Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

duszka

Mecenasi
  • Postów

    4 215
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    21

Treść opublikowana przez duszka

  1. @tramwaj63 "Pzez łzy zobaczyć Chrystusa.." Tak, to chyba możliwe... i cudowne. Dziękuję :)
  2. Warunkiem jest, żeby nie dać siebie niczym przepełnić i nie przepełnić sobą kogoś... A to może być trudne. Mnie tylko czasem się udaje, ale cieszę się, że znam ten stan :) Dziękuję Ci!
  3. @tramwaj63 ...i czy byłoby możliwe? A ulga, to cudowny stan - cichy i czysty, pełen prawdy. Dziękuję Ci za to cenne spostrzeżenie :) @iwonaroma@Leszczym Dziękuję Wam i pozdrawiam :)
  4. @Konrad Koper Bardzo mocna, trafna i niezwykła metafora... Jestem pod wrażeniem. Pozdrawiam :)
  5. Ostatni wers, zawarta w nim puenta odsłania subtelną tajemnicę tej ekstazy i - porusza mnie :) Pozdrawiam
  6. @Waldemar_Talar_Talar Pięknie, budująco :) Tylko ten "brak smutku i łez" mnie zastanawia... Mi pasowałby lepiej np.: "pośród smutku i łez", bo nie są one dla mnie czymś złym. Pozdrawiam.
  7. @Jacek_Suchowicz Na końcu dodaję jeszcze wdzięczność za ten "czysty dar". Z nią szczęście jest pełne :) Pozdrawiam.
  8. Tak! Właśnie taki ból. Dziękuję Ci za tą myśl :) @Echo Dziękuję! :)
  9. @EchoDziękuję Ci :)
  10. Świadomie ten zwrot powtórzyłam, żeby wzmocnić znaczenie bólu w wypowiedzi, więc wolę przy tym pozostać. Ale dziękuję za tę uwagę (przemyslałam ją) i miłe słowo :) Pozdrawiam. Dal mnie to szczególny, "dobry" ból, dlatego nie próbuję się przed nim bronić. Dziekuję Ci za refleksję i pozdrawiam :) @Rafael Marius@violettaMiło Was widzieć :) Dziękuję!
  11. Boli mnie śnieg co nie zabielił się zimą uśmiech dziecka, którego nie ma boli mnie mówi miłość i z bólu przybiera
  12. @Stary_Kredens A ja myślę, że opowiadając zagłębiamy się - przyciagani przez sens. Też nasze pytania (również te w Twoim wierszu) to robią. Tak odczuwam :) Pozdrawiam.
  13. @Natuskaa Tęsknota, ta "czysta", prowadzi do prawdy... I chyba zawsze jest częścią miłości. Nie bójmy się więc tęsknić. Pozdrawiam :)
  14. @Waldemar_Talar_Talar Takie kłanianie się nie odbiera godności, a nawet jej dodaje.. Piękna metafora :)
  15. @Marcin Sztelak Niestety bywa tak. Wtedy może powinniśmy ich szukać i je znajdywać w sobie... Nasz świat wewnętrzny jest też realny, możemy go budować i kształtować. Jest nasz :)
  16. @Tyrs Dziekuję Ci i pozdrawiam :)
  17. @Marcin Sztelak Może łatwiej iść łagodnymi dolinami... Wtedy nawet bez butów bywa przyjemniej i ziemia bywa "dobrą matką". Zainspirował mnie Twój wiersz :)
  18. @Marek.zak1 Zręcznie wpleciony w lekkosć trudny (ciężki) temat. Przemówił do mnie :) Pozdrawiam.
  19. @bazyl_prost Słowo "zachować" trafia do mnie - w sensie: "wymyślamy, jak "zachować" czy "uratować" dalszy ciag świata... Oczywiście i niestety nie wszyscy, ale mam wrażenie (nadzieję), że coraz więcej z nas :) Pozdrawiam
  20. @poezja.tanczy@Rafael Marius@Ewelina Dziękuję Wam i pozdrawiam :)
  21. @jaguar Tak, masz rację z tą "granicą"... Ta myśl uzupełnia wypowiedź tego wiersza - dziękuję! I cieszy mnie Twój pozytywny odbiór :) @iwonaroma Dziękuję Ci :)
  22. nie przepełniaj mnie sobą w tej świątyni po każdej nocy rodzi się nowy dzień coraz jaśniejszy
  23. @Waldemar_Talar_Talar Znalazłeś odbicie piękna naszego świata wewnętrznego w świecie zewnętrznym... Przez to staje się bardziej realny. Pozdrawiam :)
  24. @Pan Ropuch Odbieram Twój wiersz jako podzielony na dwie części - wypowiedzią i stylem... Przyznam, że pierwsza część (dwie pierwsze zwrotki) sprawia mi trudności w rozumieniu, chociaż działa, niepokoi moją pod- lub nie-świadomość. Druga część za to "otwiera się" i zachwyca zawartością, puentą i poezją :) Pozdrawiam.
  25. Piękny fragment w tym ciepłym wyznaniu :) Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...