Justyna Adamczewska

Zauważyłam pewną analogię w naszych utworach ja_bolek. Twój wiersz jest, jest... o różnorodności braku "bieli" J. A

klucz jej dali czas spływał do wiadra ból brudny grzechem oczyszczony pomyjami wijący się na szmacie spod latarni rana paroksyzm jej dali na czas nieokreślony odejdź inteligencjo cierpienia zalana krwią nędzo tnąca skórę mrozem zera bezwzględnego idź śmietniskami pełzaj do oczyszczenia ratuj się kundlu nie daruj błogości złu