Arkusz maturalny z języka polskiego (termin poprawkowy 2024, Formuła 2015) składa się z dwóch głównych części: testowej oraz wypracowania, które łącznie sprawdzają kompetencje interpretacyjne, językowe i argumentacyjne zdającego. W części testowej pojawiają się teksty publicystyczne i eseistyczne, m.in. dotyczące retoryki wizualnej oraz wielokulturowości świata, które wymagają analizy sensu, wskazywania argumentów, określania opinii autora oraz rozpoznawania środków językowych. Zadania sprawdzają także umiejętność streszczania, rozpoznawania typów zdań oraz interpretowania zależności między kulturą, językiem i sposobami komunikacji.
Istotnym elementem arkusza jest również odwoływanie się do lektur obowiązkowych i kontekstów kulturowych, co pojawia się zarówno w zadaniach testowych, jak i w wypracowaniu. Zdający musi wykazać się znajomością utworów literackich (np. „Lalka” Bolesława Prusa) oraz umiejętnością ich interpretacji w zestawieniu z innymi tekstami kultury, a także formułowania logicznych wniosków i argumentów. Sprawdzana jest zdolność łączenia informacji z różnych źródeł, dostrzegania zależności między kulturą a naturą oraz refleksji nad rolą doświadczenia i poznawania świata.
Druga część arkusza polega na napisaniu wypracowania argumentacyjnego (minimum 250 słów), w którym należy sformułować tezę, poprzeć ją argumentami i odwołać się do wskazanych tekstów oraz kontekstów kulturowych. Kluczowe znaczenie ma spójność wypowiedzi, poprawność językowa oraz umiejętność interpretacji fragmentów literackich. Klęska czy zwycięstwo – co może być dla człowieka lepszą lekcją życia? lub Czym dla człowieka może być dzieciństwo?.