Ranking

Przyszedł czas podsumowań, lustro nakazało, kroki jakby już krótsze a instynkt prowadzi. Bo ważne że zostawiasz jeszcze jakieś ślady, by nie grać do znudzenia, melodią przebrzmiałą. Stajesz ponad krawędzią w oparach absurdu, zostawiasz słownikowych, młodych i zbolałych. Chcesz pisać, nie potrafisz, a wokół ciężary, koncepcję na przetrwanie weź sobie zafunduj. Spowiadasz biały papier ze słów prawie martwych, wiją się w apopleksji - ortografią plują. Obrosłe zasadami... kreśl zatem oburącz, aby wstyd unicestwić, złapać in flagranti. Pisz sen "moży", czy "morzy", na dwoje powróżą, język bez jasnych reguł, co mi więc odpowie? W ogóle nic nie tworzyć, byłoby najzdrowiej, moja mdła gramatyko - drogę obrać którą? Kolejny miał być morał, chyba sił zabrakło, więc usiądę, podumam i do barku sięgnę. Rozweseli w mig umysł, działa obosiecznie, a nad ciałem i słowem... niech czuwa opatrzność. "A słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas". = Ewangelia wg Św.Jana - 1,1 - 14 - Biblia.

spójrz człowieku za siebie spierdoliłeś wszystko coś na drodze spotkał - dziś mówisz to nie ja a kto kurwa świat popsuł nie mój drogi nie tak jest jak myślisz inaczej było nie patrzyłeś w przód psułeś lewą i prawą stronę życia - mówiłeś że jesteś panem... a świat gdzieś miałeś tak moi mili jesteście ciekawi o kogo tu chodzi - a może też o ciebie...ha...ha.

Potok myśli zgubiłem siebie za zakrętem rzeczy święte przecież trzeba mieć domek z własnoręcznie posadzonym drzewkiem w przepływie danych patrzę jak krzepnie pokolenie z błędem DNA kochać i być kochanym przez szklany ekran ciężko patrzeć lecz jeszcze trudniej przestać na barykady wyszła wykastrowana agresja (tam gdzie wystarczyłaby jedna celnie rzucona cegła) "Ja Pana kręce" Telefon najważniejszym orężem opadają ręce a może to tylko Przesilenie wiosenne

Widzisz mą twarz... i co w niej widzisz? Radość? Szczęście? - Otóż wszystko jest kłamstwem. Na twarzy mej wojna. Oczy zmęczone i zaczerwienione. nos zadarty i bezradny. Usta suche i bezlitosne. Uszy słuchające i niesłuchające. Wojna, która może trwać wieczność, lecz czy wieczność istnieje? - Istnieje... - odpowiadam. - Zawsze gdzieś istnieje. - i milknę.

Z nową siłą z nową werwą będę pisał jak przed przerwą pan poeta deklarował lecz obietnic nie dochował. Przerwa owszem się odbyła lecz poetę przemieniła bo z pracusia stał się leniem to za weny przyzwoleniem. Wiersz napisze lubi on to wstawi nawet słowo pronto co w potocznej znaczy mowie szybko zanim ktoś się dowie. Tak też czyni zakłamaniec bo już schował się za szaniec usypany z niemożności by tkwić nadal w bezczynności.

spokojny miłosny złoty nie może obejść się bez smutku już działają siły rozkładu zacichnąć zasnąć melancholię brzask jej nie lubi

bierzemy trzy zdrowe serca dwa dorosłe i jedno małe malutkie w warunkach niedoboru tlenu trzymamy jedno dorosłe i jedno małe malutkie serce gdy nastąpi zawał na dużym sercu i dwa zatrzymania na małym malutkim wstrzykujemy po dużej porcji adrenaliny do każdego osobno i defibrylujemy aż zaczną się tłuc jak ptaki w klatce długo podlewamy wszystkie razem oksytocyną wazopresyną serotoniną i cierpliwie czekamy aby biły w jednym rytmie sukces będzie niepewny jeśli nie mamy pewności że pragniemy go z wszystkich sił

Filatelista Pewien szczeciński filatelista dbał o kolekcję, by była czysta. Zatem kancery kleił na sery. Zamiast etykiet, rzecz oczywista. Pisarz Pisarz warszawski, sprawa niebłaha, książkę chciał wydać, już czuł jej zapach. Na nic plan cały, gdyż dwa rozdziały, zjadła mu Sowa na czterech łapach. :-)

