duszka

Ciekawy pomysł! Tak, na pewno ma w tym swój udział, a więc robimy to razem. Uświadomiłas mi to. :) Dziękuję!

@Konrad Koper Dziękuję, Konrad :)

oślepia gdy nie mieści się w oczach otwieram serce

Tak! I jaka piękna! :)

Ale może o to "namieszanie" chodziło.., może ono było jej najbardziej potrzebne - takie pierwsze drgnięcie miłości w niej :) Pozdrawiam Cię!

Ja też :) Bo chyba własnie on najszybciej czy najcelniej wskazuje nam drogę do pokoju... Ciekawy treścią i piękny słowem wiersz, Grzegorzu :) Pozdrawiam!

@Waldemar_Talar_Talar Tak, nie do każdej prawdy można "się przytulić".., ale spróbować każdą pokochać - za to, że nie oszukuje :) Pozdrawiam, Waldemarze!

Ciesze się, Konradzie :) I pozdrawiam!

dają mi kształt i dotyk same się otwierają - tam kocham i rosnę

@iwonaroma "rwą", bo może (pozbawione "myśli przewodniej") ciągną w różne strony... A te "odstępy" to chyba "pustka rozerwania" - dezorientacji..? Twój wiersz daje do myslenia i pobudza wyobraźnię. Ja też zdecydowanie wolę falowanie :) Pozdrawiam!

@Dawid Rzeszutek Niełatwo jest pisać o takiej prawdzie.., o jej czerni. Wymaga to odwagi, bo zadaje się też sobie przy tym ból - "ból bliskości rozpoznania". Nie zaprzeczam tej prawdzie i temu, że trzeba o niej mówić - jako wezwanie do walki przeciwko niej i też walki o "lepszą", "jasniejącą" cząstkę prawdy, jej odnowienie i wmocnienie. Bo ona też (jeszcze) istnieje. Doświadczam jej i jestem za nią wdzięczna. Pozdrawiam Cię, Dawidzie :)

@M_arianna_ Powtórzenia chyba nigdy nie są pełne.., wiec to raczej podobieństwa - podobnie jak zwrotki Twojego wiersza :) Z przyjemnościa przeczytałam :) Pozdrawiam!

@sisy89 Jetst w tym jakis dystans.., jakaś lekkość - pomimo powagi tematu. Dlatego mnie zatrzymuje :) Serdecznie Cie pozdrawiam!

@Jacek_K @JWF @[email protected] @Gosława Dziękuję Wam za pozytywne przyjęcie miniaturki i jej wypowiedzi! Cieszy mnie to :) Pozdrawiam! @Łukasz Jasiński Dziękuję! :)

jest piękny gdy nie wie, że się uśmiecha nie wie, do kogo

@MłodyJumper Niezwykle wyrazisty, emocjonalny wiersz.., dramatyczny i wspaniały. Jestem pod wrażeniem. Pozdrawiam :)

@Leszczym Fajny tytuł i temat, który mnie też głęboko porusza... Boję się, że zostawiam czasem ślady raniące "tkankę świata", zakłócające jej równowagę. Dlatego tak bardzo staram się ją/go kochać i z pozycji miłości te ślady zostawiać. Myśle, że ślady miłości są najtrwalsze, chociaż najczęściej (z jej natury) - "bez podpisu". Pozdrawiam Cię, Leszczymie! :)

Ten obraz jest piękny! Trafia do serca - zachwyciłam się nim :)

@JWF Z poezją często (albo zawsze?) miesza się proza... Ale się nie wykluczają. Z przyjemnościa przeczytałam i spojrzałam na jeża :) Pozdrawiam!

Tak to czuję :) Pozdrawiam!

dzięki Bogu przedarł się przez korony uderzył w ziemię

To chyba rozpoznanie niespełnionego przeznaczenia, czegoś, co miało i mogło stać się rzeczywistością... Jest to godne żalu i potrzebuje wybaczenia, też sobie... Niezwykły i piękny wiersz. Pozdrawiam :)

@Radosław Twoja pełna wyczucia, czy wczucia się wypowiedź przekonała mnie, Radosławie, i dziekuję Ci za zawarte w niej uwagi - są ważne dla mnie! Na pewno będe się nimi kierowała pisząc nastepne miniaturki, ale w przypadku tej czuje, że jest za późno, bo jakby się już we mnie i tutaj "zakorzeniła" taka, jaką jest. Usunięcie tego fragmentu sprawiłoby na mnie wrażenie "amputacji". Nie umiem tego racjonalnie wytłumaczyc, alle tak czuję. Niemniej jestem Ci wdzięczna i serdecznie pozdrawiam! :)

Wyczułeś mnie, Radosławie! Na początku było tylko "i jedno światło" :) Ale czasem sie boję, że taki króciutki tekst pryska po przeczytaniu jak "bańka mydlana" - bez śladu. "ciepło" jako uzupełnienie wydało mi się jednak o tyle właściwe, że światło może tez być "zimne" lub "ostre". Dlatego chyba tak zostawię. Cieszy mnie Twoj odbiór - dziekuję! :)

Czy myśl może być możliwa bez słowa? A słowo bez myśli? Powiedziałabym, że sa nierozłączne, ale nie jestem pewna :) Moje doświadczenia z wiarą są jeszcze młode i chyba przez to bardziej intuicyjne niż teologicze, też w rozumieniu Biblii, którą z zainteresowaniem czytam. Odkryłam, że "Słowo" w pojęciu biblijnym jest równoznaczne z Prawdą. I własnie jej impuls, świadomie odebrany zamienia sie w wierszu w odrobine dobra. Dziekuję Ci za ciekawy komentarz! Pozdrawiam :) Oj, jak się cieszę! I jestem Ci wdzięczna za ten komentarz :))