Czarek Płatak

Ważne, że się wybór ma. Wiersz jak to u Ciebie sprawnie i be zarzutu wyrymowany. Z poważaniem i pozdrawieniami.

Oczywiście. Dziękuję i pozdrawiam

Nowy - stary. Rzadko, bo rzadko (chociaż to przecież najbardziej popularny temat w poezji) czeluść ze mnie wyrzuci i wiersz miłosny. Bardzo dziękuję za dobre słowo. I pozdrawiam

Zgadzam się z tym o prozaicznych rzeczach i w tym, że śmierć nie musi dzielić. Wszyscy, których kochałem, a którzy odeszli z tego świata dla mnie odeszli jedynie w sensie fizycznym, bo przecież cały czas są przy mnie. Odpozdrawiam

Prośba Póki śmierć nas nie rozłączy, póki śmierć nas nie rozdzieli, pozwól oczy mi wciąż topić w głębi jezior twoich źrenic. Póki w piersi bije serce, póki jeszcze tutaj jestem, pozwól niech me troski koi twoja skroń przy mojej skroni. A gdy przyjdzie ruszyć w drogę i pójść tam, gdzie trzeba odejść, nim mnie wieczne cienie połkną, trzymaj mnie za rękę mocno.

Pewnie. Absolutnie temu nie przeczę ;)

Olej to dobre porównanie :)

1wszy klimatem jak u Hłaski w Pięknych. Drugi mnie zawiesił. W dobrym znaczeniu. Czytam trzeci raz od nowa. A trzebabyło dać w pysk kiedy trzeba było. Ja też nie zdążyłem, winnej sytuacji, ale domyślam się, że desperacja obu była równie silna. Świetny storyteling . Właściwie bardzo proza, gdy czytać nie stosując wersyfikacji.

Czereśnie to mój najowoc forewa. Tęsknię za żółtymi... Ostrożnie, bo tacy dziadkowie, gdzieś w środku lasu, to Dziadzia Jaga może być ;) Łapie i na rosół w niedzielę. A tak na serio - świetny obraz. Jakoś mi klimatem Konopielki zapachniało.

O jeszu! No torcik przecież, bo słodki i nikt nie umarł, by mógł powstać no :)

Cholera, a ja tak lubię błąkać się po lasach i chynchach. Współczuję peelowi. W takim wypadku trudno cieszyć się błąkaniem.

Z ogromnym podobaniem czytałem te Wakacje. Świetnie z tym przypisem, nota bene równie kapitalnym. Bardzo, bardzo! pozdrowienia z polandrock featiwalu online :)

Każdy wres jest tutaj kapitalny. Każdy na miejscu, nie przegadany. Rzujesz słowa, czuć to. Świetnie o wyzwoleniu, wyzwoleniu ostatecznym i nieodwracalnym. Ilu z nas pogrążonych w rozpaczy milczy nosząc kajdany, tatuaże (odczytuję je jako przenośnię stygmatów jakimi piętnuje nas życie) nie dałoby rady prześlizgnąć się obok strażnika i by móc się wyzwolić może jedynie w pelnym biegu runąć głową w przepaść. To jest wiersz. Przyjemność czytać. Pozdrawiam

Ale, że prosiaka, na śmierć?

Podobają mi się te rozważania. Nie zgodzę się jednak do końca z puentą. Tzn teksty są dużo lepsze, gdy powstają w stanie uniesienia, gdy rozbije się nam nad głową bania z poezją, ale jest to też kwestia nie chcę poweidzeć rzemiosła, pewnej wprawy. Reasumując, najlepiej kiedy te dwie sprawy spotykają się ze sobą jak najczęściej :) Z pozdrowieniem

Świetny! Aż się ma ochotę autorowi wlepić pionę, a ziemię obok grobu adresata zrosić browarem, choć po dosyć wariackiej młodości alkoholu od lat nie zażywam :) Salut!

Tobie Waldek przynajmniej się coś śni. Ja kiedy kładę się spać mam wrażenie jakbym wpadał w bezdenną otchłań, z opadania w którą wyrywa mnie dopiero dźwięk budzika. Pozdrowiony

No kurde, dzień bez choćby kawałka to dzień zmarnowany :)

@Radosław, @Waldemar_Talar_Talar, @Gaźnik, @Dag, @lena2_, @Jan Paweł D. (Krakelura) serdeczne dziękuę za odwiedziny :) Pozdrawiam!

Serdeczne dzięki. Rad jestem, że zwróciłeś uwagę na zmiany w układzie rymów. Co do rytmiki to zawsze staram się tak pisać teksty żeby się same śpiewały. Pozdrawiam

Nawiązując do tytułu życzyłbym nam wszystkim żeby wszystkie jatki zamilkły.

Ten towar nie ulega reklamacji, niestety. A wiersz świetny!

Dziękuję. Prędzej niż prezentacji na slamie doczeka się ten tekst oprawy muzycznej, a wtedy ta sugestia będzie jak znalazł :) Odpozdrawiam

Pieniądze i wykształcenie są nader często zupełną przeciwnością wysokiej jakości człowieka. A na pewno pieniądze. Te akurat wydają się częściej przechylać szalę w przeciwnym kierunku. Z pozdrowieniem

Tak. Taki zakręt, czy rozgałęzienie potrafi często pojawić się w stosownym momencie. Ludzkie życie jest jak rozłożyste drzewo, tylko do góry nogami. Najpierw pień, a później niemal nieskończona liczba możliwości. Ukłony :))