Cała aktywność

Bardzo dobre haiku, Waldku. Pozdrawiam.

@Berenika97 Smutny wiersz. W obliczu tylu trudności zatracamy swój sens. Kiedyś za "komuny" praca była najważniejsza, dzisiaj też nic się nie zmieniło, tyle tylko, że czasem nawet tej pracy jest mniej. No i przeciwieństwa, które atakują z każdej strony, hejterzy itd. Mowa nienawiści, nie wszyscy są w stanie temu sprostać. Wypada tylko żywić nadzieję, ale i ona w Twoim wierszu jest między bólem.

@Berenika97 Pomyślę nad tym. No i dzięki, jak zawsze. Pozdrawiam.

„Moje drogie dziecko” Przy okiennicy stoi - kołyska zdobiona Pluszaki i misie kryje kocyk mały; Grzechotki, piłki, klocki - dzieciństwo usłały Kredkami pomazana – jedwabna zasłona. Pieluch stos nazbierany; ojcowski pot spływa A ileż wszystkie chwile - cenę nosić będą - Przez obowiązków trudy, zwątpienia przebędą – Niezmierzoną radością; Co wciąż będzie pływać. I gdyby wszystkie cuda prawdą objawiły - Żyłbym spokojną ciszą – domu rodzimego I kochał syna swego — nienarodzonego. A jego błogie śmiechy echem wszem odbiły Lecz mego bym nie spisał - dzieła ponad góry; Co pamięć niosło chwałą przez wsze pokolenia. Pod mą ręką powstawszy, jak posąg z kamienia! I z nim jakoby z dzieckiem – patrzę razem w chmury…

@karenka – może otworzyć przeciwległe okno i drzwi w odpowiednim momencie (mały przeciąg😉)

@Dariusz Sokołowski – jakaś aluzja pod adresem baranków? (mówi się: jak cielę na malowane wrota)😉

@Marek.zak1 zapomniałam polubić, już się poprawilam 😉

@Berenika97 Z cierpieniem człowiek jest niestety sam, bo współczucie, lęk jest jedynie psychiczną reakcją, a ten ból jest nieprzetłumaczalny dla innych. Cierpienie zatem jest językiem, którym się nie mówił , bo dla niecierpiących jest niezrozumiały. Czy nadzieja zbawienia koi ból, tego nie wiem. Co do błędów przekładu to jak z aramejskiego, przez hebrajski, grekę, łacinę po nasz język, trudno, żeby, mimo najlepszych chęci, ich nie było, a jeszcze bywa tak, że clue jest między słowami, jak w filmie S. Coppoli. Byłem wczoraj na pogrzebie mojego kolegi, który umarł /serce, udar?/ nad ranem. Wszyscy mówili, że piękna śmierć, szybka, bez cierpienia. Pozdrawiam serdecznie.

Białe, srebrne, złotawe, niczym wyspy śniegu, rozgrzane od zachodu pod płowym prześwitem, a my, pod ich wrażeniem, na szarawym brzegu patrzymy, podziwiając mijające życie. Tamten w dali, rozpięty, wygląda jak żagiel, drugi płoży się, mieni, przewrotny jak fala, inny sunie zabawnie, przecinając drogę, która marszczy się, pieni i na dwie się rozpada. Błogosławione lato — pogodny dzień — słońce, ziemia, morze i ryby pod nieba błękitem, i my — jak te baranki po tafli płynące — zapatrzeni w urodę, zachwyceni byciem!

@wiedźma po pierwsze świetne i przetrafne powiedzenie, że wiersz czyta się sobą. Już zapisałem. Co do przekonywania siebie to już epidemia, ileż wypowiedzi w necie i nie tylko, że z kimś nie warto, że faceci są niepoważni, a kobiety czyhają na kasę. W tym świetle własne życie w pojedynkę, wydaje się być optymalne, bezpieczne i logiczne. Oczywiście życie samemu nie jest równoznaczne z samotnością, bo samotnym można być we dwójkę i z całą rodziną. Pozdrawiam z podziękowaniem za wpis. @LessLove To głównie o automanipulacji dla poprawy samopoczucia i samooceny. W temacie mistrz Schopenhauer pisał, że wybitne jednostki są zawsze samotne, więc to też można sobie wmawiać:). Staram się pisać pozytywnie, a we wczesnej młodości dostałem książkę : The power of positive thinking i jej przeczytanie i przestudiowanie wiele mi dało, Pozdrawiam

