Poezja to życie

Pierwszy znak (Światło w ciemności) Drugi znak (Niepewność istnienia) Trzeci znak (Czasy ostateczne) Czy zabierzemy Te prawdy do grobu? Czy będziemy czekać W milczeniu na coś co się nie wydarzy?

Nocne niebo Płacz dziecka Ciężki czas Orgazm kobiety Ból istnienia Tabletki na dobranoc Więcej dramatów Metaliczny posmak w ustach

Złamane serce Boli zawsze tak samo I morze wylanych Gorzkich łez Smakuje podobnie A twojego powrotu Już nie będzie I skończyła się piękna bajka A zaczął koszmar Więc dlaczego wciąż mam Na twoim punkcie obsesję?

Jeden dzień Jedna noc Jeden oddech I dwa ciała Połączone w jedno Czy trafiłem właśnie W samo sedno?

Jesteśmy światłem Odbijającym się Na wszystkie strony Jesteśmy ludem Oddającym Bogu pokłony Jesteśmy cieniem Wyłaniającym się Zza zasłony Jesteśmy tym Ostatnim cierniem Chrystusowej korony

Jestem tutaj Odkryłem wszystkie karty (Zrzuciłem maskę) Bo życie to gra W której to nie chłodna taktyka Ale prawdziwe Szczęście jest nagrodą

Tylko czas leczy rany Gdy człowiek jest Nieszczęśliwie zakochany Tylko czas pozwala Zapomnieć o miłości Tylko czas pozwala Zapomnieć o przeszłości Tylko czas łagodzi ból Tylko czas oczyszcza i wyzwala nas Tylko czas...

Słońce Kwiecień Maj I piękna para Piękny raj I piękna ona Piękny on Otoczeni przez anioły Ze wszystkich stron Komu bije ten weselny dzwon?

Warto żyć Warto śnić Warto być Marzycielem z głową W chmurach Szukającym swojego miejsca Tu na ziemi I odbijającym się Delikatnie od przestrzeni

Między nami Sny to dopiero początek A ból to zaproszenie Do świata okrytego złą sławą Gdzie lęk nie jest niczym nowym A milczenie dławi krzyk Czy masz odwagę się obudzić?

I po co nam znać Prawdę o miłości? Skoro nawet sny Są pisane łzami I żadne słowa Nie wychodzą z twoich ust Bo czar już dawno prysł

Chłód uderza W serce A ciebie nie ma już Zostałem całkiem sam I ze sporymi wątpliwościami Czy to co było między nami Tak nagle skończyło się? Oby nie! Bo wciąż wierze w miłość

Byłaś Prawdą ukrytą W moim sercu Byłaś Delikatnymi promieniami słońca Byłaś Słodkim kłamstwem W pierwsze dni wiosny Byłaś Dniem który Nie nadejdzie tak szybko Byłaś Nocą która wiecznie trwa

Zysk i strata Ty i ja Nasz ból rozstania A potem nie ma nic Wieczna pustka 3, 2, 1... Odchodzę całkiem sam Ciebie nie ma tu To wszystko było tylko snem

Otwarta rana nie zagoi się Nigdy w moim sercu A twój powrót nie sprawi że Magiczne chwile nadejdą Bo odejdę na własnych zasadach Jak ten poeta wyklęty

Taki piękny raj To ty i ja Taki piękny haj To ty i ja! I my to wiemy Będąc niewolnikami Tego szarego świata Gdzie brat zabija brata A to co nowe burzy Ten stary porządek Witaj w nowym koszmarze To dopiero początek!

Byłaś ty Byłem ja I serca dwa Prowadzone na oślep przez życie Czy w końcu Trafił swój na swego? Czy minęliśmy się Zagubieni w ciemności?

Życie jak otwarta karta (Zapisuje w niej swoje dni) A potem patrzę w lustro (I nie poznaje już siebie) To nie ja!

Byłaś kimś tak Bardzo bliskim dla mnie Byłaś wszystkim Bo teraz to już przeszłość Ale czas nie zagoił wszystkich ran I wciąż nadzieja na twój powrót W moim sercu się tli I zadaję sobie Tylko jedno pytanie Dlaczego to co było dobre Między nami skończyło się tak nagle I zostałem całkiem sam Z pięknymi wspomnieniami o tobie

Krew ból i łzy (To nam przyniosła noc) Uśmiech słońce i optymizm (To nam przyniósł dzień) Więc jesteśmy kwita!

W pochmurne dni Będę myśleć o tobie I tęsknić za twoim oddechem Na moich policzkach Bo tylko ty przynosisz Spokój do mojego serca A kiedyś w końcu wyjdzie słońce...

Kochaj tylko raz Prawdziwie i szczerze I niech miłość uniesie cię Jak statek na falach oceanu Który dobije do właściwego portu A serce już nie będzie samotne

My utkani z nałogów Nie wiemy czym jest świat I jego dobro Bo wciąż gubiąc się W odmętach szaleństwa Zadajemy sobie Tylko jedno pytanie Czy wiemy tak naprawdę że żyjemy?

Krótko tak Jak ciebie mi brak Bo giniesz w tłumie Tak jak wielu nas Nie zdając sobie sprawy Jak upływa czas Obracając wszystko W popiół i proch

Powietrze Woda Ogień Ziemia Żywioły niszczą nas Tak powoli Bo tylko my wiemy Kiedy skończy się ten świat