Cała aktywność

@Alicja_Wysocka * oprócz niepowtarzalnego charakteru Twoich wierszy czuję tu przyprawę z Gałczyńskiego może listek bobkowy albo gałkę muszkatołową... * jego też uwielbiam *

Miło, że Ci się spodobało :)

@orkan11 niby nie warto poświęcić słowa, a tu poświęcono aż osiem wersów... i tak to już jest w życiu poety :)

Kraina przypomnień Szczyty – platynowe przed burzą. Sztukaterie pod grynszpanowymi gołębnikami. Białe, warstwowe francuskie ciasto. Pod poziomkową, przygaszoną purpurą, w szarym deszczu. Afisze, reklamy na grzybowych nóżkach... Jak pachnie kapusta w beczce w drewnianym, wiekowym warzywniaku? Dym z kominów, stara sepia, bajaderka z cukierni na rogu... Mnemosyne.

Jak morskie bałwany, piękne a niszczące, uderzasz w me serce wspomienia tysiącem. Uderzasz i niszczysz, przestałaś budować. Nie warto więc zatem Poświęcić ci słowa.

@Berenika97 Dla mnie to podróż do krainy mądrości, dobra i spokoju, gdzie człowiek może odnaleźć uniwersalną część siebie, niepodatną na wszelakie perturbacje współczesności. Ja taką odczułem niegdyś w Jerozolimie, jak przed niemal pół godziny przebywałem sam przy grobie Chrystusa. Na zewnątrz słychać były dochodzące spoza miasta strzały, a był to czas którejś intifady. Turystów nie było, jedynie trochę pielgrzymów w mieście. Gdy dochodziłem do pomieszczenia, gdzie znajdował się grób, widziałem stojące w gotowości izraelskie żołnierki z pistoletami maszynowymi wycelowanym przed siebie, a że szedłem sam przez plac, były wycelowane we mnie. A potem ten spokój w środku. Pozdrawiam, nie wiem czy Twój wiersz o tym, ale znasz moje refleksyjne off topy:).

z jednego żebra w trawie i rumianku biała wstęga w zapachach wszystkich kwiatów drgnęła onieśmielona biciem serca w otwartej krynicy poezją obejmuję ciszę tajemnicy początku i końca tam gdzie będziemy wracać pierwszy motyl zakwitł na niebie

Różnie bywa. U nas rosną sobie całkiem dobrze. A kiedyś to większość takich właśnie zaludniało miasto. Nie tylko drzew, ale i dzieci. Bociany przynosiły. Spontan.

@viola arvensis piękna, zmysłowa, intymna inspiracja. Pozdrawiam majowo :)

@Berenika97 cudowna inspiracja! Krucho i delikatnie, jak ona . Czy to o tym wierszu pisałaś wcześniej ? Pozdrawiam ciepło.

@Rafael Marius samosiejki wycinają albo się nie przyjmują:)

"Przeżyłem z Bogiem tyle lat" Ten Ktoś sprzed lat Nie zapuka do mych drzwi Ja o Nim też zapomniałem już Nie można wciąż Marzeniami tylko żyć I czekać tak dzień po dniu Przeżyłem z Bogiem tyle lat Choć w oczy wiał mi nieraz wiatr Przy Bogu się nauczyłem żyć Przy Bogu śniłem swoje sny Przeżyłem z Bogiem tyle lat Oddałem Mu swój cały świat I chociaż wiem jak smakują łzy Dziś nie żal mi przeżytych dni Nie zmieniliśmy się nic I ciągle nam siebie brak Przeżyłem z Bogiem tyle lat Choć w oczy wiał mi nieraz wiatr Przy Bogu się nauczyłem żyć Przy Bogu śniłem swoje sny Przeżyłem z Bogiem tyle lat Oddałem Mu swój cały świat I chociaż wiem jak smakują łzy Dziś nie żal mi przeżytych dni Nadziei trud na pociechę dał mi Bóg Nauczył jak wierzyć w lepszy czas Więc choć mi dziś jak przed laty nie brak dróg Uśmiechnij się chociaż raz Przeżyłem z Bogiem tyle lat Choć w oczy wiał mi nieraz wiatr Przy Bogu się nauczyłem żyć Przy Bogu śniłem swoje sny Przeżyłem z Bogiem tyle lat Oddałem Mu swój cały świat I chociaż wiem jak smakują łzy Dziś nie żal mi przeżytych dni Transkrypcji piosenki Krystyny Giżowskiej dokonał Maciej Szwengielski

Albo samo się zasiało i wyrosło.

manuskrypt zdawałoby się że rozumiemy dziś każde średniowieczne monstrum my mieszkańcy trójwymiaru galaktyka Gutenberga przechodzi do lamusa bo pergamin zastąpiła tafla szkła

@Gosława nie kombinuj. ty nie...

@Berenika97 genialne, bardzo mi się spodobały nastrój i głębia wiersza

@Alicja_Wysocka tak, twojego wspomnienia. Dziękuję za sugestię. Pozdrawiam

@lavlla nisu dziękuję serdecznie❤️

@Arsis no ja na razie nie będę nic złego kombinować Grzecznie siedzę w chałupie na D... Utwór bardzo bardzo przejmujący

@hollow man Ze szczebiotliwym turkotaniem W powietrze wysytrzelą Radosne istoty czarny czy różowy? Który jest groźny w Amazonce Który by mnie zabił? Piękny delfin

@Alicja_Wysocka tak to zachód:). Zdjęcia wschodu też mam w kolekcji:) @lavlla nisu mnie odobiście fascynuje Jego proza. Jest w niej coś z baśniowości, a jednoczesnie z nieuchwytności...coś co ciężko mi określić słowami, ale jest to coś co urzeka. @Berenika97 samotność, to niewątpliwie jeden z czołowych motywów tego wiersza. Nsprawdę jesteśmy samotni w tłumie, szczególnie w czasach obecnych...

@Gosława utwór ten Peter Hammill dedykował swojemu bratu, który popełnił samobójstwo

@Arsis 🙂 @Leszczym to dawanie i przyjmowanie miłości to w gruncie rzeczy trudna sprawa

@Arsis oczywiście tej piosenki również nie znałam Ale mi nią ścisnąłeś gardło W niej wszystko się zmieściło i tęsknota i strata i niemoc Nawet jak by człowiek chciał kochać to chyba lepiej nie dotykać Znakomity utwór Dziękuję

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Babilon nie miał dobrej prasy. Ani w Biblii ani u Herodota :) Oczy malowane, skrywają wieczną nudę i obcy nam ból. Pozdrawiam