odniosę się zbiorczo do Waszych słów: system polityczne to jedno a realne życie drugie jak się urodzisz pod ławom to trudno na ławę wejść. czy cos poza fasada systemu się zmieniło? to co mówi Kredens Ci sami ludzie... w czas przestrzeni miejsca siedzenia i poglądów. jest jeszcze to co mną kierowało krzywa dzwonowa ci którzy popychają do przodu ten środek najliczniejszy ( jak powiedział L. Stomma Jest jak ma być ma być jak jest.). i ci na skraju beznadzieji kalectwa i innych niezawinionych niedoskonałości cierpiąc. Ale ,żeby nie było politycznie poprawnie zasada nadal ta sama socjalizm dla ludu a władza kapitalistyczna partycypując w korzyściach , lubimy eklektyzm zwłaszcza ci stojący po środku przeciętni obywatele świata europy i innych państw. a na końcu i tak wszyscy jesteśmy ludźmi i każdy z nas ma jakieś cierpienie na grzbiecie

Ładne, liryczne Pozdrawiam serdecznie kredens

@domestos no można mieć mieszane uczucia, ale kurwa, chyba tak to właśnie jest Pozdrawiam serdecznie kredens

@Berenika97 jestem architektem swojego cierpienia? No z Hiobem tak nie było. Nikt przy zdrowych zmysłach nie chce cierpienia, ale często jest jego sprawcą, zgoda. Natomiast ostatnia myśl jest dla mnie mniej czytelna, bo można się zastanowić jeśli jest to odniesienie do naszej wiary, do Pisma Świętego, to ten błąd przekładu został popełniony celowo, bo nie zostawiono nam żadnej nadziei? To trochę obrazoburcze i uderzające w sama kwintesencję ofiary, ale może idę zbyt daleko w swoich rozważaniach do jakich mnie ten wiersz natchnął Pozdrawiam serdecznie kredens

@Berenika97 ... często rzeczywistość z klocków lego budujemy i na wyłączność tą wieżę mieć chcemy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Toyer Piękny wiersz, kunsztowny metaforami i subtelnie zakodowany. Dziękuję.

Tak sobie pomyślałam , że to mogą być wciąż te same osoby. Najpierw się wyrywają do przodu , potem zmęczeni muszą przystanąć, a na końcu tylko cierpią. Można różnie Kredens pozdrawia

@Marek.zak1 Ale "z Mistrzem", znaczy nie samemu, a do tego cały świat na własność (leasing). Jak zawsze piszesz tak słonecznie. Pozdrawiam.

@domestos Jest napięcie egzystencjalne, jest ogień :-)

@Berenika97 Ten "zakład" o Niebo musi boleć, jak cierpienie dziecka, które opuściło łono matki. Piękny wiersz. Pozdrawiam :-)

@Tomasz.O To budzi we mnie wspomnienie marszu 1-majowego w PRL, ale każdy ma inne skojarzenia, zależnie m.in. od rocznika. Pozdrawiam :-)

@Marek.zak1 myślę, że jest w tym sporo prawdy. Można sobie wmówić, że to własna decyzja, żeby było łatwiej. Myślę, że też sporo ludzi na tak, że czasem potrzebuje tej ciszy, wyciszenia. To wiersz, który wzbudzą różne refleksję. Każdy odczyta je sobą :) Przytoczone prze @Berenika97 słowa mają tu też własny wydźwięk. Trzeba rozgraniczać samotność od bycia samemu. Świetna refleksja, pozdrawiam w zamyśleniu;)

@Berenika97 piękny i bardzo emocjonalny wiersz. Cierpienie nie jest próbą. Język stał się sposobem mówienia o tym, czego nie da się " normalnie" powiedzieć. Chyba najgorsze w tym wszystkim jest to, że druga osoba przestała go rozumieć, przestała chcieć mówić. Zawierają się granice, a cisza boli najbardziej, odtrącenie . Tytuł sugeruje, że całe to cierpienie to pomyłka w tłumaczeniu. Bereniko odbieram ten cudowny wiersz tak, że to ulga, która owszem jest bolesna pozwala iść samemu dalej, na własnych zasadach. To bardzo ważny I bardzo wartościowy wiersz z pięknym przesłaniem. Z-a-c-h-w-y-c-a-s-z ❤️💐

@Radosław Dokładnie tak, bo wmawianie sobie miłych rzeczy działa terapeutycznie, jak Prozac, czy środki przeciwbólowe i przyczyn nie leczy, a one same nie znikają. Pozdrawiam.

Dziękuję, lata lecą u każdego, dzieci wylatują, a jak nie, to też problem. Pytanie, czy inne życie byłoby lepsze jest bez odpowiedzi, może ciekawsze, a może bardziej dramatyczne, bo smoki potrafią być bardzo niemiłe. Pozdrawiam serdecznie.