Cała aktywność

@Berenika97 Bardzo dziękuję za komentarz i podobanie. Serdecznie pozdrawiam🌺

@Deonix_ te Twoje wg mnie lepsze, więcej oryginalnych emocji! Kontynuuj i nie poddawaj się! Pozdrawiam

@Charismafilos Super, bardzo mnie to cieszy, że tak myślisz :) D.O

Ooo, jest klimat w tym wierszu, ciekawe zestawienia, skłaniają do obmyślań :) Parę chochlików do poprawki: Mam podobny punkt widzenia do Peela (a przynajmniej - długo miałam). Też jak dotąd za bazę przeżyć duchowych (sacrum) miałam te fizyczne (profanum). Ale ostatnio miałam sen... Sen, w którym widziałam jezioro, błękitne i lustrzane, piękne jezioro! Ono było w moim rodzinnym ogrodzie. Dookoła był szron, chociaż było lato. A ja w pewnym momencie baaardzo chciałam do niego wejść. Ale się bałam. Nie wiedziałam, jak bardzo jest głębokie. Pytałam o to moich bliskich, ale nikt mi nie chciał na to pytanie odpowiedzieć, więc tylko lekko nastąpiłam na płowe trawy, które uginały się na brzegu, ale tam nie było wyraźnej granicy, po prostu trawa stopniowo stawała się częścią jeziora. I wtedy się obudziłam. A po chwili zdałam sobie sprawę, że seks przestał być dla mnie mistycznym przeżyciem, że to, czego mi naprawdę obecnie brakuje, to woda i przygoda. No i poczułam się z tym źle. Poczułam się źle, bo nagle sacrum się oddzieliło się od profanum, jak dotąd mój erotyzm wydawał mi się czymś zacnym, wielkim i wzniosłym, a tu nagle... Trach!... I nie ma tego czaru! I myślę sobie, co ja w tym seksie widziałam, przecież to takie odzwierzęce, niskie, piwniczne i przyziemskie (choć podniecające i przyjemne), skąd ta fascynacja?! Ale zaczęłam wracać do siebie, do swojego bentosowego, mulistego, sexy bagna :) I jest mi z tym raz dobrze, raz źle... Boże, czym to życie mnie jeszcze zaskoczy? Jakie granice jeszcze przekroczę, czego jeszcze doświadczę, niekoniecznie realnie, ale w tej swojej dziwnej głowie?... Ufff... Sorry za ten elaborat, ale od dawna mnie męczyło i musiałam się komuś wygadać, no i padło na Ciebie :) A po lekturze Twojego wiersza czuję, że jeszcze mnie dopadną jakieś filozoficzne rozkminy :D Pozdrawiam :) Deo

@Gosława From now on: I am David, David Tolibowski ;)

W katedrze lasu robię się mała i gubię ego w milionie igieł. Las przetrwał tyle mrozów i suszy, tak nieugięty. Ja tak nie umiem. Każda tu mrówka ma drogę do domu i każda paproć - prawo do życia. I od wiek wieków szemra strumyczek, mech w leśnym rymie lekko kołysa. Katedra lasu uczy pokory, gdy świerk wysmukły z niebem się wita. W konarach słychać trel leśnych ptaków, w witrażach liści słońce przebija.

@Charismafilos już miałam napisać że na sucho nie przejdzie nie da rady ale się powstrzymam od tych uszczypliwości ponieważ pierwszy raz wykrzesaleś z siebie tyle szarmanckości Aż się stryjenka zadziwiała i wzruszyła Nie spaprz dobrego wrazenie 😌

@Benjamin Artur my ludzie ponoć mamy skłonność do wyolbrzymiania tego co i jak odczuwamy... ale to też ma swoje zalety :) Nadanie bólowi sensu nieco pomaga.

Odczuwam ból. Nieswój, na dodatek. Im bardziej odczuwam go w sobie, tym bardziej płaczę. Bo wiem, że w Tobie go nie zobaczę.

@Migrena po kruszonkach miałbyś siłę:)

@Gosława Narwać Ci tego hyzopu kwitnącego jak Tolibowski nenufary dla Barbary? ;) tylko na sucho będzie ;)

Tyle pary poszło w gwizdek, że aż zagwizdał i głównie o tym, że przegwizdane. Warszawa – Stegny, 02.08.2026r.

@Charismafilos nic tylko lać i patrzeć czy równo puchnie 🤪

@Deonix_ ładnie recytujesz! Podoba się :)

@Gosława co tylko sobie stryjenka winszuje ;)

@Migrena taka herbaciana:) takie najbardziej lubię:) @Gosława ukłony, dziękuję :)

@Berenika97 jesteś jak Enola Holmes ;) Polecam! Myśl globalnie, żyj lokalnie ;) Pozdrawiam

Ładnie 🙂

@Berenika97 fantastyczne są Twoje komentarze analizujesz podtrzymujesz koisz rezonujesz przytulasz dopowiadasz wiersz z Twoim komentarzem jest zawsze pięknie poetycko dopełniony dziękuję ukłonem:) @violetta ale czasami ledwo, ledwo:) @Annie bardzo chciałem żeby Ci się spodobało:)

@Charismafilos stryjek sobie życzy co byś chlopcze zmadrzał 🙂 Się ogarnął i ustatkował 😜

@Gosława toż to hyzop oryginalny? stryjenka nie poznaje? ;)

Po pierwsze ja z tych obrzydliwych much nienawidzę fuj Miałam zjeść kanapkę i przez Ciebie nie zjem A w tym zdjęciu najbardziej podoba mi się kolor kwiatków Piękny

KASTRAT Z LUBELSZCZYZNY Pewien kastrat z Lubelszczyzny Nienawidził chłop dziczyzny To co w lesie sobie lata Nie dla ust kastrata I zamówił rosół solo li z włoszczyzny.

Chyba mi los ten piękny wiersz dzisiaj przysłał :) Bardzo bliski jest mi jego nastrój, trochę w nim jestem, a chciałabym być nawet bardziej :) Peelka to ma dobrze :) Zwykle mam niezbyt przychylny stosunek do licznych powtórzeń, ale tutaj nie przeszkadzają, wręcz nadają lekkości :) Nagość, zieleń, linia piekło-niebo... to są mi bardzo bliskie symbole. To odpuszczenie i dystans, które czuć w tym utworze - także :) Pięknie pozdrawiam :) Deo

Podoba mi się ten wiersz Poeci są trochę jak "Jezus" Takie bierzcie i jedzcie z tego wszyscy " Rozdajemy na prawo i lewo wrażliwość myśli pragnienia plany marzenia w zamian dostając baty No bo przecież nikt nie głaszcze i nie tuli tylko rozkłada na części pierwsze słowo za słowem