Ranking

skrępowanych ciał za dużo dusz co ciał nie pieszczą za dużo piękna się nie rodzi przez to

człowiek nauczył się marzyć kochać i śnic czuć burzę i wiatr czasem sobie popłakać człowiek nauczył się nadziei oraz horyzontów bez których trudno mu żyć człowiek nauczył się grzeszyć z prawd drwić oraz się modlić by potem czystym być

Przyjaźń wieloletnia wróciła tak nagle, Aż chciało się śpiewać, wiatr dmuchał w żagle. Tak długo milczałeś, Przyjacielu drogi, A ja ciągle czekałam nawet, gdy mróz srogi. Czekałam, az wyjdziesz z ponurego lasu, choć zwątpienie mnie brało od czasu do czasu. Najważniejsze, że jesteś i nie znikniesz więcej. Znów mogę tańczyć w kwiecistej sukience! Tak miło widzieć Twoją twarz radosną. To tak jakbym po zimie witała się z wiosną. Spotkałam Cię na rozdrożu, tam widziałam Cię ostatni raz. To tak jakby w tej chwili cofnął się czas. Znow jesteś dla mnie najważniejszy w świecie, wszędzie pachnie kolorowe kwiecie!

uparcie próbowałaś rzeźbić obrazy na krawędzi kartki ja usiłowałem namalować wiatrem skrzydła wiatraka w międzyczasie nasze ślady dawno wydeptały równoległe ścieżki spójrz jednak na niebie skrzyżowanie białych smug a łąka wchłonęła raniące słowa może poczekajmy aż wyrosną nowe zdania będziemy znowu tekstem który chociaż... da się jakoś czytać

wspinam się po szczeblach ciszy gdzie błogi spokój jest niepokojący słowa umarły pomiędzy wargami gdyby tak zwilżyć je rosą przypomnieć ulotność głosu którego nie słychać już nawet w myślach staliśmy się milczeniem więc próżno szukać sensu snujemy się od dnia do dnia i wciąż panuje szarość dom już nie jest nasz to tylko ściany z pustką pośrodku

Morze i kobieta czy kobietę można porównać do morza jest nieprzeniknione nieobliczalne bezkresne tajemnicze fascynujące wzbudzające emocje marzenia myśli wyobraźnię daje radość ochłodę poczucie piękna przyjemność zawsze z ochotą do niego wracamy bywa i burzliwe gwałtowne niespokojne nieobliczalne potrafi wyrządzić i szkody czy kobietę można porównać do morza nie wiem może 8.22 andrew Z rowerowej trasy nadmorskiej

Czarownik Ach, skarbie, przyjmij proszę małe upominki; Ot, taki sobie drobiazg, nie ma się czym chwalić. Jak zawsze tak i teraz czyste mam zamiary, Szlachetne i nietknięte przez pierwotny instynkt. Więc wzięłaś… Czujesz dotyk? Jakże on niezwykły. Łaskoczą gładką skórę dwa podstępne czary; Spragniona będziesz błagać by cię przenikały, Aż zmienią w pożądanie wszystkie twoje zmysły. Zabiorę cię ze sobą na wieczorny spacer; Gdy chwycisz mnie za rękę zaczną się wyzwalać, Powoli i spokojnie, wszystko przyjdzie z czasem, Aż w końcu zdominują mowę twego ciała. Emocje nad rozsądkiem szybko przejmą władzę, By mogła, obok pierwszej, druga klątwa działać. ---

