duszka

@bywaitak W tych niewielu słowach wyczuwam uwięzienie w jakiejś sytuacji, bezsilność wobec niej, a jednocześnie poddanie się jakiejś wiekszej (wyższej) sile, która potrafi z niej uwolnić... A więc jest w tym też wiara w nią. Pozdrawiam :)

@Sylwester_Lasota Czas "pragnie wypelnienia" - przez nas. Żeby nas w sobie zapisać. Może to jedyny sposób na poknanie naszej "kruchości"... Pobudzający do refleksji wiersz. Pozdrawiam :)

@tomass77 Dla mnie to różne "maski" świata, jego wypaczenia, karykatury... Pod nimi istnieje właściwy świat - ten realny, prawdziwy, sprawiedliwy... To tak, jak pod naszą dorosłą osobowością kryje sie jeszcze ta niewinna, czysta postać dzięcka, z którego wyroślismy. Ciekawy, pobudzający do odpowiedzi wiersz. Pozdrawiam :)

@Sylwester_Lasota Miło mi :) Dziękuję.

@Sylwester_Lasota Dziękuję :)

@Waldemar_Talar_Talar "...życie to czas zrozumienia..." Niezwykle trafne i piękne określenie życia :)

@Stracony Wiesz jaki jesteś, ale nie wiesz - kim... i dlatego nie rozpoznajez swojej drogi. To wyczytałam w Twoim wierszu i poczułam. Pozdrawiam :)

...a jednak się uśmiechnęłam - do Twoich słów :) Dziękuję.

Też o niej. Dziekuję Ci i pozdrawiam :) @corival@iwonaroma Dziękuję Wam :)

dosięgam drzew płonących dymiących ruin zalanych pól brzemiennych drżących ramion ust wygiętych w bólu jestem z wami

Dodałam sobie "białe" (parasolki), bo te kojarzą mi się z upałem :) Pozdrawiam.

@izabela799 Żyjemy tak, w takich warunkach, że odczuwanie przemijania, czyli istnienia czasu, często zanika: mamy zdjęcia i filmy zatrzymujące przeszłość, nasze otoczenie, domy i przedmioty, sa trwalsze, niż kiedyś i regularnie odnawiane, tez my sami... Może dlatego się w czasie gubimy lub go gubimy nie potrafiąc płynąć razem z nim. Twój wiersz zrobił na mnie wrażenie, bo bardzo dobrze, prawdziwie oddaje to zagubienie. Pozdrawiam :)

@andrew To nasze zjednoczenie się latem z naturą potrafi wydobyć z nas piękno, tak niezwykłe, że wydaje się snem... I tak uotne, że chcemy je posmakować "nie jutro - dziś", czyli w chwili jego zaistnienia. Oszczędny, ale wymowny, wrażliwy przekaz. Pozdrawiam :)

@iwonaroma "drobne ornamenty" nie zaślepiają, są jakby przejrzyste... Pozdrawiam :)

Obawiam się, że wiersza by nie było... Rezygnacja zawsze "czyha" w ukryciu. Dziękuje za tą wnikliwą refleksję i pozdrawiam :)

@Ewelina Ta wiara, to może przeczucie, jak powinno być, przeczucie przeznaczenia... Dążenie do niego byłoby wtedy naturalne. Wiersz pobudza delikatnie do zagłebienia się w temat. Pozdrawiam :)

Ciekawe indywidualne podejście i indywidualny odbiór :) Dziękuję Ci za podzilenie się nimi. Pozdrawiam :) A ja mam wrażenie, że bez "krzyża" nie ma ona potrzby wzrastać i wrastać... Pozdrawiam :) Ciesze się :) I pozdrawiam! Dla mnie to rzeczywistość, którą odkrywam i próbuję ująć w słowa. Dziekuję Ci! :) Tak, to działa też w zwykłej codzienności i też na wesoło :) Dodałeś wypowiedzi lekkości. Dziękuję! Miło mi, tetu :) Dziękuję i również Cię pozdrawiam. Wtedy "krzyż" staje sie nieco cięższy... Ale może tylko przejściowo. To niełatwe, ale dązmy do tego :) Dziekuję! @Dragaz Dziękuję Ci :)

krzyż go obarcza lecz wiara unosi idzie ciut pochylony tylko czasem o kamień się potknie zatoczy

Jestem zachwycona tą zwrotką. Formą, wypowiedzią i działaniem przypomnia mi haiku. Odbieram to jako obraz martwego (spalonego, uschłego lub wykorzeninego) drzewa) - bo nie posiadającego korony, która daje cień... "Anioł" tez sugeruje przejście w "inny świat" , połączenie z nim. Pozdrawiam :)

@tomass77 Spróbuj być wolny, ale nie próbuj być wolny od woli życia, bo to nie jest możliwe - mówi Twój wiersz... Być może tak jest, a to oczucie opuszczenia nas przez wolę życia, jest "tylko" jej zagłuszeniem, czy uśpieniem... Jest w tym pewna pociecha i nadzieja. Pozdrawiam :)

@ja_wochen Miłość w codzienności i niedoskonałości... Nasyca je pięknem i siłą. Wzruszające. Pozdrawiam :)

@andrew Odbieram ten tekst w dużej części jako przemowę, czy agitownie... Wplatasz w nie jednak troche poezji, która, choć nie tak bezpośrednia, wywołuje na mnie większe działanie. Mam na myśli te fragmenty: (...)towarzyszy nam jak tlen woda od chwili narodzin od Adama i Ewy jest światłem chlebem bywa i mieczem nie jest łatwe (ale) czy warto żyć w mroku (...) Za te fragmenty serduszko ode mnie :) Pozdrawiam.

@SennekMiło mi :) Dziękuję.

@poezja.tanczy @Rafael Marius Dziękuję Wam za czytanie i reakcje :) Pozdrawiam!

@Leszczym@Sylwester_Lasota Serdecznie Wam dziękuję :)