękować, to najpierw wstaw @ a potem nick osoby, której chcesz coś przekazać - (będzie lista) Jeżeli chodzi o coś innego, to śmiało pisz. Pozdrawim, Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku!
  6. w bliskości rozpuszczam się powoli jak kostka czekolady w ustach i wówczas tracę kontury w twoich źrenicach widzę światło chłopca który wciąż wierzy że obłoki są z cukru a świat nie zdążył jeszcze zardzewieć śmiejesz się gdy gubię wątek dnia a kawa zostawia na obrusie odcisk jesiennego liścia rozplątujesz moje słowa jak włosy po burzy gubisz się w nich - od pierwszego oddechu po sam koniec zdania tęsknisz nim zdążę ruszyć chłoniesz mnie wzrokiem jakbyś chciał zatrzymać w sobie ostatni promień słońca
  7. @Mitylene To wiersz o kimś, kto traci kontakt z życiem, tonąc we wspomnieniach. Motyle na łące to może jedyna iskra koloru w szarym świecie - ale ona też jest tylko migotliwą wizją, jak te płomienie zapałek. Piękny i bolesny jednocześnie.
  8. @Leszczym Mam 50 % szans w obie strony :) W zależności od sytuacji i towarzystwa. :)
  9. @infelia Świetny obraz polskiej prowincji - groteskowy i ironiczny. Balansujesz na granicy karykatury i realizmu, tworząc obraz równie absurdalny, co rozpoznawalny. Jest tu również komentarz do polskiej mentalności. Zakończenie to poetyckie podsumowanie nocy, które brzmi niczym refren ballady o samozagładzie wspólnoty. Znowu żywioł zatriumfował nad kulturą. :))
  10. @Leszczym Oczywiście! Mam więc 50% szansy. :))
  11. @iwonaroma Bardzo dziękuję! :)
  12. @Leszczym Tak samo! :))))
  13. @Natuskaa Bardzo dziękuję, pięknie to skomentowałaś. :)
  14. @LeszczymTwoja ściema jest genialna! Ty ściemniasz a odbiorcy (w tym ja) zastanawiają się, co autor chciał nam powiedzieć, i zazwyczaj są to fajne przekazy. Więc wciskaj światu ściemię. :)))
  15. @Waldemar_Talar_Talar Bardzo trafnie to ująłeś. W starożytnej Grecji grano komedie i tragedie. Widownia się śmiała a potem płakała. Tak jak w życiu, do dnia dzisiejszego, w realnym bycie. Pozdrawiam. :)
  16. @Leszczym Skoro tak, to jesteś genialny! Bo wykorzystując 25% dnia na myślenie - tworzysz ciekawe utwory i piosenki :)))
  17. @Robert Witold Gorzkowski W Twoim pięknym wierszu sposób trzymania instrumentu jest bardzo ważny - wiolonczela stawiana jest między nogami, opiera się o ciało gracza, co czyni metaforę bezpośrednią i cielesną. "Rozchyla swoje efy" - efy to charakterystyczne otwory rezonansowe, ale w kontekście wiolonczeli między nogami, to jest niezwykle wymowne. To bardzo zmysłowy wiersz, gdzie sama pozycja gry staje się częścią metafory erotycznej. Rewelacyjnie połączyłeś erotykę z muzyką. To jest moje subiektywne odczucie. :)))
  18. @Leszczym Nie wiem, czy trzymam rękę na pulsie - robię to dla zabawy, ćwiczenia szarych komórek, poznawania sposobu myślenia innych osób. Ale masz rację, nigdy nie mamy pewności z kim wymieniamy się swoimi myślami, spostrzeżeniami. :) Pozdrawiam:)))
  19. @Omagamoga Zastanawiałam się nad Twoim tekstem już wcześniej. Zawsze czegoś szukam, często nie trafiam. Ale ten tekst wygląda mi na eksperyment z prapolszczyzną lub słowiańską etymologią - próbę reinterpretacji języka przez rozpad słów na pierwotne składniki i poszukiwanie w nich ukrytych znaczeń. np. "Zero Niema Nic Dorzeczy" - może sugerować, że "zero" pochodzi od "nic" , a "Słowiańska Mowa" - rozbita na "Słów i Ańska Macież" (macierz słów?) A rozpad słów ujawnia głębsze znaczenia? Słyszałam też o słowiańskim neomistycyzmie, gdzie poszukuje się "prawdziwych" znaczeń również przez rozbijanie słów. Ciekawa jestem, czy to dobry kierunek. A grafika - niebanalna!
  20. @Simon Tracy W mojej rodzinie gra w planszówki to tradycja. :) Rozumiem, ale ja tylko chcę spróbować. Zainteresował mnie proces myślenia w takim układadzie - ja kontra ja.
  21. @Leszczym No niekoniecznie! Kiedyś napisałam taki wiersz i opowiadanie o przyjaciółkach, które ciągle mi mówią, że nie idę z duchem czasu, zarówno w relacjach osobistych jak i w ubiorze itp. :)) No po prostu "marnuję się" :)))) Na szczęście już się przyzwyczaiły, że nie nie jestem "na czasie" - nie oglądam TV ani nie jestem w mediach społecznościowych i nie znam celebrytów! Skandalicze! :)))) Czyli ja już przestałam taka być. :)
  22. @Natuskaa Bardzo dziękuję! :)
  23. @Simon Tracy Nigdy nie próbowałam, ale muszę spróbować! Niesamowicie mnie zaitrygowałeś!
  24. @Marek.zak1Bardzo dziękuję! Chociaż nie o właściwym czasie. :))) @Omagamoga Bardzo dziękuję, ale rocznik czy kronika to nie jest popularny tytuł:) Nie kupuje się go tak często jak kalendarz ani nie wykorzystuje się codziennie. :))) Pozdrawiam. @Leszczym Bardzo dziękuję! Staram się być "na czasie" :)))
  25. @Radosław Podoba mi się Twoje rozliczenie z czasem. Z czasem zrozumiemy, że z czasem - czasami trudno się rozliczyć do końca, gdy on pędzi jak szalony. A my już nie mamy czasu na gonitwę za czasem.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...