(siedem życzeń) siedem minut tylko płaczesz siedem minut nie inaczej siedem minut siedem życzeń Pierwsze by nie płakać więcej Drugie kiedy w kimś już się zakochasz tak na zabój tak na zawsze żeby on się odwzajemnił i nad życie kochał także Trzecie mieć przyjaciół nie mieć wrogów wróg to bestia co pożera wszystko co na drodze stanie z pazurami w duszę wdziera Czwarte czterolistną koniczynę znaleźć kiedyś gdzieś na łące wiara miłość i nadzieja a do tego jeszcze słońce Piąte zdrowym być bo przecież zdrowie lepsze jest niż stos pieniędzy choć pieniądze też są ważne byle były gdzieś pomiędzy Szóste zwiedzić świat bo świat jest piękny świat ma w sobie coś takiego że zachwycasz się gdy widzisz passiflorę Najwyższego Siódme oddasz mi życzenie bo sześć życzeń to za wiele więc ja tobie dzisiaj życzę by spełniło się sześć życzeń

Twoje wczorajsze spojrzenie rzucone mi przelotnie, Było niczym kropla wody na pustyni serca mego. Bądź mi oazą życiem kwitnącą nieustannie, Ja będę karawaną potrzebującą życia tego...

Jestem do niczego, robię swoje.

Poprawilem dzięki za zwrócenie uwagi :) @Werbena dzięki za serducho

Do suchych ziarenek przytula łodyżki, czołga się i pełznie, bo kocha gromadę. Sprzeczności jest pełna, wiotka, chociaż silna, rozliczne pędziki szukają szeroko. Bez liku listeczków na każdej łodyżce, kwiatki ma prześliczne, czerwonoróżowe. Zapach ujmujący, intensywny, świeży, otuchy dodaje, zdrowie zapowiada. Czyści atmosferę, ze skórą podobnie, wiele innych chorób pokonywać umie. Wspaniała przyprawa, prawie do wszystkiego, barwnym puch kobiercem piaski krąg zarasta: wdzięczna macierzanka.

@M.A.R.G.O.T Margoś, a poplątał się kiedykolwiek? Trzeba go ćwiczyć, wiesz jak to się robi, ja nie powiem... bo się wstydzę. Miłego dnia. @corival Dwa słowa wystarczą?

biały motyl siadając na mchu przemawia do mnie swą delikatnością unosząc się do gałęzi drzew zatrzymuje czas i moją uwagę całą dla siebie niekiedy na całe dnie potrafi ująć moment jakby znał działanie hipnozy czy też ufasz skrzydłom swojego mlecznego motyla?? Klaudia Gasztold

Zgubiłem tytuł-kto go znajdzie niech odda mi go jak najprędzej wiersz bez tytułu bywa nagi trzy kropki i nic więcej Wiersz miał być o tym że cię kocham lub że nie kocham ciebie wcale gdzieś zawieruszył mi się tytuł i nie wiem już co pisać dalej

@Miękkie litery Brachykolonem mi zapachniało, ale do tego... troszeczkę mało. Pozdrawiam, w treści ciekawie, zwłaszcza dwie pierwsze strofy.

"Znaleziony na dworcu" Wielu jest ludzi, których łzy już nie płyną. Wypłakane ich oczy wygasłą radością słyną. Wielu jest takich, co nie płaczą, serc nie mają i łez nie tracą. Ci co śpią na dworcach zapomniani przez boga i bliskich, Oni życie znają ,bo idą po ścieżkach stromych i śliskich. Wielu przegrało los, wielu los przegrał na wieczne potępienie duszę zatracił myśli owładnął i w nicość przegnał. Wędrowcy. Ci co szukają, co nadzieję za przewodniczkę mają, Oni jeszcze nie umarli, Oni ogień niebu wykradli - i czuwają. Póki nie zajdą za daleko, Póki ciemność ich nie ogarnie - są ocaleniem, solą ziemi.

