Czarek Płatak

Wrastają, wrastają - błąd edytora. Dzięki. 'Znów' przegrywa u mnie w kategorii 'ulubione bardziej' z 'znowu' ;) Dziękuję to bardzo miłe przeczytać od Ciebie, że się podobało, bo liczę się z Twoją opinią i wiem, ze nie słodzisz. Pozdrowiena! Tym razem rzecz dotyczy moich pleców. Podobnie rzecz ma się jeśli chodzi o barbiturany. Te są wspomnieniem sprzed wielu lat. Bardzo mocnym i traumatycznym. Wiem, że teraz na topie inne specyfiki z ich królem Xannym Iwszym na czele. Czy horrorów? To tylko nawiązanie do przeżyć osobistych. Wolałbym inne, ale jakie mam takie są. Pozdrowienia!

Plamy na chmurach Nie boję się, co świt umieram codziennym zejściem nabytym, brzęczą w kieszeniach skrawki nieba, w plecy wrastają fulguryty. Wegetatywne neurastenie karmimy ciałem i śliną, ja poroniłem znowu siebie, ty mówisz — wszyscy przeminą. Wciąż niedaleki demon warczy barbituranów requiem, embrion skrzydlaty z dna kloaki z pięścią w brzuch wbitą mu wyje. A we mnie słowa nieme wrzeszczą padając w popiół tremoru, gdybym tu mieszkał to na pewno, byłbym już w domu na ponów.

Oczywiście. Każdy ma prawo do bycia takim jakim chce. Warunek jest jeden - by przy tym nikt nie ucierpiał :) Bardzo lubię i szanuję Marię Awarię :)

Życzę tego :)

Jest, choć mi najsoczyściej kojarzy się maj ;) OdpzdrawiamC

@Bożena Tatara - Paszko Dzięki za wizytę :)

Super. Noc i dzień to takie trochę ying i yang nie ma jednego bez drugiego. Nie ma cienia bez światła. Światło ciemność rozprasza. Symbiiza :)

Jak to serce. Zawsze na żywioł ;)

Świetny ten kawałek. Dobrze płynie i zmusza do otworzenia głowy i pogmerania tam trochę. I trochę w sercu :) Pozdrowienia

Myśl nie wszystkich jest królem, czy królową. Mam wrażenie, że wielu jest takich między nami, którym jej oznaki czoła nie marszą na cal choćby.

Bo już tylko trup nie marzy :)

Oj, jakże mi czasem bliskie te słowa... Pozdrawiam

Może coś być na rzeczy. W sumie jestem chaotycznym idealistą :) Wiesz, te mini formy są głównie dla mnie, o moich bolączkach - czerwiec, lipiec, tęsknotach - sierpień i diabli wiedzą czym jeszcze - kolejne miesiące. Jeśli się nie zniechęcę i w ogóle powstaną. Dzięki za wizytę i słów parę :)

Od kiedy pamiętam zawsze mnie łapie nostalgia nad umierającym latem już na początku sierpnia. Może jednak jestem z tych co to szklanka w połowie pusta....

Nie rozumiem czego nie zrozumiałeś :)

Mam tylko jedno ale - jakoś wskrzeszanie dnia nocą mi się logicznie nie klei. Tzn w pełni rozumiem, że dzień po nocy więc jest niezbędna, by nastał, ale, że noc dzień wskrzesza tego nie widzę :) Z pozdrowieniem!

Cieszę się, że jest nas więcej. Dobrej nocy

Twój komentarz rad czytam I kłaniam się również :) Czego to się nie robi/pisze dla choćby chwilowego katharsis... Odpozdrawiam

Bardzo trafne spostrzeżenie. Jakoś tak mnie ostatnio wzięło :) Do następnego, hej! Panie kochany, do marca to jeszcze trochę i ho, ho. Obyśmy szczęśliwie doczekali :)

Hej Justi To takie prośby ze smutnym sarkazmem. Czy samooczyszczenie za pomocą cudzych rąk. Raczej nie. Możliwe, że samooczyszczenie, chwilowe jednak, w postaci wyrzucenia z siebie frustracji i żalu nad brakiem, tolerancji, zrozumienia i ludzką głupotą. Pozdrawiam serdecznie :)

Nie znam najnowszych ustaleń :)

@Nata_Kruk Hej Nata. To trzeci z kolei wierszyk o miesiącu. Wpadłem na pomysł, że każdego kolejnego miesiąca będę opisywać go w kilku wersach tak jak go czuję i kojarzę, a sierpień kojarzę tak jak powyżej :) A potem opiszę wrzesień krótko :) Ja również :) Pozdrowienia!

Sierpień kapią syczące bogów plwociny nie daj się prosić choć popatrzymy świt nam się złuszczy agonia cień zje za sierpniem tęsknię chociaż trwa jeszcze

W punkt wszystko Panie Marku. W dziesiątkę ;)

Jesteś Pan podróżnikiem w czasie. Gdzie rakieta? Pozdrowienia ;)