Marek.zak1

Przejmujący wiersz o tkwieniu w samotności z różnymi aspektami. To, co utrzymuje człowieka to wpojone, czy nabyte poczucie obowiązku i codzienność. Nie wiemy, co się wydarzyło w życiu peela, że tak się dzieje, bywa, że człowiek się sam z siebie odseparowuje od innych, bliskich i nie tylko, ale też bywa, że inni od niego, tak czy inaczej, pogrążanie ma tylko jeden kierunek. U wielu tak jest, ale dopóki umysł pracuje, zawsze jest jakaś szansa na zmianę. Pozdrawiam serdecznie.

Tak, poezja nastrojowa odstresowuje i pomaga znaleźć życiowy balans między odpowiedzialnością za firmę i akcjonariuszy i życiem prywatnym. Bez tego człowiek się szybko wypala:). Miłej niedzieli.

I to jest poezja, krótko, nastrojowo i w punkt:). Pozdrawiam

Na wszystkich polach sukcesy: mąż, kochanek, dzieci, wnuki, praca i obiecane zbawienie. Brakuje tylko ekspresu do kawy, ale to najłatwiejsze do załatwienia. Pozdrawiam

Pomysł świetny, a ten puszkorobot też klimatyczny. Brawo, nigdy za dużo tego typu działań. Tez fajnie, że różni adresaci, bo tak jest w realu. Brawo.

U mnie listonosze jeżdżą na rowerze.

i jak z matematyką, po wejściu na kolejne poziomy, coraz mniej ją rozumie:).

Temat szczęścia zawsze mnie interesował i dobrze, że się zmierzyłaś z tematem, bo chyba każdy, nie tylko twórca, powinien to zrobić, nawet w stosunku do samego siebie. Może najwięcej dowiedziałem się od W. Tatarkiewicza, z jego książki "O szczęściu", chociaż tyle jest tam rodzajów szczęść, że można się pogubić:). O krainach szczęśliwości były legendy, Ty też przywołujesz swoją wizję, dla znużonych dusz, co sugeruje, że szczęście jest wypoczynkiem po trudach życia, zresztą piszesz w puencie, że szczęście jest mętne, rozumiem, nieokreślone, chociaż wskazujesz, że zachwyt może być ważnym elementem. Musze się zgodzić, że śmierć jest konkretem, chociaż mocno wierzący zapewne widzą ją inaczej, niż ateiści. Temat rzeka, pokazany w ciekawy sposób. Na koniec, W. Tatarkiewicza, kiedy był już mocno wiekowy, pewna młoda dziennikarka spytała: panie profesorze, czym tak naprawdę jest szczęście, o którym pan tyle napisał. Profesor uśmiechnął się i odpowiedział: Nie wie pani? Alkohol i dziewczynki. Ciekawe, że w swojej książce o tym nie wspomniał:). Pozdrawiam serdecznie.

Są różne oczekiwania, jak sądzę. Pozdrawiam

Zawsze na czasie, teraz może nawet bardziej. Oby tak było, chociaż człowiek jest nazywany myślącym, ale czy naprawdę jest? Gdzieś znalazłem takie coś: Czym się różni głowa od rozumu? Głowę maja wszyscy. Tu chyba jest pies pogrzebany. Pozdrawiam serdecznie.

@iwonaroma Jest większa szansa dojścia do końca, co przy zwykłym czytaniu nie jest częste:). Jak szybko przeczytasz i cię zaciekawi, można przeczytać raz jeszcze bez pędzenia.

@Berenika97 Temat jest szeroki, jak ocean, a większość ludzkich problemów dotyczy właśnie traumy, związanej z brakiem, pieniędzy, jedzenia, bezpieczeństwa, perspektyw, odwzajemnienia uczuć. W twoim wierszu na przykładzie właśnie tego odwzajemnienia i bliskości drugiej strony, która bywa rozczarowująca i bolesna, a niestety zapewne częsta, bo człowiek się odbija o mur obojętności, nazwanej niekiedy przyjaźnią i nic nie może z tym zrobić. Bezradny Mr Cellophane też jest gdzieś w tle i czuję jego obecność:). Pozdrawiam serdecznie.

Fajne, a najbardziej podoba mi się puenta. Pozdrawiam

Mocno egzystencjalne. Mieszkam obok Mazowieckiego Parku Krajobrazowego, jeżdżę często rowerem i mam podobnie. Pozdrawiam

Ten tenor, o którym pisałem, to William Matteuzzi. William Matteuzzi (born 12 December 1957 in Bologna, Italy) is an Italian operatic tenor renowned for his impressive vocal range and prominent upper register, reaching a high F (above the tenor high C) in full voice. Pozdrawiam

Dla mnie przekaz w słowach, zachowaniu, pocieszaniu, ale także między słowami i wierszami, jest jednoznaczny, ona go zostawiła. Przeczytałem jeszcze dwa razy i jestem tego pewien. Pozdrawiam serdecznie.

Józek rybak ze Swornegaci, przyznał, że żonie za seks płaci, wtedy jest taka oddana i uważa go za pana, co mają nieliczni żonaci.

Słowo przyjaciel ma dwa odcienie, jeden amerykański, gdzie "friend" oznacza znajomego i takie bardzie nasze znaczenie, że przyjaciel to ktoś bardzo bliski i oddany, a jak ktoś ma jednego, to już sukces. W znaczeniu wiersza, koledzy pocieszają porzuconego, czy niechcianego. Oni się śmieją, pocieszają, a może ta dziewczyna podoba się niejednemu, a skoro tamtego nie chciała, to jest szansa, że będzie chciała kogoś z nich. Prawo lasu, sorry. Nie wiem, czy "przyjaciółki" też pocieszają porzuconą / niechcianą w podobnej sytuacji, ale pewnie jest podobnie. Pozdrawiam serdecznie.

@Leszczym Po przeczytaniu Twojego tekstu, uświadomiłem sobie, że nie mam ideałów, wytyczne, wskazówki, jak najbardziej, ale ideałów już nie. Ludzie, idee, teorie mają swoje ułomności, nawet prawo Pitagorasa, o którym niedawno dowiedziałem się, że wcale nie jest Pitagorasa, a zostało odkryte 800 lat wcześniej w Babilonie. Teraz muszę z tym żyć. Pozdrawiam

Nie trzeba czekać, na oknie termometr pokazuje w pełnym słońcu 40 stopni, chociaż w cieniu 15:). Trochę zawyża, bo światło odbija się od szyby, ale wiesz, jak to jest z tymi pomiarami:). Pozdrawiam słonecznie.

Napisałem o tym wiesz gdzie. Gordana mówi Markowi, jak to zwycięskie wojska zachodnich demokracji potraktowały miejscowe kobiety zwyciężonego państwa. Str 215.

Przejmujący wiersz o losie słabszych i bezbronnych, ze wskazówką na kobiety, będące ofiarami wszelakiej i też systemowej przemocy, po której bardzo trudno podnieść się i dojść do psychicznej równowagi. Tak robią wrogowie, traktujący kobiety wroga jako łup wojenny i osobisty triumf, ale bywa, że i sojusznicy, o czym się niewiele mówiło przez wiele lat po II WŚ. Pozdrawiam serdecznie.

Trump też był czy ciągle jest pionkiem w rękach co poniektórych, a mówią, że ma taką władzę, więc wyluzuj i uśmiechaj się:).

@Berenika97 :)).

Jeśli po latach nadal będziecie się kochać, to w temacie miłości nie ma więcej ponad.