Przyleciało z hukiem na planetę rządne UFO postanowiło wyrządzić rozrządzić i zarządzić zupełnie nie wiem dlaczego dało ultimatum Ty wiesz? Ja literat domyśleć się nie umiem UFO ultimatum brzmiało na pozór niewinnie dajcie nam tylko pojedynczego Świętego co dobrem nas przekona i czegoś dokona a wówczas odlecimy stąd gdzieś donikąd Święty się uwziął oraz nigdzie się nie znalazł aczkolwiek było ładnych kilkoro kandydatów nikt tutaj bowiem nie jest aż tak strasznie głupi być ofiarnie i odgórnie wybranym na Świętego UFO zostało na ziemi i porządziło trochę tu zmieniło a gdzie indziej coś wypaczyło jednakowoż rządzeniem się całkiem znudziło nudnym jest zaprowadzać nieludzki porządek I odleciało UFO w najodleglejsze galaktyki istotnie rozmarudzone oraz rozkapryszone cóż ziemianie pozostali na ziemi ziemianami bowiem w ogóle nie mieli innego wyjścia A i chętni Święci się z czasem znaleźli choć z własnej i nieprzymuszonej woli realne dobro nigdy nie bywa narzucane wypłynęła na wierzch prosta UFO nauka Warszawa – Stegny, 11.08.2022r.

Napawała się raz jedna wdowa Wąsatym Maciejem ze wsi Nowa "Jak on pięknie kroczy Jakiż on uroczy Jam klejnot swój oddać mu gotowa"

@Marek.zak1 Tja, w zasadzie dotyczy to każdej dziedziny, w której chce się coś w ogóle osiągnąć. Heh, od razu przypomniało mi się; Bodajże wczoraj @Somalija napisała, że patrzyła w gwiazdy, ponieważ niebo było czyste. Tak sobie pomyślałem: kurczę, chciałbym mieć na to czas. Doba jest za krótka. :-)

anioł grający na harfie opuszcza z niebios najbardziej spięte struny lądują na naszych drogach niektórzy je łamią jak przydrożny śnieg ja je zbieram układając do szklanych wazonów nie mogę zapomnieć kim jestem skąd pochodzę dokąd zmierzam choćbym żyła na opak żeby tylko żyć Klaudia Gasztold

chleba naszego... spleśniały chleb okruchem nieba dla głodnego przecież nie powie żołądkowi - przestań wyssa on każdy odruch nadziei a tam w pamięci zapach świeżego chleba o jedną kromkę wzdycha modlitwą do nieba *******

Patrzę na twoje Lodowate dłonie Zaśnij przy moim boku A ja będę patrzeć Jak cały świat płonie Żarem miłości Muszę cię mieć W swoich ramionach A gdy jestem sam Nie oczekuję litości I tak bardzo pragnę Posmakować twoich ust O smaku owocowego raju Było nam tak dobrze W pogodnym maju I nie potrzebuję Już niczego więcej Tylko twojego ciała Chodź do mnie Moja piękna Będzie goręcej

Zwabiła wdziękiem swym Złotoryja turystę, wszak dziś dzień włóczykija. Do Kii wrzucił kij, i wij się drogo wij. "Włóczyć się lubi Kia jak i ja."

po co mi żale i smutki sny które dokuczają wiatr i burze marzenia które trudno jest spełnić po co mi świat który ktoś psuje zamiast się uśmiechać grzechy bojące się prawd będące na nie po cholerę pytam lecz odpowiedz ma to w dupie nie ma czasu na to by szczerze mi odpowiedzieć

Uliczne pogaduchy nie do poduchy Proszę, przestać bzdury gadać - świat się w oczach zaczyna rozpadać - rozpadał się deszcz i ciągle pada - jak nie masz parasolki - pod dach gdzieś spadaj. Rozpada się rozmowa - bo za dużo Pan gadasz. Bzdury Pan gadasz - bo przecież bzdury też mają kontury. Konturem bzdury jest zarys Pana gębuli. Zaraz, chwileczkę, zmień Pan piosneczkę - gadanie było o rozpadanie - świata. A niech to rozświeci poświata. No co Pan - przecież to nie uliczne gadanie. - Nawet poczciwe przeklęcie wpadło w rozpadanie. Przecież mówiłem - świat się rozpada! Jak się Panu nie podoba co gadam - to zwijam parasolkę i stąd spadam. I nagle - tak znienacka - a prawdę gadam - świat im się pod nogami zaczął rozpadać. A wszystkiemu winnien deszcz - bo przestał padać. *******