... rośnie kwiat o mało co aby by spadł jednak wzrastał nadal nikomu nie zawadzał przygniótł go prześliczny ptak co na nim siadł bywa i tak

graphics CC0 Boo-mar-rang kij samobij który wraca do ciebie drastycznym słowotokiem kolejny cielęcy poeto jesteś Aborygenem nakładasz farbki na permanentne oblicza lirycznej imaginacji rzucasz słowem o wiatr a bumerangiem wracają ciosy krzyczą jak wyrywana z korzeniem mandragora z nasienia społecznego wisielca pod szubienicą traumy poezja nawiguje marzenia Suahili bantu mówi ci: „hakuna matata” więc popłyń w slangu z Królem Lwem: „wyluzuj” i „nie martw się” o detale traktuj swobodnie podchody od wen Zanzibaru kosze na węgorze tykwy bataty z waka „Araiteuru” złowieszcze wiersze rozbitym statkiem z legendy Maorysów zaklętym w głazy Moreaki jak zabarwione na szaro septarie Zelandii po których skacze sztorm słowo zapyla kosmos to: czapy polarne Marsa od sondy „Marinera” cykliczne burze suchego lodu twój tlenek indu pod ekranem smartfonu prószy srebrem w paginach drogi mlecznej – godz. 17.18; 9.04.2021.r

Gdzie żeś ty leciał klucz gęsi z którymi się zabrałem wzrokiem gdzie mogłem tam sięgnąłem a była wtedy jesień i zostawiły mnie ptaki z drzewami bez liści bez kwiatów a potem spadł śnieg a one tam gdzie cieplej po co te zimy na co a wiosny jak na lekarstwo chociaż połowa kwietnie nie przytuliła mnie wiosno wiosno wiosno gdzieżeś ty

@Pan Ropuch Mam także wiersz z tytułem "Introwersja" ale nie będę uprzedzał faktów, Twój jest trudny, ale wrócę do niego, na razie z czym mi się kojarzy "a" i "k" to AK - Armia Krajowa - tylko się nie śmiej, bo Ci wyślę "Żabiego króla" braci Grimm do poczytania. Trzymaj się zdrowo. Dobranoc.

@Marcin Krzysica nie przesilenie, to dramat naszych coraz trudniejszych czasów. Pozdrawiam ?.

Witaj - lubie do ciebie zaglądać - ale nie zawsze trafiasz w mój gust. Pozdr.

@M.A.R.G.O.T Wszystko już jest tylko trzeba subtelnie spojrzeć tam, gdzie tego nie ma... po co mamy wyobraźnię? Tylko wyobrażenia, prowadzą nas w ślepy zaułek, bo unosząc się w myślach ponad polami, lasami, miłością, tęsknotą, zapomnimy o tym co za oknem. I znów będzie nostalgia za wiosną, latem... łapmy chwile, cieszmy się nimi, koniecznie z ludźmi, nigdy obok nich. Pięknie się kłaniam Margoś. @Dag https://www.youtube.com/watch?v=Vm6a4kgeuKc Jak widzisz Dag, słowa są na każdą okoliczność, przecież one były pierwsze. Wszystkiego dobrego.

gra

@Lahaj Trening czyni mistrza :)

@M.A.R.G.O.T Caluteńka... bez wyjątku, prawie w każdym zakątku siła czułego pocałunku, jak chcesz to podziurkuj.

@[email protected] he he jakżeś słodki Grzegorzu. Czuję smak .... ;) Jakże piękne są Twoje słowa, jestem cała czekoladowa :)*

@[email protected] Rym na każdą okazję :) Rozmowa intuicyjna. Dyskusja bez słów.

@M.A.R.G.O.T Czarne bo czarne, ale jakże mocarne, uwiją człowieka, na słowa on czeka. @corival Zatem niech będzie- bo tak jest wszędzie!

@[email protected] "W ogóle nic nie tworzyć, byłoby najzdrowiej, moja mdła gramatyko - drogę obrać którą?" Ach... ale nie sięgaj do barku, bo Ci się język całkiem poplącze :) Pozdrawiam cieplutko.

