23.

Zmusiłaś dotykiemłzę do łzyprzez kroplejak mam patrzećzobaczyłem nicto trwa przez chwilępanuje nad czasemzamienia życiew cichą troskęinnych żyćKapie na kartkęzmywając światbrakiem wydarzeńsilnego bodźcaStraciłem tytułtego życia w nasna zawsze jużwiernie obca...

Może dziwnie to zabrzmi, ale widzę tę osobę.

Czyli oświetlasz oczygdy słuch o Nim zaginąłi ukazujesz dotyk kochanejkiedy serce jak mrugnięciezabiło, że tak zostanie?Tworzysz mój półświatekprzykrywasz wstyd płaczemi niesiesz łzy światłemgdy uczucia, zabraknie...ja, pamiętamWiesz...światło, które dajeszoświetla jej oczybłysk w mej pamięcii za każdym razemwyrywasz część mniena życiowej drodzekiedy stoję, sam z ciężarem łezMy w niej i bajce wciąż jak dzieci