Marek.zak1

@Migrena Dla mnie to jeden z najlepszych, z dystansem i poczuciem humoru, co na własny temat częste nie jest, sporo fajnych smaczków na temat prawdziwych czy antycypowanych ułomności. Pamiętaj, że wiek nie gra roli, jak nic nie boli, a jak boli to Diclofenac, najlepiej w czopku, bo nie drażni żołądka i dalej. Pozdr.

@Berenika97 Od pewnego czasu dostaję oferty na aparaty dla niedosłyszących i to mnie zainspirowało do napisania tego żarciku, ale obawiam się, że teraz to się zintensyfikuje:). Pozdrowionka

@Berenika97 Dążenie do absolutu, bezwarunkowego i pełnego połączenia dwóch bytów w jedno, zanurzenie w bezkres. Bardzo ładnie i niech spełnia się jak najczęściej. Moje drugie ja, czyli optyka cynika, podpowiada mi, że o ile można być pewnym własnych uczuć, to już drugiej strony niekoniecznie, ale w w poezji i w świecie idealnym niech się spełnia. Pozdrawiam serdecznie.

Nic na siłę, lepiej odczekać i napisać super, jak ten:). M

Tak, aktywne słuchanie to podstawa mądrości, przynajmniej według Azjatów. W Europie, czy Stanach mniej się je ceni. Pozdrawiam.

Aparaty dla gorzej słyszących to sprawa ostatnich lat, wiec natura musiała coś robić, żeby ludzie z wiekiem nie głuchli. Dzięki za wpadnięcie.

- Mistrzu, zauważyłem, że rosną mi uszy*. - Rosną, inaczej byłbyś już zupełnie głuchy. *Uszy rosną do końca życia, nos zresztą też.

Lubię , nie tylko ja zresztą, Twoje urocze rymowanki:)). Pozdrowionka

Podoba mi się, oszczędne w słowach a wszystko, co ma być, jest. Pozdrawiam.

@beta_b Jestem pod wrażeniem tego porażającego i bardzo osobistego, jak sądzę, wiersza, jednego z tych, jakie się długo pamięta, Niesamowite są dla mnie szczególnie 2 pierwsze części, łączące opis z rozpaczą nadejścia tego, co nieuchronne. Kiedyś, jak mój starszy kolega przechodził na emeryturę, Czech zresztą, powiedział tak: emerytura to nie jest zły okres, niestety ostatni. Wtedy coś mi stanęło w gardle i teraz też, jak czytałem twój wiersz. Podsumuję, chatpeau bas - brawo sąsiadko, jesteś wielka. Pozdrawiam ciebie serdecznie.

Ładnie napisane, a każdy przeżywa to jednak inaczej, jak sądzę. Pozdrawiam

Taki niepozorny, a jednak w głowie obywatel świata. Dobry wiersz. Pozdrawiam

Na prosty mój rozum jest to sprzeczność, ale w poezji zawsze może być inaczej:). Pozdrawiam.

Myślałem od początku, że jest to o uzależnieniu i cieszę się, że to potwierdziłaś. To uzależnienie wrasta, podobnie jak w Małym Księciu chwast, można go wyrwać, kiedy jest mały, później już nie, bo jak też w nowotworze, tkanki tak się zrosły, że wyrywanie jest wyrywaniem samego siebie, to, co wrosło mówi imieniem tego, w kogo wrasta. Mam kolegę psychiatrę, mieszka w Stanach, specjalizuje się w detoksach twardych narkotyków, kiedyś spytałem, ilu uzależnionych udało mu się wyleczyć, odpowiedział: żadnego. Pozdrowionka M.

Co się stało, że przestałeś?

@Berenika97 Świetnie to podsumowałaś. Wydaje mi się, że radość i happy end przez wielu jest uważana za banalne, a w Rosji także na niemożliwe , stąd piszący się po prostu dostosowali do realu. Dzięki za ten wpis. @Leszczym Widziałem film, smutek od początku do końca. Pozdrawiam

-Mistrzu, w rosyjskich książkach niewielu szczęśliwych. -Twórcy zapewne chcą, by obraz był prawdziwy. Jeśli ktoś zetknął się z optymistycznym dziełem, gdzie choćby jeden z bohaterów jest szczęśliwy i mu się udało, byłbym wdzięczny za podanie. bo chętnie przeczytam. Gogola znam, tam, jak mawiał mój rusycysta, to "śmiech przez łzy". Mistrz i Małgorzata też jest mi znany, a to dzieło samo w sobie jest unikalne. Dzięki.

Oryginalne, przyznaję.

@Berenika97 chyba, że całe w błocie, to tego już nie zniosę:). Pozdrawiam serdecznie.

Jeszcze cię może polubią. Zgadzam się z przesłaniem, w ramach którego do Biedronki jeżdżę na najstarszym rowerze, w bardzo starych kaloszach, tak, że okoliczni menele uważają mnie za stuprocentowo swojego. .

@Leszczym Teraz jest zdecydowanie inny wydźwięk i nikt ci niczego nie zarzuci.

Pamiętam z autopsji. u mnie w rodzinie, tak faceci mieli, więc nie spodziewałem się niczego innego. Pozdrawiam.

Jedno się rozbiło, skończyło, dobrze, że peelka szuka, bo to pomaga znaleźć i przetrwać gorsze chwile. Pozdrawiam

Dla astralnych ryb, woda, w tym rzeki, to zupełnie inny świat, rządzący się własnymi prawami, do którego dostępu nie mają żyjący na ziemi, na powietrzu. Mogą obserwować, podziwiać, zanurzać się, starać się zrozumieć, ale zawsze będą obcymi, chyba, że jak Kevin Kostner w Wodnym świecie, wyhodują sobie skrzela, żeby wtopić się, zintegrować i zrozumieć, jak tam jest:). Aforystycznie, masz rację, brzegi są zawsze, które określają nasze miejsce w świecie, z tym, że strumyk ma jednak inne, niż ocean, więc tenże strumyk może ma nadzieję, że będzie większy i mniej ograniczony, gdy wpłynie do morza. Temat rzeka:). Pozdrawiam. . .

Ja jestem za doradą, z pieca czy z patelni:).