Cała aktywność

Przyjdzie pierwszy duch… Duchy wezwą kolejnego. Odkryją tajemnice…

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Można, można! :) Dziękuję za tak smakowite podsumowanie - rzeczywiście, wszystko zależy od towarzystwa, nawet szara reneta z odpowiednim partnerem nabiera słodyczy. Pozdrawiam serdecznie! @Kwiatuszek Bardzo dziękuję! Miło mi, że wiersz przywołał takie wspomnienie - stary sad z szarą renetą to piękny obraz sam w sobie. Serdecznie pozdrawiam! :) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Serdecznie dziękuję za tak wnikliwy i piękny komentarz. Twoja interpretacja szarości jako bezpiecznego schronienia przed emocjonalnym tornadem jest niezwykle trafna i sama w sobie brzmi jak świetna literacka myśl - cieszę się, że się nią podzieliłaś. Z puentą trafiłaś idealnie w to, co myślałam - ta "szarość" jabłek miała właśnie kontrastować z ludzkim smutkiem, którego natura nie zna. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Posem Mocny w swojej niedopowiedzianości - niepokojący obraz „szczekającej wody” i zestawienie „Bożego kielicha” z goryczą nadają osobistemu bólowi niemal biblijny wymiar. Całość działa siłą niedopowiedzenia i dziwności obrazów- to bardzo współczesny, oszczędny sposób pisania o bólu.

@Leszek Piotr Laskowski Piękna, ciepła gawęda o dzieciństwie u babci - pełna czułych detali (piekarnik, króliki, jaskółki, podkradany miód), które ożywiają tamten świat. Mam również cudowne wspomnienia o babci, która mieszkała z nami. Drugiej nie pamiętam, bo szybko odeszła.

@Sylwester_Lasota Piękny rytm i rymy, świetnie się czyta na głos - zwłaszcza aby poprawić wymowę wyrazów na "ż" i "rz" :) Podoba mi się też morał - czasem najlepszym rozwiązaniem problemu jest po prostu zmienić strategię, zamiast upierać się przy trudnej drodze. :)

@Achilles_Rasti To studium powrotu, który jest tylko fizyczny. Ciało jest w domu, ale umysł i pamięć wciąż tkwią w innej rzeczywistości. Świetnie ukazana jest ta bariera milczenia, która często dzieli osobę z traumą od jej bliskich. Bardzo smutny obraz.

@Gra-Budzi-ka Pięknie ujęta prawda o tym, że życie nie czeka, a pewnych drzwi nie da się tak po prostu otworzyć na nowo po latach. Wciągająca historia z wyrazistą puentą i do tego świetnie napisana! Z przyjemnością przeczytałam!

@Benjamin Artur Bardzo sugestywny wiersz - podoba mi się kontrast między łamiącymi się brzozami i osikami a niewzruszonymi dębami, które mimo wszystko "otwierają się" na noc. To piękna metafora siły przetrwania pośród grozy. Refren - klamra dodatkowo wzmacnia niepokojący nastrój całości.

@Bożena Tatara - Paszko Róża staje się lustrem ludzkich lęków - strachu przed utratą urody, samotnością i upływającym czasem, na który nie mamy wpływu.

@Gra-Budzi-ka Uprawiać chciał nordic walking Fin w Himalajach Myśląc, że zniknie mu znamię na jajach Gdy był na Evereście Zakrzyknął -nareszcle Zamarzło i znikło mu znamię na jajach.

@7system Ojej! To przepraszam za te słowa - " Podoba mi się obraz "krzywizny kości"". Wzięłam to za pomysł literacki. Pozdrawiam.

@Mitylene Właśnie o myślałam o latarniach - bo urzekły mnie swoim "spacerem". Ale skoncentrowałam się na osobach - chyba tytuł poprowadził mnie trochę w inną stronę. Wiersz jest śliczny a latarnie zdecydowanie są świadkami , a nawet uczestnikami spaceru. Pozdrawiam. :)

@LessLove to nie podrywaj innych Muz:)

@Leszczym Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :))

@Leszczym Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew Zawsze ufność jest właściwą postawą, a serce człowieka przekorne... wyprowadziło nas z raju... ale za Jego zgodą i Jego Troską o nas, która nie ustaje.

@Tadeusz Koch Piękne wyznanie miłości i radości życia we dwoje. Pozdrawiam.

@Leszek Piotr Laskowski Piękne wspomnienie. Mam podobne, z wakacji u Babci Elżbiety, która przez długie lata wdowie gościła wnuczęta, a my odwdzięczaliśmy się, jak umieliśmy i uczyliśmy się dla Niej "gospodarskich sprawności" z zapałem i oddaniem.

@Dariusz Sokołowski Bardzo dobry wiersz, bogaty formalnie i mądry. Dziękuję Ci.

@violetta Zasypiam i budzę się z... Muzą, Violu. Jest nam dobrze ze sobą, chociaż ona nie umie gotować, a ja ją zawodzę czasem brakiem romantyzmu - ostatnio album "TAKA POLITYKA", który w większej części utworów YT mi blokuje, bo... polityka.

@Dariusz Sokołowski niezwykle obrazowy, jak jakiś malarski wizerunek.

@Dariusz Sokołowski może tylko na chwilę się da, ale trzeba być wdzięcznym i za te chwile, niektórzy i tego są pozbawieni. Dla mnie piękny wiersz. Pozdrawiam Kredens

@Jacek_Suchowicz jak zwykle zgrabny i mówiący prawdę wierszyk. Dziękuję za czytanie i komentarz Pozdrawiam serdecznie kredens

@Leszek Piotr Laskowski – saga co się zowie🙂 Z rymami idziecie już jak w marszu. Pozdr.

B.G. Mrą kwiaty w szkle pociętym, skra tańczy po stole, w rogu parkiet olśnieniem kosztownym migoce, pod oknem przysłoniętym sofa wygodnieje i fotel się zatraca w słonecznej pomroce. Na ścianach w zgrzebnych ramach – wnuczęta i dzieci, synów, córek, sióstr, pociech – ustawione grono, a na stole, w obszyciu dzierganej serwety, ze stosownym obyciem, aromat parzonej… Ach, świecie mój, najdroższy, w pokoju zamknięty, ileż trzeba zabiegów, kokieterii, siły, by w tym srebrnym odbiciu – na odległość ręki – nie widzieć końca świata i cienia mogiły.