Dzień seksu chciał święcić Joachim z Lublina, lecz chyba nie z żoną, gdyż była gderliwa. Strofowała Joachima, że w olbrzymie pary ni ma, więc uśpił małżonkę, w końcu była miła! ~*~ Lucyna z Szaniawy chciała akt uświęcić, nie miała nikogo, poszła do agencji. Tam zaznała eldorado; praca jej dawała radość, lecz przyszli koledzy synusia - studenci. _____ 7 czerwca obchodzimy Dzień Seksu, więc miłego świętowania ???

Utopista mieszkający w Nowodworze, złowić chciał na wędkę syrenkę nad morzem. I złowił ? - spytacie. Tak, turystę - za gacie! Dostał w czerep i chłodzi teraz lajpo nożem.

Miód Nawet poprzez spalinę i smołę przez smar i kurz pachnie miodem Nawet przez kogutów krzyk i witryn spod sukienek skóra błyszczy miodem Nawet przez łomot młotów i silników miodu posmak na ustach osiada Nawet poprzez asfalt beton i szkło włosy słońca tańczą z gałęziami sadu

reddit-sredit-a-weź-kopiuj-wklej siedem na osiem dzień święty święcić u monstrancji krocza sztuka inspiracji szuka inspiracji w lateksowym płaszczu zlokalizuj w promieniu dwa siedem maks najlepiej za nie więcej niż dwieście najlepiej blond oczy piwne i żeby nie robiła bez bo wtedy jakiegoś syfa nie sprzeda najlepiej w zasięgu spaceru żeby idąc pomyśleć żeby myśląc przejść się trochę tylko żeby nie bez sensu niech się najpierw zweryfikuje webcamem że nie że fejk tu też że nie że spierdalaj nie płacę przed że sama się fuck off po dwakroć dwie godziny w kibel i jaj bólu stronka z kamerkami na żywo za fri

Otwieram oczy i widzę rozmyte, wilgotne plamy. Spoglądam i patrzę… … oto gałęzie rozłożystego drzewa… Cieniste kształty w aureoli słońca. We łzach… Jakieś twarze przesuwają się powoli w kolejnych fazach mijania… Z przeszłości w przyszłość, przekraczając teraźniejszość jaśniejącym snopem deszczu… Gdzieś w przestrzeni, pomiędzy mną a przedmiotem. Pomiędzy nami… A w dalekiej widzialności świata… … pole i sad… … łąka nieskończona, mieniąca się od kroplistej ulewy… Chwieją się strzeliste topole, które mógłby namalować samotny malarz-impresjonista. Albo prosty pasterz, grając na flecie. W stogach siana, w trawie, w nabrzeżnym sitowiu… A miłość? Jakże ją namalować słowami? Wchodzi do pokoju z burzą włosów przez otwarte szeroko okno, wnosząc ze sobą zapach słodkiej melancholii, oraz jakiejś dziwnej tęsknoty i upojenia… … jakby to było pierwsze spotkanie, ostatnie rozstanie… w uśmiechu, w płaczu, w trwodze… Ale, jakże namalować miłość? Przybywa, nucąc pieśń nieopisywalną nutą. Pełna światła i refleksów, co drgają w jej oczach i kącikach ust… I może tak trwać, mimo odległości. … mimo okrutnej nocy… Cała w blasku, w górze. W świetle… Lekka jak późny wiatr, jak ciężar motyla na czerwonym płatku róży… I wciąż narasta. … nadchodzi… (Włodzimierz Zastawniak, 2022-08-10)

Poddańczy od Teksasu po Alaskę dąży do nowej wojny wybrawszy wychowanie oparte o słowa wierz walcz zarabiaj umie tylko to zgina kark mentalnie molestowany o więcej energii negatywnej przeciwwagę dla trzech miliardów Obudzonych "Gospodarze" - odpowiada - "robię, co w mojej mocy wszystkie kłopoty przez dwóch cesarzy ze Wschodu" Voorhout, 09.08.2022

@Wędrowiec.1984 zgadzam się w 100%! :) odrobina wyobraźnie i życia w nieświadomości - miód dla duszy !

