Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Lidia W

żółte, szare, białe

Rekomendowane odpowiedzi

żółte natarcie jesieni

ścieżki się mienią deszczem

a on to ze mną doceni

ten szary dzień i jeszcze

 

tyle więcej dni jak ten

wyblakłych jak zapomnienie

lub jak wczorajszy sen

wszystko będzie zdarzeniem

 

jakiego nie było wcześniej

choćby to samo ciasto

mój fotel, lampka i jesień

stawiając kroki przez miasto

 

ucieszy mnie, że jest szare

mokre i ciągle w pośpiechu

bo będę go mieć na stałe

wracać do jego uśmiechu

 

do ciepłej dłoni w mojej 

gdy mróz już mocno trzyma

wzruszona śniegiem stoję

to moja pierwsza zima

 











 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
25 minut temu, Lidia W napisał:

@Sylwester_Lasota Dziękuję pięknie i także pozdrawiam ;)

Nie ma za co. Wróciłem do wiersza i myślę sobie, że całkiem nieźle, to trochę za mało. To jest naprawdę dobry wiersz. Zastanawiam się o kim opowiada. Na pewno jest to ktoś bliski. Tata może?

Edytowane przez Sylwester_Lasota

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do utworu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności