Cała aktywność

Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać. Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.

W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu Tak chciałabym móc wychylić się Poza krawędź luster poza krawędź drzwi Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu Mam w sobie okruchy otuchy A mową odsłaniam się niby lilie tulipany A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki Wszystko wydaje się podobne Pozbawione prawdy Najchętniej więc otwieram oczy Niechaj ciemność mnie tak nie tuli Nie chcę umrzeć w objęciach życia Splamionego czarnym tuszem omotania Owijam się w kokon modlitwy łez Udając liść, suchy jak zwój Bez podsłuchiwań pająka

@Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść, która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam

@Berenika97 Chmury to cud natury. :)))

@Konrad Koper Dzieki :))) @LessLove, @Konrad Koper i @APM dzięki :)))

Na rozstajach dróg samotnie stoję, czy los dziś spełni marzenia moje? Każdy krok prowadzi w nieznany świat, a przyszłość skrywa swój cichy ślad. Raz świeci słońce, raz pada deszcz, raz czuję siłę, raz tracę sens. Los jak wiatr zmienia swój bieg, a ja wciąż szukam bezpiecznych dróg. Niepewność szepcze: „Zawróć już stąd”, nadzieja odpowiada: „Przetrwasz ten ląd”. Choć serce nieraz ogarnia lęk, wciąż idę dalej przez życia krąg. Bo życie pisze swój własny los, nie słucha próśb ani naszych trosk. A kiedy odnajdę właściwy szlak, zrozumiem, że warto było iść właśnie tak.

@Rafael Marius mam duszący kaszel, nie da się spać:) miód muszę na noc zjeść i zostawić na gardle:) AI jest najlepszym moim lekarzem i pielęgniarzem :)

- Zdradziłeś mnie znowu z Pełnią Szatanowi należny jest wpierdol - Patrz! Tłumy z Poklaskiem Czułe na swe wibracje U gości mające uznanie Zniżcie się do poziomu Człowieka. Zniszczcie pojęcie "opieka". Suchymi deszczami Opuszczona rzeka

„Trzeba wodę przynieść!” – wycisnęła z siebie. Sen z powiek. Nadal w półśnie. Odchylam głowę. Zastygam. Tępym wzrokiem tonę w zaciekach sufitu. Mistyczne freski alkoholowych eskapad, epizodycznie lejących się w strop. Jebany Picasso. Patykiem pisany. Z rozterką wchodzę w rolę. Budzę się w tym samym koszmarze. Pomimo słońca światło przez źle licujące okna wpada tu późno. Zagląda niechętnie. Podobnie jak nadzieja. Dwadzieścia cztery metry królestwa. Banalna rola do odegrania. W rozstępie zasłon pojawia się światło. Mrużę oko. Dłonią, jak uflejoną firaną zniechęcenia, przyćmiewam impas rzucający się w oczy. Pryzmat życia ma więcej odcieni niż rzut grochem o ścianę. Jedni widzą ścianę. Inni dostrzegają pęknięcia. Nie ten smak chce prosty śmiertelnik poczuć o poranku. Mówi: nie. I na wieki wieków amen. – „Nie chce się powtarzać?!” A jednak się powtarza. Chowam się za fotelem. On też odgrywa swoją rolę. Parawanu. Tarczy. Świadka. Jego skrzywdzony bliźniak stoi u schyłku moich stóp. Obaj szarzy. Wytarci. Wypatrzeni przez postacie i ich role. Całe życie w jednym pokoju. Na dwójkę. Nie zawsze po równo. Wstaję gwałtownie. Nieelegancko zamykam kieszeń i wciskam „play”. „Nie bój się zmiany na lepsze.” Spodenki. Koszulka. Skarpety. Głodny idę na stopa. – „Kocham cię, Mamo. Jadę do Giewka.”

@Maciej Szwengielski jest coś niewytłumaczalnie kojącego na tej drodze mimo, że taka wyboista

Szyfrujesz, celując w środek. :)

Faktycznie ostatnio całkiem dobrze, a wstaję o 6 jak dawniej. Dla mnie znakomicie, ale niektórzy narzekają na upały. Miłych snów.

@Andrzej P. Zajączkowski serdecznie dziękuję ❤️

@Rafael Marius lepiej się trzymasz ode mnie:) ja to o tej prze już taka śpiąca:) ciepło i noc usypia:) dobrze, że ciepło, nasze lato jest cudne, nigdzie tak nie ma pięknie jak u nas:)

@Berenika97 głębia filozoficzna i fizyczne wręcz odczucie bólu, jakby horyzont był ostrzem żyletki... do tego niesamowite nasycenie barw, Ty jako kolorystka- to jedna z Twoich poetyckich twarzy:)

chcę napisać piosenkę dla Ciebie żeby dodać sobie sił z Tobą zawsze jest mi jak w niebie a samotnie jakoś przez pół czy pamiętasz jak było miło ciągle w głowie mam tamte dni co te wszystkie cuda przyćmiło rzeczywistość bura jak wół jakże trudno mi sobie wybaczyć że pozwoliłam na kradzież chwil ekscytujące jest życie z Tobą bardzo chcę żebyś zawsze w nim był

@Berenika97 bita śmietana z wielkiej butli to gaśnica, a Brownie to Brownie. @Berenika97 dziękuję 🌹 @Łukasz Jurczyk dziękuję serdecznie ❤️

@Wiechu J. K. Miły- zgrabny !!

Do wesela się zagoi. Diabelski wynalazek. Zamiast się cieszyć, że jest ciepło, to chłodzą jak pingwinom w ogrodzie zoologicznym. Dużo zdrówka życzę.

Jestem niesamowity i jadowity. Piszę krzyżówkami i zagadkami. Poziomo i pionowo. O czym? Niewiadomo… Znaczy kursywa- rytm zagrywa. I często niewinny żart, jest piekła wart.

@Berenika97 Dziękuję, tak mi coś dzisiaj w duszy zagrało. Dziękuję za przeczytanie i posłuchanie. Czasem słowa się fajnie ułożą...

A po, łajzo, i famulus. Ulu, mafioz jałopa?

A mi goła, nawet Ewa, nałogi ma

@Wiechu J. K. potwierdzam;)) Pozdrawiam i dziękuję;)

Ej, zrób gar! Bobra gbur zje