Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wędrowiec.1984

Mecenasi
  • Postów

    4 824
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    40

Treść opublikowana przez Wędrowiec.1984

  1. @duszka Dziękuję. Wiersz w zasadzie jest bardzo dosłowny. Tak, ale właśnie do tego cisza jest tak bardzo potrzebna.
  2. @Marek.zak1 Dziękuję. Choć wiersz w żaden sposób nie jest polityczny, Twoja interpretacja pasuje do niego. Odnosząc się do tego, co napisałeś, uniwersalnych rozwiązań w wielu przypadkach nie ma, albo bardzo trudno je znaleźć.
  3. @Ewelina Tak jest, słuchawki już czekają.
  4. @T.O Dziękuję również, no i owszem, wychowałem się na wsi. Co prawa wiersz nie jest o młodości, a tęsknocie za ciszą w naszym współczesnym życiu, lecz właśnie teraz, czytając Twój komentarz, przypomniało mi się wiejskie dzieciństwo. :) @Ewelina Tak, wiem o czym mówisz, choć należę do osób, które rozstroić może nawet tykanie zegarka. No, ale cóż? Słuchawki na uszy i jedziemy z szumem własnych myśli, ewentualnie doskonale słyszalnym pulsem. :)
  5. @Ewelina Dziękuję. :) Doświadczałem, lecz rzeczywiście bardzo za nią tęsknię i brakuje mi jej w codziennym życiu. W ogóle współczesność jest jakaś taka hałaśliwa i namolnie ekstrawertyczna. Nie pasuje mi to.
  6. @Tectosmith Dziękuję. Powiem szczerze, że naprawdę bardzo często chciałoby się uciec od wszędobylskiego szumu, ale się po prostu nie da. Przebodźcowanie towarzyszy mi od bardzo dawna i skutkuje wielokroć kompletnym roztopieniem umysłu, czy wyłączeniem wtyczki. W poprzedniej pracy miałem ciszę absolutną i to było po prostu cudowne. Dokładnie tak, oby więcej. Natura kompletnie mi nie przeszkadza. Szum drzew, śpiew ptaków - to bardzo kojące dźwięki, ponieważ nie świdrują umysłu. No, ale na osiągnięcie ciszy mam swoje sposoby: słuchawki budowlane, wygłuszające. Sprawdzają się doskonale. Zdarza się nawet, że w nich sypiam. :)
  7. Zmęczenie Gdy w cieniu współczesności czai się bezradność, Próbuję przed nią uciec, myśli swoje schować, Lecz dobra jest w szukaniu. Zmusza, bym od nowa, Co rano swych ucieczek coraz mocniej pragnął. A gdyby ją podstępnie w próżni jakiejś zamknąć, Tak szczelnie, by już nigdy źródłem rozczarowań Nie stała się znienacka? Gdyby tak spróbować… Starałem się, przepraszam. Wyszło jak ostatnio. Nie mogę - wciąż harmider, wciąż przekrzykiwania, I radio, wszędzie radio, w autobusie, w sklepie, W robocie, nawet w domu. Wrzawa, szum i hałas, Bo przecież człowiek z nimi czuje się najlepiej. Rozmyślam sobie często w trakcie zasypiania; Gdzie jesteś, mój bezpieczny, cichuteńki świecie? ---
  8. @Marek.zak1 Bardzo mądre. Nie wiem nawet jak skomentować, ponieważ w utworze w zasadzie wszystko zostało napisane, Marku.
  9. @Marek.zak1 Tja... tutaj nawet Mistrz może mówić nieszczęśnikowi najróżniejsze rzeczy, pocieszać, etc., lecz nie do Mistrza pierwszy krok należy.
  10. @Sylwester_Lasota Wielokroć w życiu człowiek przekonuje się, że pomiędzy czernią a bielą jest kolor pośredni, lecz wpatrując się jedynie w niego, zapomina o dwóch tamtych, co również jest niedobre.
  11. @viola arvensis Znam to i nawet posiada fachową nazwę: prokrastynacja.
  12. @error_erros Bardzo fizycznie, a zarazem romantycznie. Kupuję to w całości. Stosujesz wyrażenia, których Ci zazdroszczę, pisząc szczerze. Widać, że masz tę wyobraźnię i romantyczny... dryg. :)
  13. @error_erros No, ekstra wiersz. Dziś to trzeci od Ciebie, który przeczytałem. Jesteś świetny i naprawdę trzymasz poziom.
  14. @error_erros Super. Każde jedno słowo w utworze to najprawdziwsza prawda. Ogólna degrengolada cywilizacyjna jest gołym okiem widoczna. Czasami wystarczy po prostu pójść do miasta, na spacer, żeby się o tym przekonać. Społeczeństwo zostało niesamowicie popsute.
  15. @Stary_Kredens Pięknie i spontanicznie. Fajnie wplecione rymy, których się spodziewałem, a mimo wszystko mile zaskoczyły. Super.
  16. @Tectosmith Wielokroć pisałem, że naprawdę chciałbym, by rzeczywistość była choć troszkę tak magiczna jak poezja. Nie będę się powtarzać. :-)
  17. @viola arvensis No tak, bardzo prawdziwy utwór. Warto przestrzegać imponderabiliów, zwłaszcza warto pielęgnować pokorę, której w życiu coraz mniej.
  18. @error_erros Nie znałem dotąd tytułowego zjawiska. Po przeczytaniu o co chodzi, wiersz nabrał wreszcie dla mnie znaczenia. Fajnie wszystko opisałeś, zwłaszcza podobają mi się dwa ostatnie wersy.
  19. @viola arvensis Tak, bardzo ładnie i końcówka bardzo poetycka. Świetnie.
  20. @Manek No, gratuluję ukończenia opowiadania.
  21. @Tectosmith No cóż, moje dwie ulubione pory roku.
  22. @Wiesław J.K. Poprzednikiem wspomnianych urządzeń był fonograf. Idąc za Wikipedią, czytamy: W 2012 opublikowano informację, że znajdujące się od wielu lat w laboratoriach Thomasa Edisona pod Nowym Jorkiem cylindry z nagraniami, dotychczas niezidentyfikowane, udało się odtworzyć i skopiować. Zawierają one nagrania dokonane przez Theo Wangemana, asystenta Thomasa Edisona, w latach 1889 i 1890, między innymi głosów Ottona von Bismarcka i Helmuta von Moltkego. Przy czym nagranie von Moltkego jest o tyle ciekawe, że (idąc za przypisami): Jest to jedyne dziś znane nagranie głosu człowieka urodzonego w XVIII wieku (von Moltke urodził się w październiku 1800). No i znalazłem je:
  23. ...kocha.
  24. @aniat. Bardzo piękny wiersz. Kiedyś chciałem napisać coś podobnego, bo lubię teksty o przemijaniu, ale jakoś mi pomysł umknął. Ślicznie.
  25. @viola arvensis Zdaję sobie sprawę z dóbr, idących za technologią, niemniej jednak bardzo irytuje mnie to, jak przyspiesza ludzkie życie. Chociaż może słowo przyspiesza jest tutaj nieodpowiednie. Nakręca zdaje się bardziej pasować.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...