Poezja to życie

Nie pozwól By moje sny odeszły I pozwól mi Tak pięknie śnić o tobie I polegać na każdym Twoim słowie Nawet gdy będziemy Całkiem sami Na tym świecie...

Byłaś snem I głosem Boga W moich oczach I w moich uszach Który pokazywał mi Dobre i złe strony Tego życia Opisane już Na milion sposobów W księdze mądrości...

Ty byłaś Moją spokojną przystanią Która prowadziła mnie W dobre rejony I dzięki której Nigdy nie byłem stracony Nawet z bliznami Na rękach Nawet z bólem W sercu Trwałem I nigdy nie przestałem Myśleć o tobie Gdy mijały dni

W nocy Światła miasta gasną I nasz oddech Zamarza na szkle A my gubimy się W tym niewyraźnym tle Podziwiając widoki Które znikają Tak jak czas...

Jeszcze tej nocy Wrócę do ciebie I pokaże ci Kawałek raju W moich Drobnych dłoniach Naznaczony Boskim światłem Tam prosto z góry...

Jak dobrze Z tobą być I tańczyć W świetle księżyca Nie bać się niczego Czuć twój głęboki oddech Nawet gdy wdychamy Spaliny z ulicy

Byłaś Jesteś Będziesz Byłem Jestem Też będę Nawet gdy Obrazy się rozmyją To znikniesz Wraz z tą jedyną chwilą Zupełnie tak jak ja...

Wiosną Kwiaty rosną A moje serce Usycha z tęsknoty (Za Tobą) Więc tutaj Wylewam swoje Gorzkie żale I pretensje Do całego świata Że nie możesz Być ze mną Chociaż przez Krótką chwilę...

Co po nas zostanie? Miłość i te papierosy Które zostały na stole I jeszcze trochę Słonych i kąpiących łez I butelka czerwonego Francuskiego wina Przywołująca dobre czasy Nawet gdy pogoda Nie dopisywała za oknem I gdy nasze rany Tak bardzo nas nie bolały...

Miasto nocą I kolorowe neony Gdzie dobre życie To nagroda Bo każdy wraca W to samo miejsce Całkiem odmieniony I ta zabawa zaczyna się Od początku jak w kołowrotku Raz, dwa, trzy Raz, dwa, trzy Byłem ja Byłaś ty...

@Mitylene I szukamy ponownie swojego miejsca na ziemi

Ciemność Jedno słowo I rodzę się Na nowo Ale ze światłości Z boskiej miłości Kroczę prosto Ku wolności Ubrany w skrzydła anioła

Warto całować Twoje łzy Warto być Tam gdzie ty Warto spełniać Twe najskrytsze sny Nawet z twarzą Przyciśniętą do ziemi

Podaj mi Pomocną dłoń Gdy gubię się W gąszczu kłamstw I nie mogę Wrócić Tam na drugą stronę Gdzie słowa Mówią prawdę Ubraną w piękne kolory Czy wrócę w końcu Na właściwe tory?

Tańczymy Tak jak nasze sny W tłumie Tańczymy Tak zaciekle W tłumie Tańczymy Tak bez zahamowań Aż dzień się skończy A noc przywita nas Dojmującym chłodem...

Twoje sny Łzy, dłonie I zagubione słowa Twój czas Światło, miłość I ślady na śniegu Twój zapach Piękno, dotyk I ucieczka w ciemność Czy tam wysoko w gwiazdy?

Serce Złamane na pół I karty Wyłożone na stół I prawda Która nie boli Czy ktoś Tutaj odnajduje się W swojej roli W świecie Pisanym krwią W czarno białym świecie...

Pięści przyciśnięte Do twarzy Ta święcona woda Tak mocno parzy A jakieś cienie Uderzają do drzwi Otwierasz je I czujesz zew krwi!

Byłaś Gdzieś tam W swoim świecie I powrotów Już nie było A oklaski Były tylko Na chwilę I uśmiechnięte twarze Tam po drugiej stronie lustra...

W tłumie Nie słyszę Nawet swoich myśli I w tłumie Przychodzę pierwszy A odchodzę ostatni I w tłumie Nawet nie gubię się Nie mogę uciec Nie słysząc swoich myśli...

Jesienne liście Nie są już jesienne Zimowe sady Nie są już zimowe Letnie smaki Nie są już letnie A wiosenne powietrze Nie jest już wiosenne Pora umierać...

Księżyc i gwiazdy Gwałtowny oddech Świat nie kończy się Na twoim słowie Ani na szybkim podnieceniu Totalne rozbicie...

Kolejne rozstanie I pytanie Czy było warto? Jak z ulubioną kartą Tacy samotni w tłumie

Boję się Świata W którym Nie mogę zasnąć I boję się Że nigdy już Tak naprawdę nie zasnę Nawet gdy noc Będzie trwała wiecznie

@Waldemar_Talar_Talar Mroczny bo niby ładny i ciepły ale jednak skrywający w sobie jakąś tajemnicę:)