Poezja to życie

Jesteśmy jak Ogień i woda I choć szarpiemy się Gryziemy i bijemy To i tak tylko Jedno z nas będzie szczęśliwe (U kresu życia)

Zostały nam sny Zostały nam łzy Z poprzednich wcieleń A prawda okazała się kłamstwem Zapisanym w pamiętniku Tam głęboko gdzieś na strychu

Gubimy się w świecie kłamstw I żyjemy w świecie chaosu Nie mogąc znieść własnego losu Udajemy że żyjemy A tak naprawdę jesteśmy martwi Tak jak inni (Zwykli ludzie zapisani na kartkach smutnego wiersza)

Nie pytaj o imię Nie pytaj o czas Bo i tak nie ma nas Rozpłynęliśmy się W nocnych światłach miasta Goniąc za utraconymi wspomnieniami Ale to już nie wróci

Miłość to tylko Wypadek przy pracy Przy kształtowaniu Nowej rzeczywistości A słowa i znaczenia Myśli i pragnienia Nie mają sensu W zdemoralizowanym świecie

Jesteś piękna Tak jak odcienie błękitu I sięgasz wzrokiem Tam gdzie nikt nie sięga A twoje ciało jest gotowe Do rajskich rozkoszy Zawsze w ten sam sposób Jesteś moją obsesją!

Uciekam gdzieś Kradnąc twoje sny I zamieniam się W coś nieobliczalnego Co zakłóci twoje życie I przerwie ciszę (Ten koszmar się nigdy nie skończy)

Szczerze to wierzę że Dobro jest ukryte Tam na dnie w sercu U każdego człowieka Chcesz się przekonać?

Czy kochasz się Tak dziko przy świetle księżyca? I gdy patrzysz w gwiazdy Jesteś daleko poza swoim ciałem A piękna noc odkrywa Przed tobą wszystkie sekrety (Upojnych chwil i przyjemności)

@FaLcorN Sporo wierszy już napisałem. Jak byś przeczytał choć trochę z nich to byś wiedział czy napisanie ich przychodzi mi z łatwością.

Gwałtowna przemoc Przerywa ciszę A ty zastanawiasz się Co dalej Czy warto żyć Wedle wytyczonych schematów Czy lepiej zdusić Prawdę o sobie W świecie pełnym kłamstw

Czy wyrwę się Z szaleństwa W które mnie wpędziłaś?

@Amber Dokładnie. Lepiej bym tego nie ujął:)

Jesteśmy czasem Który biegnie do tyłu I jesteśmy ogniem Który nie przestaje płonąć Więc bawimy się sobą Układając horyzont zdarzeń Na mapach wyobraźni Malując świat w ciemnych barwach

Byłaś ty Byłem ja I ta płynąca łza Łza radości Łza miłości I łza smutku A co będzie dalej?

@Ewelina Jeśli nie masz celu to musisz cierpliwie poczekać:) Dzięki cieszę się, że podoba Ci się mój wiersz. Również pozdrawiam

Kim jesteś W świecie myśli nieodgadnionych? Czy chcesz być jednym Z tych zbawionych? Czekając na bilet W jedną stronę do nieba Czy to jest właśnie Twoim celem? Życie po śmierci? Życie wieczne?

Nieważne co zrobisz I nieważne co powiesz Prawda i tak cię znajdzie Na końcu drogi

@_M_arianna_ Bezalkoholowe:)

Schowam wszystkie Swoje lęki Tam wysoko U dobrego Pana Bo po tamtej stronie Czeka mnie uczta Z aniołami przy dobrych trunkach

Zabiorę wszystkie twoje sny Tam na drugą stronę Nie pytając cię o zdanie Bo przecież czas Nie pyta o to

Żyję bez pośpiechu I bez grzechu Zatapiam się W świecie idealnym Patrząc na niego Przez różowe okulary Czy naprawdę istnieje?

Powroty W twoje ramiona To nie to samo Powrotów już nie będzie Bo pozbieram mój Mały świat Z okruchów smutku Ale już bez ciebie Urządzę się na nowo

Rozsiane w kwiatowych dolinach Słowa pisane na kolanie I na cmentarzu palące się znicze W święto zmarłych A w sercu tylko ciemność Opisana na sto sposobów

Miłość to ból Tęsknota to cierpienie A ty jesteś warta tyle Co moje ostatnie wspomnienie I błądzisz po omacku Szukając kropel deszczu na skórze