Cała aktywność

Plaster na moje rany I gorzka herbata Na okład Zabierz mnie Na swój pokład Tam gdzie Spełnia się Każdy sen Tam gdzie Tak ważny jest Tlen Kawałek po kawałku Tracimy oddechy niespokojne Czując pismo nosem

Podpinam się może wystarczy - niech mnie obleje rumieniec - wiadomo przecież gdzie.

Nie, nie o ucieczkę mi idzie, tylko o cofnięcie się do miejsca przed granicą, przed jej przekroczeniem. Coś jak obietnica, że się nie powtórzy. (No chyba, że Tobie pasuje przekraczanie granic)

@Berenika97 Taka wielka historia zamknięta w kilku słowach. Pięknie. Pozdrawiam Cię 🙂

@Lidia Maria Concertina Śmiertelność jest przygodą z punktu widzenia nieśmiertelności.

Pysznisz się głosząc, iż wolność żeś mi dał Mam świat w ręku możliwości poza teorię wychodzące Cenę wszystko ma, lecz szczęściem dzierżę, tedy prawie[1] kosztu nie ma Ależ… gdy się zapytam o tego, który szczęścia nie ma Zbywasz, gdy się zaś[2] pytam mówisz “Martw się sobą, nie innym” Więc udaję, że to wagabunda Pokazujesz mi rozwidlenie z prawej strony Lepszy, Wspanialszy Świat z lewej most linowy huk słyszę przed chwilą zerwany W prawo skręciliśmy Wszystko co widzę, ma napis “wolność” nad sobą skołowany pytam: Czemu ta wolność mnie oślepia, gniecie, ogłusza i kości miażdży? Czemu ja mam wolność, lecz nie on; włóczęga w którym widzę cząstkę przeszłego, obecnego i przyszłego siebie? Łypiesz na mnie, pustymi, lecz swymi prawdziwymi oczyma “Ja miałem krztynę, ty zaś masz wszystko” Nie chcę wszystkiego, gdy inny nawet garści nie ma, lecz nic [1] pomeranizm - prawie jako w prawdzie [2] pomeranizm - zaś jako znów

No, śmiało! Napisz coś! Mario, Krystyno, Wiktorio, Antonino! Zanim wszyscy umrzemy - na jedną chorobę: śmiertelność Na fakty nieautentyczne, na bardzo wierną niewierność ... Wszystko to plącze się w wiosnach, warkoczach na lotnisku, zapachach zwietrzałych perfum ... Umrzemy! No, pisz coś! Artystko! Spłakana muzo krzycz żółcią - w błękity telewizorów I zaszczep w nas kroplę poezji! Vinci! I zrób to z honorem! Kiedy odejdą już mroki, pustkami ziejące Wersale stłucz świat rzucając weń kielich "Jakiego kwiatu...?" Goryczy. Nigdy nie zwiędłej do końca. Ukorzenionej w żalu.

Nie prześledziłem całego wątku i teraz zachodzę w głowę, jakim cudem gra w skojarzenia przekształciła się w palindromy... 😅 Doprawdy, niezbadane są ścieżki ludzkich umysłów. 🤣

Barbefinksy Pustka z pustynią Weszły w mariaże. Beautiful Dolly i Sfinks złocisty. Hymenayos! W Barbie pustyni Ujrzał bezkresy. Dała Erato Im Barbefinksy.

@Leszek Piotr Laskowski dla mnie bomba, bardzo fajnie mi się czytało . Przy baniu się rowerka niepotrzebne to"jego" Kredens pozdrawia

Oryginalny tekst tutaj:

wiara potęgą jest bez wątpienia gdy palą się mosty sięgamy nieba

@wiedźma dobrze się czyta, miło, przywołuje morze, które uwielbiam Pozdrawiam serdecznie kredens

@Alicja_WysockaJeśli ucieczkę nazwiemy "cofnięciem", to można :) Dziękuję i pozdrawiam:) @Berenika97Gdyby wiedział, że warto, nie miałby dylematu :) Dziękuję i pozdrawiam:)

Nieco udziwniony , ciekawe czy sam do końca wiesz co chciałeś powiedzieć. Ale przenośnie wejścia uszami i oczami bardzo udane Pozdrawiam kredens

Ta buzia, może lepiej policzki albo twarz buzia mnie rozśmiesza, Kredens pozdrawia

Wlazło w ucho jakieś licho, nic nie robi, szepcze cicho. Nie moje, zasłyszane :) Pozdrawiam.

@hollow man I bardziej regularny: Barbefinksy Pustka z pustynią Weszły w mariaże. Beautiful Dolly I Sfinks złocisty. Hymenajos! W Barbie pustyni Ujrzał bezkresy. Dała Erato Im Barbefinksy.

A czasem oczka... Pozdrawiam :)

@Sylwester_Lasota Na spódniczki, spodnie czy panie? Bo wiesz, jeszcze czasem muszki lecą też (na cytrynowy kolor) :)

choć w marzeniach naszych dziadków królowały niemal zawsze łącząc się już samą nazwą w symbolice jednoznacznej te spódniczki w grochy w paski te w różyczki w inne kwiatki gładkie w fałdki plisowane fatałaszki fraszki szmatki dzisiaj są na drugim planie bo choć czasem też się przyśnią jeszcze niejednemu panu to najczęściej niemal wszystkie rozwiewają się nad ranem gdy pań większość na zad wciągnie zwykle nieźle spasowane tradycyjnie męskie spodnie które często w tym przypadku miast okrywać eksponują kształty często aż zanadto jawnie mężczyzn prowokując chociaż wiele z pań zaprzeczy żachnie się na takie zdanie jednak większość zwykle cieszy gdy mężczyzna zerka na nie

@Tajemnicza9723 Ja też nie potrafię, dziewczyna do dziewczyny - to mi nie pasuje :)

@Stary_Kredens ogólnie to tylko potwierdza twierdzenie( parafrazując trochę 2 zasadę termodynamiki ) że świat dąży do chaosu (entropii) a tylko kobiety starają się go trochę uporządkować 🙂

Ja nie oglądałam, więc świat - 1 😉

Miało być piwo, zwyczajnie, bez planu, a tu nagle „randka” wyskoczyła z ekranu. Ja trochę zdziwiony, Ty w lekkiej panice, jednak oboje śmialiśmy się z tej różnicy. Ty: pani od planów, menu i finansów, ja: od uśmiechów, żartów i romansów. Pytałaś o piwo, wino i przekąski do tego, a ja wiedziałem jedno: chcę spotkania Naszego. „Czy ja Cię podrywam?” – sam siebie zapytałem, bo chyba za bardzo do ekranu się uśmiechałem. A Ty powiedziałaś coś tak niespodzianego: że dawno nie czułaś już czegoś tak miłego. Pytałaś, czy w tym wieku jeszcze tak wypada, czy serce nie powinno już spokojniej gadać. A ono nie pyta o lata i daty, czasem tylko przypomni, że świat jest bogaty. Bo motyle nie patrzą na metrykę człowieka, przylatują ot tak, choć nikt na nie nie czeka. Nie pytają o plany, rozsądek czy czas, pojawiają się cicho i zmieniają coś w nas. Za oknem wiatr gwizdał, deszcz wybijał swój rytm, ja kończyłem wieczór z myślą: „to jest to, to ma byt”. Więc pakuj walizkę, muzykę weź ze sobą, ja zabiorę ciekawość, by odkryć Cię na nowo. A jeśli ktoś spyta o atrakcję tego dnia, powiem: nie piwo, nie przekąski… lecz ta dziewczyna, co motyle w brzuchu ma.