Bywam

bywam chamem plując na konwenanse
bywam też draniem zapatrzonym w siebie
bywam złodziejem co ma zręczne palce
bywam zbłąkany bo wciąż wiele nie wiem

bywam szarmancki z francuskim uśmiechem

bywam rycerski na wzór ideałów
bywam uczciwy z gołębim sercem
bywam też bystry w przypływie morałów

bywam wulgarny nie znając granic
bywam arogancki gdy rośnie ego
i pełen patosu na wpół deklamacji
bywam bufonem gdy forma ma przerost

bywam elokwentny wiążąc słów bukiety
bywam skromnym prawie ascetą
szczerym do bólu naiwnym dzieckiem
czasami bywam bo jestem człowiekiem

Całkiem fajne, ale wolałabym pełną konsekwencję, jednak w przedostatniej strofie wiersz się załamuje i powstaje schodeczek, trochę mnie to uwiera.

Ale jak napisałam całość na tak.

Zdrowia!

@AOU dzięki 

pewnie zauważyłeś że chodzi o skrajności i przeplatane strofy są celowe 

dzieląc wiersz na pół każda linijka jest zaprzeczeniem tej z poprzedniej strofy

niemniej każdy ma prawo do swojej opinii 

pozdrawiam i też zdrówka

A mnie się podoba, bo chcemy, czy nie w każdym z nas jest po trosze z opisanych cech, chociaż nie zawsze z tego zdajemy sobie sprawę, a może nie chcemy, bo się tego wstydzimy. Podoba mi się też dystans do samego siebie. Dojrzały tekst. Bardzo na plus. 

Pozdrawiam. 

@Marek.zak1 dzięki miło to słyszeć 

pozdrawiam

ZauważyłAM.

Doceniam fajne i mądre teksty. Tak trzymaj:). M. 

@AOU sorry nie dopatrzyłem 

Sięomskło chyba ;p

Tutaj rytm się kruszy. Może by tak :(...) wiążąc słów bukiety ?

Poza tym, podobujemisie :)))

Jakąś część siebie odnajduję w tym tekście.

Pozdrawiam,

D.

@Deonix_ no przyznam że brzmi lepiej

dzięki:)

pozdrawiam