@Cor-et-anima No cóż, lepiej pozostać oczarowanym. :)

@Wędrowiec.1984 to prawda - umiarkowana ciekawość :), bo lepiej nie wsadzać nosa tam, gdzie nie trzeba, albo zbyt głęboko, bo może się to skończyć rozczarowaniem :) ale i tak czekam na dalszy ciąg ;)

Dobrze. Ciekawość bywa bardzo tajemniczym i często zaskakującym przewodnikiem. ;-))

Takie pączki zawsze mają gorzkie nadzienie albo wcale nadzienia nie posiadają. :)

@Cor-et-anima Bo tak naprawdę złowił parawan, za którym leżał wielki nagi brzuch. PS: turysta był pod brzuchem.

@Wędrowiec.1984 Jesteś tego żywym przykładem ?.

Pseudointelektualiści wymyślili efekt motyla jakie to nie ludzkie mogę nieświadomie jednym drgnieniem powiek spowodować tsunami wolałbym się powiesić

@duszka Wiesz, imponuje mi to, bo ja mam raczej duszę bardziej kostropatą i poza komentarzami nie potrafię być w twórczości aż tak corect :))

@duszka Ładny wiersz, naprawdę cenię Twoją poezję jest taka dobrotliwa :))

Witam - ciekawe rozważanie - Pozdr.serdecznie.

@Kwiatuszek Czekała, czekała... aż Kwiatuszki zwiędną, po coś chłopie czekał, uzbroiłeś czas męką. Pozdrawiam Kwiatuszka.

jeśli tu zostaniesz zginiesz tylko tylu przeżyło kto tu dowodzi ty może czekać morfina trup był świetnym żołnierzem

@ais Głód nie jest czymś wesołym. Napisałem to zainspirowany wierszem @[email protected] "Życiodajna". Osobiście, wiem co to znaczy głód. Wiele lat temu, gdy byłem chłopcem, był taki czas, krótkotrwały, że poznałem co to znaczy głód i smak spleśniałego chleba. Od tamtego czasu mam szacunek dla każdego kawałka "chleba". Pokarm u mnie się nie marnuje i nie wyrzucam go do śmieci. Tak, nikomu nie życzę takiego doświadczenia. Dziękuję za wizytę i słów parę. Pozdrawiam Cię serdecznie!

jak co dzień na pudelku życie plotki z życia kundelków a pchły gryzą wszystkich w tym siebie w niekończących się komentarzach

Lament dziada przed ścięciem: Stara ziemio ślepa idiotko szła horda a ty przymierzałaś sukienkę Na zdobnej smyczce chciałaś spacerować z szakalem Zjadł palec następny pokazywałaś resztę nie przestawałaś głaskać Dopiero gdy chwycił twarz pomyślałaś o krzyku więcej już nie mogłaś Obce cienie mają teraz twoje dzieci Skończyli pieśń w zgiętych karkach materializuje się lęk

@Cor-et-anima Święte słowa ;) Miłego dnia ;)

Witam serdecznie - też mi się marzy by takich było więcej - serdecznie dziękuje za kolejne czytanie - Pozdr.słonecznie. Witaj - święte słowa Grzegorzu - pełne prawdy - miło że czytasz - Pozdr. @miauczenie owies - @Natuskaa - @sisy89 - dziękuje -

