Justyna Adamczewska

Maks jest takie opowiadanie "Psie serce" M. Bułhakowa. Oto cytat z niego: .Zdążyć wszędzie może ten, kto nigdzie się nie spieszy. Fabuła książki Bohaterem opowiadania jest profesor Preobrażeński, który przeszczepia psu Szarikowi ludzką przysadkę mózgową i jądra. Zwierzę zmienia się w człowieka, ale tym samym zyskuje najgorsze ludzkie przywary. To okrutna opowieść. Nie wiem, czy z niej czerpałaś coś, aby napisać, np. : czy: Trudny jest Twój wiersz. Smutny. Justyna.

Muldy... O, jest. Tkanina płacze nad ciężką, niewolniczą pracą jedwabników, wie, że zrobiona z cierpienia. Tak to jest. Justyna.

M.W. Wiersz klasy business. Geograficzny, szkicownik dawnych podróżników i odkrywców. To podziwiam. Masz Ty świetne pióro. Trudne, acz widać niesłychanie wrobione. Kłaniam się. "farsa" - nawet nie komedia ludzka, taki chaos ukazany w wierszu. Justyna

Składanka - wybieranka, M.W. Poduszki wylęknione, bo miękkie, a sny nie są dobre, może nawet bezsenność? Łzy atłasu - no atłas wykonywany jest czasami z naturalnego jedwabiu, a jedwab - wiadomo, tkanina, gładka, mięciutka - jak kocie futerko. Toż to jednak nie jedwab - niestety, dlatego kot esteta - lamentuje - nitki (tylko jedwabnej) do zabawy pazurkami potrzebuje. No prawie, kot na kolanie siedział (moim) i był natłok myśli - rzeczywiście, jak tłok w pociągu klasy C. Pozdrawiam W.M. Justyna

Dan Brown stwierdził, że: Wszystko jest możliwe. Niemożliwe ... Niemożliwe wymaga po prostu więcej czasu. ... Zajrzyj, poznasz Krainę Można. Ciekawe, jak ją odbierzesz? Dobranoc. J.

To Kraina Można - Worldovsky. Popełniłam niedawno wiersz "Puka można". Ten mój powyższy jest pewną kontynuacją właśnie tego "Puka można". I jeszcze "Mogło_by". Coś mnie możliwości ciągną, eh. Tylko b. delikatnie. Pozdrawiam serdecznie. Justyna.

;) J

Ciemność nie oznacza zagrożenia. A koty.... mają do perfekcji opanowane buszowanie, to ich raj, nie skaranie. Buszują, tańcują, nawet wyją - po swojemu, bo to zwierzęta zaklęte w kole własnego edenu. Niezależne. Pozdrawiam dobranockowo. Justyna.

Maks, Piosnka zapodawana przeze mnie współgra przyjemnie z wieczornym chłodem przechadzającym się ogrodem, sadem, choć rzeczywiście zionie z lekka upałem. Justyna :))

Można posolić, tzn. dosolić, acz nie dofasolić. Pozdrawiam J. ;))

Czarku, To istota bytu. Dziękuję za ten wiersz. Justyna.

Dobre, eh. Ta zupa... nieco smutkiem gra. Justyna.

Mój A ja mam kota, kota Niecnota. Skrada się nocą, potulnie stawia łapki, pazurki chowa pod klapki poduszek miękkich, trochę wylękłych pozorami, niespokojnymi snami. Do czasu. Kiedy łzy atłasu kapną na zastygnięte powieki. Wtedy kot mówi: - Niestety, moje życie to tragedia estety. Justyna Adamczewska

Mądry był. Dzięki Tomku.

Tak, Worldovsky, powrót do przeszłości, niczym migotanie oczu zapłakanych miąższem owocow zerwanych. :)) Dziękuję. Pozdrawiam Justyna.

Maks, kłaniam się . J.

Posłuchajmy zatem:

Cześć W.M. Stwierdzenie i pytanie. To ważne b. dla mnie. Bardzo nietypowe. justyna

Justyna A.

Cześć. Nic się nie kłóci. Dziękuję Tomaszu za obszerne wyjaśnienie. Miłego dnia. Justyna

Wiesławie :) Pokrewieństwo Dusz. Dobranoc. Justyna.

Nie prosiłam o to. No właśnie. ;) Dziękuję. A jeszcze. Do Walhalli trafiali tylko ci, którzy, polegli w walce. Innych zabierała bogini Hel. Freya też zabierała. To na razie, Tomaszu. J.

Tomaszu, no to Twoja interpretacja. Fajnie, że pokazałeś, iż można różnie odczytywać intencje autora/autorki. Tzn. mojego, rozumiem. Dziwnie napisałeś ten komentarz. Nie bezpośrednio do mnie skierowałeś słowa, jeno zastosowałeś 3. os. l. poj, pisząc: Zakończyłeś 1 os. l. poj. , co zacytowałam. Tak ja sobie zinterpretowałam Twój komentarz. Co do samego sedna wiersza, czyli znaczenia - no widać, po Twoim odczycie, jak wieloznaczna jest poezja. :)) J.

Iwonko, dziękuję. :))

Witam Waldku. Cieszę się, ze wiersz się spodobał. Że rozumiesz, że ciekawi. Pozdrawiam J.