Zimna czułość, kojąca dal Zatapia się w mych oczach Przenika me dłonie I nigdy nie powraca Łzami wyszywana tkanina Oślepia mnie miękko Tchnienie zamyka mi usta Blisko, w jej niebycie Miłość malowana ciszą

każdy życia krok budzi nadzieje spełnia marzenia które umieją się śmiać każdy z nich pomaga zrozumieć to co czasami boli jest krwią każdy smakuje inaczej choć wydaje się taki sam jest podobny każdy jest sceną życia należy do nas nie musimy go kraść

@Henryk_Jakowiec Bardzo pouczająca dyskusja :)

@ciastkara Taki troszeczkę słodko-gorzki tekst, ale bardzo zgrabny. Pozdrawiam :)

@error_erros Jakby nie patrzeć to w obie strony poeta bywa uzależniony bo raz brak chęci i pomyślunku nawet w oparach przedniego trunku innym zaś razem jak wieszcz natchniony pisze te swoje śmieszne androny i oczekuje pochwał, zachwytu i żeby wiersz miał cechy popytu. Pozdrawiam :) He Ja

@korneliusz_ Hmmm... walka człowieka z samym sobą trwa w zasadzie przez całe życie. Na rozmaitych etapach jej nasilenie się zmienia, ale ona sama buzuje w umyśle, bo to nie wypada, a tamtego nie wolno. Tak zrozumiałam ten tekst. Pozdrawiam :)

@korneliusz_ Tak, domyślałam się, że to metafora jedynie. Umiemy zakończyć wojnę, którą sami rozpętaliśmy. Często ta pułapka nie pozwala nam o tym pamiętać, ale tak jest. Peace :)

@GrumpyElf Zgodzę się. Akurat w tym wypadku moją inspiracją nie była o tyle wojna, co zguba człowieka jaką zyskuje przez lata. Niby z początku wszystko jest dobrze, lecz z dojrzewaniem dostrzegamy coraz więcej niesprawiedliwości i zaczynamy tkwić we własnej pułapce, którą jest wspomniana wcześniej zguba.

@emwoo Oni wszystko napisali, as następny w Twojej talii. Miłego dnia Madziu.

na czubku własnych myśli miałam piękne słowo język w gimnastyce francuskiego szwenku zirytował się, ze nie wiedziałam szepnął, skojarz: kwiaty z esencją wehikułu czasu pięciolinie o mocy sumiennego kronikarza czucie powierzchowne w pieczęci dotyku szum ekscytacji na przedsionku spotkań maszyna przeżyć wyciągała losy aż komisyjnie stawiłam czoła werdyktowi organy przyznały certyfikat jakości i medal za niestrudzone zasługi w doznawaniu metasłowo zawisło nade mną z nadzieja podniosłam wzrok cześć, miłość wybacz, że zwątpiłam

Nic nie ujdzie po cichu - powiedział króliczek - zrobię, co w mojej mocy, wreszcie was rozliczę!

@dot. Brany pieniądz to łapówka ale słodycz, miłe słówka nigdy nie są zakazane gdy z wdzięcznością są dawane. Pozdrawiam :) He Ja

@dot. Poganiany niekoniecznie bo nie cierpi świstu bata ale grzecznie ugłaskany a do tego jest zapłata jakiś baton albo Milka to nie jeden, ale kilka stworzy wierszy, bo jest łasy na głaskanie i frykasy. Pozdrawiam :) He Ja

Po tej stronie brzegu jakby mniej Tyle samo zgięć, trochę dzieł Znośny pęd, większy zgiełk Coraz więcej mnie Po tamtej stronie jakby zew Wielka chęć i duży lęk Kilka tęcz, wspaniały zbieg Coraz cichszy śpiew Po obu stronach noc Tęsknimy za dniem Przynosi cierpliwość Gdy obrastam mchem

Jak to powiedział ogr Shrek, nie wszystko jest takie jak się wydaje. https://muratordom.pl/ogrod/pielegnacja-roslin/bielinek-kapustnik-grozny-szkodnik-zerujacy-na-roslinach-kapustnych-aa-GQNB-hYD5-CbkP.html Pozdrawiam

@Marek.zak1 Niby to biologia i psychologia, a jednak dziś potrafi być zupełnie na odwrót.

@Nata_Kruk hm... nie widzę tam "zapchajdziurek" ale jak ktoś ma "chleb na myśli" to ok ;) Każdy ma inne odczucia i pragnienia :) Pozdrawiam cieplutko :)

@[email protected] ;)