Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

               

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gramofon przyszłości

odtwarza ostatnią piosenkę

stoi na ulicy i zdawać by się mogło

że choć jest to jakby go nie było


ulica szara pusta świeżo wymarła

wilgotne chodniki

kryją w sobie obrazy

pod delikatnym całunem cienkiego lodu


przezroczyste ślady przechodniów

posnęły na twardych poduszkach

niebo świeci czarnym blaskiem

zasilane odwrotną stroną księżyca


zdechły szczur poruszany przez wiatr

jest żywym w ornamentach śmierci

zielony trawnik pieszczony poświatą

dźwiga roziskrzony kosz na śmieci


wygląda słodko ze swoim dobytkiem

inne kosze

puste samotne i opuszczone

spadają na dno odpadkowych wspomnień

 

gramofon wytwarza coraz więcej słodkich nut

muzyka jak gęsty syrop szybuje do wyobraźni

widzę ją na ulicy

wchłania zdechłego szczura

przerabia na owłosione ciastko z mięsnym lukrem


cała ulica pokryta gęstą mazią drga od śpiewu

o urodzinowym torcie z kawałkami ostrych kluczy

płynie do do mnie

za chwilę przyklei całe życie do obejrzenia

pod stopami wyczuwam miękkie pulsowanie

słodką zimną mgłą dusi puls mojego serca

 

wspominam placek z galaretką

robił go dobry człowiek

teraz go nie ma

nie ma kogokolwiek

tylko wymarłe miasto

jestem sam

tak zupełnie


*

biegnę do cukierni

zamknięta i otwarta


na wystawie karmelowa figurka

poznaję siebie

biega

stuka w szybę

chce się wydostać


lecz gramofon

odtwarza ostatnią piosenkę

                


 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...