Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    3 955
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    85

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @Natuskaa Twój tekst jest niezwykle wzruszający i pełen pięknych metafor. Sposób, w jaki opisujesz spotkanie, na które przygotowujemy się całe życie, czy "roztrzaskiwanie koła zdarzeń" jest bardzo sugestywny i zmusza do refleksji. Zadajesz wiele ważnych pytań, które dotyczą każdego z nas. Czasami ma się wrażenie, że nie da się zamknąć żadnego rozdziału, bo zawsze coś wraca, mam wątpliwości, czy to jest dla nas dobre. Często czujemy się przytłoczeni, kiedy mierzymy się z pytaniami o sens, przeznaczenie i nasze miejsce w świecie. Twoje "łzy szczęścia"są pociechą, że nawet w trudnych momentach można odnaleźć coś cennego. To prawda, ale ogólna atmosfera wydała mi się smutna. Pozdrawiam.
  2. @RomaBardzo dziękuję! To naprawdę budujące słyszeć coś takiego od wspaniałej Poetki. @Alicja_WysockaBardzo dziękuję!
  3. @Annna2Aniu, masz całkowitą rację. Bardzo dziekuję! @MigrenaBardzo dziękuję!
  4. @LeszczymMuszę sie głębiej zastanowić nad Twoimi słowami. Prowadzą mnie do filozofii, w której ktoś tak kiedyś zobrazowała ten proces: Wiedza jest jak wyspa na oceanie niewiedzy. Gdy zaczynasz się uczyć, Twoja wyspa jest mała, a linia brzegowa – czyli styk z tym, czego nie wiesz – jest bardzo krótka. Przez te 5 lat Twoja wyspa niesamowicie się powiększyła. A im większa wyspa, tym dłuższa linia brzegowa i tym wyraźniej widzisz bezkres otaczającego ją oceanu. To, co czujesz, jest więc dowodem na to, jak bardzo się rozwinąłeś.
  5. @Dominika Moon Zatrzymał mnie Twój wiersz, bo jest jak przesłuchanie samej siebie — subtelny dialog ciała z duszą, duszy z ciałem. Rytmicznie rozciągasz nie tylko ciało. Podoba mi się. :)
  6. @LeszczymPodeszłam do tematu bardzo teoretycznie, też jak najbardziej rozumiem Twój punkt widzenia. Pozdrawiam.:)
  7. @Sylwester_Lasota ja go lubię – niech już płynie czy w bieliźnie, czy w pierzynie nawet gdy się trochę kręci to i tak ma dobre chęci
  8. @Robert Witold Gorzkowski To bardzo osobisty i głęboki tekst, który porusza wiele ważnych tematów. Jest bardzo nastrojowy i pełen symboliki. Odczytuję tu poszukiwanie sensu w przeszłości i jednocześnie osobistych refleksji związanych z Bogiem. Ciekawy jest kontrast, gdy przechodzisz do gotowania. Ale na końcu robią wrażenie słowa, które zachęcają do powrotu do korzeni, tradycji - "polepa" i "klechda". Piękny i nastrojowy wiersz.
  9. Berenika97

