Justyna Adamczewska

Deonix_, bo ja szanuję Autorów, szanuję Ich pracę i pasję, szanuję tez siebie. I, Deonix_ "Świat bez sztuki naraża się na to, że będzie światem zamkniętym na miłość" Jan Paweł II Justyś ;)) Pozdrawia.

bajago, dobre. Nawet, bardzo dobre. Gratuluję. Miłego dnia. :))) Justyna.

I w tym wierszu ważne są też słowa"rozpuściłam włosy" oraz "zapuszczone domiszcze". Rozpuścić włosy - symbol wyzwolenia, "zapuszczone domiszcze" - symbol degrengolady.

Wojtku może być zamiast "puste" - "skarlałe" A zatem wersy będą brzmiały tak: "...które całe dygocze ze strachu przed siłą myśli skarlałych, zapuszczonych niczym stare domiszcze".

Trafiłaś w sedno, Maks. Nie przejmuj się, że niektórzy nie zrozumieli? Dziękuję, Maks. A i nie przejmuję się, gdybym była tak "przejmująca się" już by mnie było, tzn. nie byłoby mojej niezależnej Duszy. Jeszcze raz dziękuję. :)) I pozdrawiam serdecznie. Justyna. Oby miały odwagę.

Hej, Wojtku, a jak pusty, samotny świat opuszczonego człowieka, który był kiedyś kimś znaczącym może mieć siłę? A ma i to ogromną!. Pustka jest silna tak, jak jak milczenie, milczeniem można zabić czyjeś uczucia. "puste myśli", to w tym przypadku brak samodzielności, zagubienie, niemoc. Poza tym, to wiersz, a w nim są przenośnie. Pozdrawiam Justyna. P.S. Ale może rzeczywiście zmienię te "puste", będzie więcej dramatyzmu, pomyślę o tym. Dziękuję, J.

Dobre Luule. Myślę, że już wygrała. W 2018 r. na świecie jest ponad 7, 8 mld. ludzi. W 2023 będzie nas o miliard więcej. Zatem jest niejako przymus "segregowania nas" - wiem, ze słowo może się źle kojarzyć. W Tokio Żyje teraz ponad 38 mln. ludzi. Fakt w całej Norwegii - dużym kraju populacja ludzi wynosi: Obecna populacja Norwegii to: 5 390 901, powierzchnia 324220 km², gęstość zaludnienia 16.63 p/km². Ale odbiegłam nieco od tematyki wiersza. Tak ludzie niby sie nie interesują innymi, a jednak wszystko wiedzą. kamery itp oraz niezdrowe plotki. Ja tez nadążam: Trudny jest dzisiejszy świat. Wiesz w XVII w. żyło na ziemi 5 mln. ludzi. Ujmujący wiersz. Pozdrawiam nocnie Justyna.

Cześć Jakubie,straszne spustoszenie ukazane zostało w Twoim wierszu, Trochę napawa optymizmem: Ale wcześniej tez napisałeś: To przenośnia wiem, ale dolina sugeruje taki niż, i te "umarłe marzenia". Jakbyś widział apokalipsę, unicestwienie normalności i to w koszmarny sposób. Jest tez bark ludzi: Nie ma zwierząt, nie ma lasów, pustynia nawet zwęglona. Może to senny koszmar? Piszę "może", bo nie wiem, czy to, co opisujesz widziałeś naprawdę. Powtarzasz tez dwa razy słowo "zwęglone". Wiersz wywarł na mnie wrażenie. Spokojnych snów i obyś chęć pisania poezji, zamienił w czyny. Życzy Justyna.

A co masz na myśli pisząc powyższe? Nie jest tak źle, z Twoja erudycja, jeno jeśli wiersz nazywasz: to, to, co ja mam odpowiedzieć? A, że użyłam słowa "Mistrzu", nie znaczy, że musi być zaraz Bułhakow. Może spróbuj, jeśli Ci się chce, przeczytać jeszcze raz i napisać o tym A jeśli nie, to nie pozostaw. Dziękuję. Justyna.

