23.

Dziękuję @Annie_M, @Justyna Adamczewska Pozdrawiam serdecznie.

Jak pierwsza róża się staje ostatnią zacznę od końca lat minionych. Teraz znowu mnie nie ma taki jestem pod twoją nieobecność i myślę tam wokół deszczu (bo tu jakoś nie dociera) ile niosłem w moim sercu że dusza, że głowa wyczuła być musi-nić przeznaczenia. Obudziłaś się w środku i pożerała cię moja miłość a był to lekki byt z początku i jego wieczna wątpliwość czy czas już myśleć o końcu. Mieliśmy czas. Teraz jakby pół czasu sekundy, gwizdek. Nie ratuj. Nie-mów światu, wyśmieją.

Dziękuję @Justyna Adamczewska ;) Pozdrawiam

Co możesz dać mi już widziałem serce na dłoni wszystko jak plastik niczego nie da się zatopić odbijam się od tafli w oczach klucze wiatr rozgoni marzyciel, samotnik długo będę błądzić.

Dziękuję za tak szybką aktywność! Pozdrawiam i również życzę wspaniałego wieczoru ;)

Nie podpalam się i cichnę bo wasza sztuka ognia nie bierze nie moja, nie na poważnie od środka milczę, żebyś pamiętał jak siedzieć. Dla ciebie to komfort w strefie buduj i zostań, lepiej nie wiedzieć zamknij okna i drzwi dla gościa postaw serca jak kamienie a na szklanych murach stanąć mi nie przystoi w niedzielę. I to istny pałac, jest twój masz w nim przyjaciół i żona lub mąż zastawia stół marną ozdobą, zjadłem jej pół bo podobno tak trzeba, wzlecieć mielić ziarno, aż popiół abo kulturalniej kupa spraw żadnej sztuki, sztućce i wół.

Bardzo dziękuję @KatM ;) Super, że portal się rozrasta ;) Dziękuję @Waldemar_Talar_Talar. Pozdrawiam ;)

Dziękuję @Marek.zak1 @Czarek Płatak. Pozdrawiam ;)

O piękne kwiaty w drzewa na termicznej ziemi poruszeń bliżej wnętrza, uśmiechu słońca rześkim deszczem przed czasem we mglistej chmurze jak osad dwa serca, palce splecione twarda i wrząca kochaniem wilgotna i zimna po skroniach dłonie złączone na amen wieszczą światu, krzyki i szepty ty bardziej pragnąca oddechów ja wiecznie skupiony pomiędzy hołd życiu, rozmaitości płyniemy już ludzie zwierzęta w obłoki wzbijając myśl cud stworzenia.

Mieć chorą psychikę, ale doceniać być gdzie indziej, dalej od nieba kwiaty na szczycie, ciałem rozlewać róże krwawe, porosłe na żyle a wewnątrz smutków ocean. Mały chłopiec szepcze, że krzyczę! tak niedobrze, nic nie jest prawdziwe! mam wspomnienie, że siebie zabiłem! Leżę na oddziale i czekam na serce mówią, że to potrwa chwilę... A wszystko dla ciebie i po tobie być gdzie indziej niż w grobie mieć marzenie radosne i raz na zawsze w odmęcie wszystko zapomnieć.

Cześć Marlett. Zostaje, ale czy ta poezja jest do rozczytania? ;) Dziękuję za odwiedziny ;)

Dziękuję! ;)

Czasami przekaz jest ponad formę ;) Ale to prawda, że ten facet normalnie składa o wiele lepsze wersy ;)

@Wątpiciel, @Wieslaw_J._Korzeniowski, Łał! Retro porusza, albo zaciekawia ;) Dziękuję serdecznie!

Jaskinia Platona? A to ciekawe, może coś faktycznego ode mnie w tej wersji? ;) Pozdrawiam cieplutko ;) Cześć Maja! Parole to i sentymentalnie i... śmiesznie ;) Fajnie, że jesteś! ;)

Oj tak, klasyk. I jeszcze:

Dostałem telefon, taki stary model z czasów pierwszej miłości i wszystko było jak kiedyś ten trzeszczący głos, jak twój pełen emocji w mojej głowie. Mówisz, że jest po staremu tylko życie przetarło cię w ramkę i wciąż nie pasujesz zupełnie jak ja tylko przechodzi ktoś czasem przez ciebie i w sumie tak samo zatrzymał się czas. A mnie tak to porusza bo już wtedy mieli wibrację i szept twój do ucha... zbyt cichy bo martwe są usta w słuchawce tej rozmowy...nie było nigdy.

Serce jak kamienne żelazo narzędziem krasno.ludów Zegar w nim każde ciało dla siebie żadnego trudu Byt, a spróbuj żeby bolało że nie zmieszczą mały tchórzu.

Dziękuję, Magdaleno. To bardzo miłe! Pozdrawiam ;)

Ja się teraz po prostu cieszę z miejsca, gdzie jestem. Choć niedosłownie, bo teraz nie jest najlepiej. Spełniam po prostu część swoich marzeń, kiedy patrzę jak piszę i wiem w jaki sposób- o kim/o czym i do kogo ;) Wiersz miał być mocniejszy, ale wyszedł stonowany bo chyba jakaś część mnie już dojrzewa. Tylko czy zdążę napisać to kiedyś?

Dziękuję, że jesteś Waldku :) Pozdrawiam

Mam wrażenie, Panie Marku, że czegoś się uczę na pańskich wierszach- chyba szczególnie końcówek ;)

To jak ,,Nad Niemnem" z dodatkiem grozy od Hioba. A tak jeszcze bardziej, to świetna rytmika- jak w tańcu, ale strach pomyśleć wokół czego/kogo :) Ciekawy wiersz, jutro jeszcze się rozejrzę ;) Pozdrawiam

Niby nic, ale drzewa ukłonem do betonowych łąk chylą korony bez łezki bo rzeka wylała już prąd a ludzie z obrazkami jak dzieci chodzą, migają i mijają ze ślepym oczkiem od fleszy. Niby wiesz, że zdjęcia tylko puste uśmiechy i pobielałe kości jak zęby nie pomieszczą wnętrza jak wtedy z tobą w parku wieczny w czasie przeszłym. Niby nikt, ale w środku ktoś nie ratuj wcale, jeśli życie było błędem. A ty bądź dalej.

Bardzo dziękuję @Waldemar_Talar_Talar, @Justyna Adamczewska. Starałem się przedstawić Szeol jako miejsce, którym staje się Ziemia, ale ograniczyły mnie moje zdolności. Przecież w Szeolu ludzie tracą część swoich możliwości, a ja tylko dopisałem jakie to mogą być, jeśli popatrzy się trochę na świat z daleka ;) Pozdrawiam serdecznie ;)