duszka

@DominikR Dziekuję! :)

Dziękuję, Waldemarze i miłej niedzieli :)

... a może to degradacja.? Tak mi zabrzmiało.

nie ma pustki i bezczynności nie ma bo wypełniasz istnienia i sekundy bo je zmieniasz - Ty wiem jakie to piękne być

Dramayczny wiersz.., czuje go. To zwiedzenie i usidlenie własnymi lub cudzymi myślami prowadzące do odcięcia od prawdy istnienia - do samotności... To "Wybawienie" rozumiem jako uwolnienie z tej samotności i złączenie z zyciem i światem w jedność. Tego życzę Peelowi :) Pozdrawiam!

Dla mnie to wiersz o zaufaniu, czy ufności - tej głebokiej noszonej w sobie... Bez niej nie można isć (dobrowolnie) "w nieznane" ... Z przyjemnością poczułam ją czytając :) Pozdrawiam, Waldemarze!

...ale bardziej zgodnie z prawdą, czyli - dojrzalej... Dlatego może napisałbym "gorzej" w cudzysłowie :) Ciekawe, pogłębiające treść zakończenie. Pozdrawiam :)

Świetna interpretacja! Dziękuje Ci za nią i za pozytywny odbiór - bardzo mnie cieszą :) @Leszczym Dziękuję Ci :)

z monetą dwie chwiejne nogi pod nim a w oczach niebo

@Wędrowiec.1984 Dziekuję Ci i miłego dnia! :) Nie widziałam tego, ale robi na mnie wrażenie.., chyba niepokoi, chociaż motyw jego czynu jest szlachetny. Pozdrawiam :)

@Dragaz Miło mi :) Pozdrawiam!

@Dragaz @sisy89 Dziekuję Wam i pozdrawiam! :)

Piękne pojednanie.., i piękny przejrzysty, wiersz. Mam wrażenie, jakby oddychał :) Pozdrawiam!

Mnie też taka wizja przeraża.., ta "teoretyczna" możliwość dokonania takiego miażdżącego, niezamierzonego zła... Dosyć juz mamy win na sumieniu, których jestesmy świadomi. Więc postanawiam nie wierzyć "pseudointelektualistom" i nadal wierzyc w naszą "ludzkość". Ciekawe odniesienie :) Pozdrawiam!

@Leszczym Takie trochę ludzkie to UFO... Podobnie jak my rozpaczliwie szuka prawdy i sposobu na dobro, co może świadczy o naszym z nim spokrewnieniu? Naprawdę bardzo ciekawe, żywo i z lekkim humorem / dystansem przekazane :) Pozdrawiam!

Ale to, jaka Twoja dusza jest, też ma swój sens i może się podobać - tez dlatego, że jset autentyczne, żywe, gotowe do dalszego rozwoju :)

Lubię rozważać, Waldemarze :) To chyba jedna z dróg mogąca trochę zblizyć do prawdy. Dziękuję Ci i pozdrawiam! Spowodowałeś szeroki uśmiech u mnie :)) Dziekuję za miłe słowa, miły Leszczymie! @Dared Dziekuję! :)

skrępowanych ciał za dużo dusz co ciał nie pieszczą za dużo piękna się nie rodzi przez to

@aff@Rolek@Sennek Serdecznie Wam dziękuję! :)

miliony oczu patrzących prosto w słońce wszystkie zielone

@[email protected] Żeby nie było głodu potrzebne są nam ziemia i ziarno, a ziemi i ziarnu - kochajacy je czlowiek. Czuje tą relację w Twoim wierszu. Jest piękny :) Pozdrawiam!

To określenie bardzo mi się podoba - pozornie proste, ale niezmiernie treściwe.., powiedziałabym - centrum, czy serce tego wiersza. Oby takich było pośród nas coraz więcej! Pozdrawiam, Waldemarze :)

@Pan Ropuch Poezja szuka chyba tajemnicy w tym, co dostrzegamy.., nie może byc więc tylko reczowym opisem, a jeśli - to tak ujętym, że nie dopowiada do końca. To niełatwe, ale pasjonujące :) Tobie, według mnie, to się w tym wierszu udało. Pozdrawiam!

@Leszczym Do prawdy chyba dojrzewamy.., przynajminiej mamy na to sznsę - jesli tego chcemy, jesli ja w pewien sposób kochamy i tęsknimy za nią bardziej niż się jej boimy. Podoba mi sie ten temat i Twoja szczerość w obchodzeniu się z nim. Ona powoduje, że moja własna szczerość się ożywia :) Pozdrowienia, "prawdolubny" Leszczymie! ;)

Ja widzę podobieństwa czy pewne odpowiedniki w naszym wejściu w ten świat i zejściu z niego. Pisząc ten wiersz myślałam o tym. Dziękuję, że zajrzałeś i pozdrawiam :)