Z tymi myślami to muszę pomyśleć, Wojtku. Rozruszać umysł, to zawsze daje efekty. A co do seansu: Dziękuję za wskazówki i spostrzeżenia, Justyna. ;)

Deonix_ Już od pierwszego wersu wiersz zaskakuje. Lubię Twoje pisanie, jest takie wyważone, spokojne, choć traktuje o trudnych sprawach. To duża sztuka pisać, jak Ty. Tyle uosobień, tyle codzienności pomiędzy niecodziennymi cudami. Druga zwrotka, jak mniemam jest o biedzie: Zima, zimno w domu, który powinien być przytulny i dawać poczucie bezpieczeństwa. Tu go brak, wg mnie, A w pierwszej części wiersza: Bogactwo Natury. Ogólnie smutek z wiersza przebija. I tytuł "Rozczarowanie". Trudna emocja. Pozdrawiam Deonix_. Justyna

Kolorowo, tylko, jak to? Trochę zagadkowe. j.

Piękne marzenia i do spełnienia, Jacku. Szkoda tylko, ze dość, ale może i racja trzeba, nawet marząc, wziąć poprawkę na możliwości realizacji tychże marzeń. Bo później rozczarowanie i smutek. Tekst o ludzkich, niby przyziemnych, potrzebach. Jeszcze raz powtórzę: To jest to. Pozdrawiam Jacku, Justyna.

Ciekawie zestawione zostały pierwsze wersy z ostatnim. Gorycz herbaty i posmak pocałunków. I jeszcze to "rozpływanie się na podniebieniu". Justyna A. Z pozdrowieniem.

Tak radość daje siłę. Ja nie umiem rysować, niestety, ale może kiedyś... Pozdrowionka J.

Waldku, przewroty bywają trudne. Zmieniają, a zmian raczej się boimy. Dziękuję. Też życzę uśmiechu i słoneczka, J. :)

Cześć, Beatko. Fajny wiersz. Sobótka to świetna chwila. Najpiękniejsze dni w roku. Ilustracja b. ciekawa. Miło się czyta o radości. Pozdrawiam Justyna. :))

Cześć Wojtku. Spiritus movens. Ciekawie piszesz o przepływie informacji: I jak to można sobie wypełnić siedem dni tygodnia. Wtopić się w niebyt, acz napoje wszelakie muszą być. Podoba mi się piramida z wersów. I.... Miłego popołudnia. Justyna.

Niech piszą, niby dlaczego?

Prawda, karenko. Ale czasami trudno polubić własne życie. Nawet to problem dla wielu. Polubienie własnego życia - to szczęście, i Ty o tym napisałaś w swoim wierszu. Jest w nim wiele emocji. :)) Justyna.

Dziękuję, karenko. Miłe, że zajrzałaś, miłe jet, co napisałaś o moim wierszu. :)) Justyna.

Przewrót Nie możesz na mnie patrzeć, odkąd rozpuściłam włosy krwawe, płomienne, ciekawe świata marzeń. Lecz to nie mrzonki tak cię zniechęciły, tylko niemrawe ruchy twego ciała, które całe dygocze ze strachu przed siłą myśli pustych, zapuszczonych niczym stare domiszcze. Mistrzu, znajdź dla siebie schron – radzę, bo twe zło powróci, rzuci cię na kolana, obróci, wykręci szyję – i już nie żyjesz. Justyna Adamczewska

Waldku, :)) Wiersz dał siłę. :))

Wróciłam jeszcze, Oxyvio. Próba nieudana zatem? Wiesz, myślę sobie, że warto próbowac, a wiersz jest wierszem, zatem każda jego interpretacja to nie próba, jak napisałaś, ale sposób postrzegania treści wiersza przez czytającego. No cóż ja tak zrozumiałam przesłanie wiersza, Czytamy wiele utworów, których Autorów nigdy nie poznamy, zatem, nie wyjaśnią nam oni, co Autor miał na myśli, pisząc swoje dzieło. Pył, proch, itp. to dla mnie nicość. W myśl zasady, bo tak pojmuję słowa: Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz Dziękuje i pozdrawiam serdecznie, Oxyvio. Justyna.