Planeta Nasza niebieska błękitna A przy grawitacji planety Mijają błyskiem na orbicie Blaski każdej komety Razem z ludzkością Z nami się obraca Nasz grunt tej rodzimej Wspólna płodna matka W cyrkulacji wydechu Solarnego układu naszego Myśmy w ruchu układu Systemu tegoż kosmicznego Żyjemy jako ludzkość w przestrzeni uniwersalnego materii zaistniałej egzystencji Od początku poczętego Dynamicznie zmierzamy Pod Światem podniebnym Jakimś losem nas człowieka Drogą wskroś stepem zwiewnym Życie dane planetarne Z nasion ludzi urodzonego Drzewem wyrósł z ziemi - człowiek W szczyty niewiadomego Zapytasz dokądż losem Kieruje nas fizyczny przelot Galaktyki wprzez i do Zapytaj siebie samego.

suszę dusze bo się duszę muszę kuszę mieć więc kuszę suszę muszę fundnąć musze zduszę tuszę czarnym tuszem

@Leszczym"mam nadzieję, że tekst nie jest wytwórczy" ;)) :))) nie :) tekst zdecydowanie nie-wytwórczy i też nie wzbudza podejrzeń, by jego autor był "wytwórczy". Dziękuję za życzenia:)! Wystarczy mi moje niebo w duszy. Czasem takie niebo trzeba po prostu samemu sobie stworzyć, a potem pielęgnować :). Mam nadzieję, że Twoje niebo, otworzy się szybciej, niż myślisz i będzie takie, jakie je sobie wyobraziłeś. Dobranoc! :)

@Leszczym domyślam się, że jest to alegoria, stworzona dla potrzeb wewnętrznych :) skomentowałam ogólnie i też alegorycznie czytelnik interpretuje tekst po swojemu, w zależności od nastawienia w danej chwili i bardzo często "ksobnie" (no cóż, podobno nie ma ludzi całkiem normalnych, a objawy wytwórcze w postaci urojeń ksobnych - w tych czasach - coraz częstsze...) tu akurat "ksobnie" nie było, ale dla wewnętrznych potrzeb :) pozdrawiam! :)))

@ais Kto się sam nie docenia, nie zrobią tego gremia. Kłaniam się.

kochany napisz mi wiersz - nie potrafię spójrz fioletowe leśne dywany kozice na zboczach gór zdobądź się na pisanie choć o mnie samej - tak to nie działa spójrz w tych wersach tkwisz cierpisz nieraz wyginasz się w łuk prozą-poema skraplasz sekundnikiem metronomu krzyczysz płaczesz błagasz umierasz kochany napisz mi wiersz - gdybym tylko potrafił spójrz spiczaste jurajskie klify kwiecista łąka cykady napisz coś choćby o mnie choćby same rady - i tym razem pas spójrz utkwiłem w tych wersach cierpię tu też nieraz za łukiem proza czasem poema roszą sekundy metronom doskwiera tu krzyczę płaczę błagam umieram https://youtu.be/uJWoy58wsmM

chciałabym na ciebie popatrzeć dotknąć wzrokiem źrenicy twojego oka przeniknąć do głębi umysł tak by móc go odczytać a gdy już będę syta i przez moment poczuję się tobą zasnąć

@Dragaz Czytając uśmiechałam się, a to dobry znak. Pozdrawiam :)

Witam - mi się podoba - Pozdr.

Nie wprost Pamiętam ten entuzjazm gdy cię zobaczyłem; Ach, jakże byłaś piękna na północnym niebie, Kusząca tajemnica z zapomnianych legend, Przy której żadne z marzeń nigdy nie przeminie. A teraz dzielisz ze mną nieskończoną chwilę; Jak strażnik swego więźnia tejże chwili strzegę, By trwała nim ją rozkosz przyozdobi echem, I sprawi, że w pogłosach całkiem się rozpłynie. Rozpalasz się, gorejesz, zbliżasz się i płoniesz; W objęciach atmosfery skrzą się resztki jaźni, A resztki, swej przyszłości ciągle nieświadome, Wciąż będą twą namiętność wyobraźnią drażnić. Pomogę ci powstrzymać co nieuniknione, I zmienić przeznaczenie spadającej gwiazdy. ---