Maria_M

Tak, odbicie w lustrze jest rzeczywiście frapujące. Wszystko prawe, robi się lewe:)

Justynko, to inspiracja naszej ostatniej rozmowy:) Zapisałam sonetem, przekaz jest prosty i jasny. Pozdrawiam serdecznie.

O, super:)

@Kobra fajnie, że Ci się spodobał:) Dziękuję.

Kurka wodna, skupiłam się bardziej na treści, niż na słowach.

Pięknie Klaudia:))

@evicca bardzo dziękuję:)

Kombatant https://www.miejski.pl/slowo-bździągwa Hahaha:)))

Pomiędzy ciszą, a krzykiem złowieszczym co w środku nocy z piersi się wyrywa, budząc pokoju ściany i igliwia sukien zielonych uśpione snem pierwszym. I całe niebo gwiazdami poszyte, też się zbudziło, spogląda na domy, gdy jakiś człowiek na wskroś rozżalony nie śpi, rozpacza i o pomoc pyta. Świtu nie widać, daleko do rana, patrzy w głąb nocy, a tam tylko ciemność, pyta sam siebie, ale jeszcze nie wie, że ktoś wszechmocny tam wysoko w niebie zna doskonale prozaiczną wierność, widzi i słyszy, i chętnie pomaga. 01.01.2019r.

Dla mnie jest super, bo inaczej, bez fanaberii, tak jak to wszyscy szaleją, nie wiadomo dlaczego i po co? Przecież czas dalej płynie, jak płynął. Pozdrawiam:)

Fajnie opowiedziana historia, z przyjemnością :)))

Wszystkiego dobrego Sylwestrze:)) Z przyjemnością przeczytałam.

https://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,127539,Uciekajace-pejzaze A tu daje link do mojego tomiku. Pozdrawiam:)

Ja publikuję w gazecie lokalnej powiatowej Nowa i mam tomik wydany w tym roku, jak wspomniał Marcin. Czytałam Twoje wiersze w Helikopterze, Super! Gratuluję.

Pewna rezolutna frela z gminy Piasta na święta ulepić chciała zamek z ciasta. nasypała, zamieszała, chłopu ogon podwiązała. Jak pochleje, nie rozwalił tego miasta.

:))))

Dziękuję, muzyka jest piękna, posłuchaj :))

@Kobra dziękuję:) Serdeczności.

Piękny wiersz. Piszesz coraz lepiej i zgrabniej. Trzyma za Ciebie kciuki:)))

Dziękuję Iwuś:)) Co tam u Ciebie?

@Justyna Adamczewska, @evicca dziewczyny, pięknie dziękuję za czytanie :)) Pozdrawiam

Ten wiersz, to była chwila po wysłuchaniu melodii. Taka inspiracja. Dziękuję Justyś. Ciepełka :)

Dziękuję. Ale przyznasz, że melodia piękna?

Samotna ławka nad jeziorem stoi i czeka cała w szronie, tylko śnieg biały usiadł na niej płynący z nieba tuż wieczorem. Stęskniona przystań wypatruje, ktoś miał tu przyjść, lecz plany zmienił, w oddali zimne kryształy cieni łzy na jeziorze rozmazują. Drzewa - posągi. Ach! Łabędzie, co teraz z nami w grudniu będzie, jak serca lodem skuł aksamit. Do wiosny czekać - złud rozstaje, dróg poplatanych, co się stanie? To zima kroczy między nami. 29.12.2018r.