Cała aktywność

@Alicja_Wysocka Pięknie piszesz! Niektóre Twoje wiersze czytam córce - podziela moje zdanie,że są niezwykle delikatne!

@violetta Nie powinno się brać życia w 100% na poważnie. To "gra" której zasad do końca nie znamy.

@Alicja_Wysocka Obraz tulących się cieni, które wyprzedzają naszą świadomość, jest super! To metafora tego, jak uczucia czasem uprzedzają słowa i decyzje. Pięknie to ujęłaś w tak krótkiej formie. Bardzo mi się podoba. :))

@Alicja_Wysocka Ten obraz słów siedzących samotnie na grzędach wersów jest przepiękny. Wstać do wiersza z łóżka, żeby go przytulić - to jedna z najczulszych metafor pisania, jakie czytałam. Śliczne! :)))

@Berenika97 Bardzo odważny wiersz o tym, że czasem łatwiej odejść, niż pozwolić komuś zobaczyć więdnięcie - gdy nie ma miłości. Skoro jest to również inspirowane Małym Księciem - to również dałaś głos jego róży - tej postrzeganej jako dumnej i nieczułej. Ciekawy wiersz. :)

@Berenika97 "Jabłka szarej renety nie znają smaku smutku" - ta puenta jest genialna, wyrywa z całej tej szarości nagle coś konkretnego i lekko zaskakującego. Świetny kontrast! Świetny wiersz! :)

@Berenika97 Dokładnie tak! Często muszę przymykać oko na pewne nieścisłości. :))) Bo wiem, że też mam swoje słabości. :)))

@Berenika97 Świetnie użyłaś słowa maswerk - pod takich dachem pewnie dobrze się odpoczywa. :)

@Berenika97 "Rzucali jeden cień na ścianę" - to zdanie zostaje ze mną najdłużej. Bardzo smutny i piękny wiersz o tym, jak coś wspólnego rozpada się na osobne cienie.

@Łukasz Jurczyk Ten fragment poematu to brutalnie szczery obraz imperializmu. Ukazuje wojnę nie jako heroiczny mit, ale jako metodyczną, zaplanowaną i beznamiętną zbrodnię, w której terror jest głównym narzędziem komunikacji. Podpisuję się pod komentarzem Bereniki.

@Łukasz Jurczyk To doskonały, bardziej mroczny wiersz - odziera wyprawę Aleksandra z patosu. I zapowiada groźne wydarzenia. Świetnie napisane!

@Łukasz Jurczyk Demitologizujesz antyk, sprowadzając wielką historię (podbój Azji przez Aleksandra) do poziomu kurzu, pomyłek kartograficznych i żołnierskiego fatalizmu. I robisz to fantastycznie! Podziwiam i pozdrawiam. :)

:))) Cieszę się, że odnalazłaś w tej bajeczce coś dla siebie. Chyba wszyscy czasami tak mamy. Dziękuję. :) Również pozdrawiam. Hmm... nie podejmuję się zaśpiewać :))) Dzięki, że zajrzałaś. :) Pozdrawiam. Niektórzy jednak się upierają. :))) Ale masz rację, czasami lepiej jest zawrócić, albo... chociaż zmienić kierunek. Pozdrawiam :)

Chcieliśmy podzielić się muzyczną interpretacją wiersza „Lipiec” Loli Szereszewskiej. To niezwykle zmysłowy tekst — pełen światła, zapachu róż, wilgotnej trawy, miodu i letniego upału. Staraliśmy się zachować tę intensywność również w muzyce i obrazie. Link do utworu:

Od czegoś trzeba zacząć, najpierw porządki w rzeczach i papierach, bo z serca i z głowy ot, tak, wyrzucić się nie da... Pozdrawiam serdecznie :)

@andrew dziękuję i wzajemnie! Pozdrawiam:)

@sisy89 ... i jutro i gdy na niebie zajdzie słońce już na zawsze będzie ... ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

@Wiechu J. K. Już prędzej zakochana w sobie, a w róży być może zakochany jest czas. Jeśli już nie jest piękne to trudno, biorę to na klatę ;) Dziękuję za czytanie komentarz. Pozdrawiam ciepło :) @Witalisa Dziękuję za czytanie i komentarz. Pozdrawiam :) I nie tylko o dylematach przemijania. Dzięki za czytanie i komentowanie :) O jakim prawisz tulipanie kiedy listopad właśnie mija, co jej po astrach, czy narcyzie skoro potrzeba jej motyla. :)) Dzięki Jacku za wierszowany komntarz :) Pozdrowienia :) I książę niewiele pomóc tutaj może gdy róża w siebie ciągle zapatrzona zamieszczenie zdjęcia niewiele pomoże gdy w myślach róża ciągle zatopiona unika prób, rozterek zwłaszcza ambarasu a jedynym zmartwieniem jest mijanie czasu. Dzięki Alu za odwiedziny i wierszyk :) Pozdrawiam cieplutko :) Też, choć być może nie umiałam przekazać wierszem niczego więcej. Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam :)

@LessLove żarty wolne:)

@violetta Masz w czym wybierać: jakieś 2,5 mld mężczyzn, wśród 4,8 mld Azjatów. Lepiej szybko zacznij konkurs.

basen pachniał chlorem choć nie było już w nim wody na dnie leżał liść przyklejony do kafelków jak mokry język zszedłem po drabince metal był zimny aż zabolały dłonie każdy krok rozbijał się o dno większy ode mnie i długo nie chciał ucichnąć przesunąłem palcami po ścianie pod gładkim kaflem pęknięcie szło osobno wtedy przypomniałem sobie jak brzmi woda kiedy ktoś znika pod powierzchnią najpierw plusk potem cały basen zamyka się nad nim bez jednego słowa

@Konrad Koper Te kwiaty szczególnie słoneczne, łzawią. To trochę taki dramat, będący odzwierciedleniem tych czasów. Może nie jest, aż tak źle, choć ja im częściej zaglądam do internetu, tym częściej widzę przykre sytuacje. Bójki, strzelaniny, jak to w mediach. No i zaznaczam, że to tylko moja interpretacja.

lubię długie dni skąpane w słońcu lipcowe marzenia zawieszone w powietrzu i wszystko co piękne ląduje w dłoniach gdzie ciepło rozpuszcza wątpliwości kilka momentów zawieszam na szyi tam słychać miarowe bicie jutro wciąż będą przy mnie

@Jacek_Suchowicz, nie wiem w jaki sposób "umuzyczniłeś", ale np. odnośniki do utworów wygenerowanych w Suno też tutaj działają. Wstawiałem linki do piosenek wygenerowanych w KP Music AI i też działały. Raczej nie wstawisz pliku nagranego np. na żywo telefonem. Najpierw należałoby go zamieścić gdzieś w sieci i dopiero potem wkleić odnośnik do niego. Napisz do czego odnośnik próbowałeś wstawić. A wiersz świetny. Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Świat, w którym rodzą się marzenia, i w którym je spełniamy, choć w sumie nie zawsze. Piękne zdanie jest o tych kluczach, że posiadamy je, by otwierać dni i noce. Trochę tak, jakby nasz los, był od czegoś zależny. Może od jakiejś siły wyższej. Tak, ja to interpretuję. Pozdrawiam.