    haiku - w sieci

    @Nata_KrukLubię te pajęcze sieci w babie lato. Rankiem krople rosy pieknie na nich wyglądają. Ale fajne skojarzenia z sieciami. :)
  10. @Gosława@Robert Witold GorzkowskiPodziękowania za 💚!
  11. @StraconyBardzo dziękuję, wzruszyły mnie Twoje słowa. @Simon TracyBardzo dziękuję! @Bożena De-TreJestem pod wrażeniem Twoich słów, chciałam tylko o tym "niezawinionym cierpieniu" przypomnieć. Bardzo dziękuję! @Nata_KrukBardzo dziękuję! @Jacek_Suchowicz krew wsiąka w bruk — bez echa, a świat znów włącza wiadomości. Bardzo dziękuję! @[email protected] dziękuję
  12. @LeszczymAle ja nie myślałam o przysłowiach. Przepraszam, że będzie po belfersku, ale chciałabym wyjaśnić mój punkt widzenia. Pytanie jest początkiem każdego odkrycia. Gdyby nikt nie zadawał pytań, rozwój nauki, technologii czy sztuki byłby niemożliwy. Dobre pytanie jest dowodem głębokiego zrozumienia i analitycznego myślenia. Odpowiedzi mogą dostarczyć wiedzy, ale to pytania rozwijają umiejętność myślenia.Pytania zmuszają nas do myślenia o przyczynach, skutkach i związkach między rzeczami. Odpowiedź często zamyka pewien temat. Kiedy uzyskujemy odpowiedź, już nie myślimy o danym problemie. Pytania natomiast otwierają nowe ścieżki i prowadzą do dalszych pytań, tworząc ciągły proces uczenia się i ewolucji myśli.
  13. W przedszkolu, w mieście M. pluszowy miś leży samotnie z urwaną nogą. Na nikogo nie czeka. Cieszy się, że zostało mu oczko. Może spoglądać na okaleczony rysunek: słońce bez promieni, drzewo bez liści, dziecko bez twarzy, nie zdążyło dorysować mamy. Nie płacze, nie pyta, przytula lalkę, rakieta urwała głowę. Krzyk zamarł w porcelanowym gardle, gdy pękło powietrze. Ktoś policzył pociski z żelazną precyzją, lecz nikt nie zważy ciszy, która po nich została, ciężkiej jak gruz, zimnej jak strach.
  14. @Jacek_Suchowicz w smakach, co nudne, w zupowej rutynie, rosołek da "kopa" reszta niech zginie!”
  15. Berenika97

    Krótko

    @Konrad KoperA polityk: Mówił o otwartości a na koniec się zamknął. :)
  16. @LeszczymNie ma się czym przejmować, bo pytania są ważniejsze od odpowiedzi.
  17. @Wiesław J.K.Jeżeli są z wiatrem za pan brat to już wiem, dlaczego nie mogę ich złapać ani poskładać. :)
  18. @Waldemar_Talar_TalarJeżeli to coś jest z wróżby - to nie warto. :)
  19. @Natuskaa Nie wiem, czy można odróżnić spotkania, ale to na które się czeka - najczęściej rozczarowuje. Może lepiej nie żywić wielkich oczekiwań. Rozczarowanie wówczas nie będzie takie gorzkie. A spotkania przypadkowe są różne, ciekawe, radosne i również bardzo niepożądane dla naszego komfortu psychicznego. Tekst bardzo ładny i smutny.
  20. @Annna2 Pamiętałaś o tym strasznym wydarzeniu - jesteś wspaniała, że przypominasz to, o czym świat wolałby zapomnieć. Twój wiersz jest pełen sprzeczności – piękno i groza, niewinność i ból. Te kontrasty są bardzo poruszające i skłaniają do refleksji. Zestawiłaś delikatne, piękne obrazy np. deszcz piór, ażurowy wzór, scherzo tiul z motywami związanymi z bombą atomową. Wiersz jest niezwykle mocny i wzruszający.
  21. @Jacek_Suchowicz Ach, żurek wszędzie, żurek bez końca, od rana wciska się w ramy słońca, czy to z jajami, czy też z bąkami – wszędzie go pełno, choć jem ... oczami! (bo wolę rosołek)
  22. Berenika97

    Winni inni

    @Marek.zak1 Tak, to prawda, nie ma w nas winy, to wina świata, że nie jest idealny. 🤭
  23. @MigrenaTen wiersz to nie tylko odpowiedź na pytanie: „czy ja istniałbym bez ciebie?” Ukazałeś kruchość bycia, które bez miłości wydaje się tylko cieniem samego siebie. Jest pełen tęsknoty i czułości. Piękny!
  24. @wierszykiTwój wiersz smakuje jak goryczka espresso – krótki, intensywny, pozostający długo w pamięci. Uderza subtelnością obrazów: "czułość zranionych kobiet", "naparstek czasu w pokłutych palcach", "zadra Koryntu" – to metafory pełne emocjonalnej historii ukrytej pod powierzchnią. Piękna liryka.
  25. @Annna2Zgadza się. Wyrzuca się bezrefleksyjnie wiele rzeczy, zaśmiecając świat. Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...