A ja wiem

[Donnie Darko]

Ja wiem
Że nic nie mam
Już nic do stracenia
Nic znaczącego
Już nic więcej nie mam

Ja wiem
Że nic nie mam
Już nic do sprzedania
Nic co ma wartość
Co mógłbym dać w zamian

Ja wiem
Że mnie nie znasz
Więc pewno i nie chcesz
Co ja to miałem ... ?
Ja miałem coś jeszcze...

To nic
Już nie ważne
To nie ma znaczenia
Nie warto wspominać
Już nic więcej nie mam

[Michał Gomułka]

Liryk ogólnie nieporadny, ale... ma coś w sobie. Po pierwsze jest jakaś celowość; ukazanie problemu "ogołocenia" - z uczuć, z dóbr materialnych pewnie dla kogoś. Ten ktoś jest już tak daleko (mentalnie, niekoniecznie fizycznie), że w istocie pod. lir. stwierdza:

Już nic więcej nie mam

Nawet nie ma mowy o desperackim akcie ratowania. On stwierdza fakt. Jest pogodzony.

Kostrukcja wiersza jest poprawna. Forma zachowana. Nieporadność... choć nawet bywa "urocza", to jednak podobną tematykę można ciekawiej przedstawić. Tu jest "do przyjęcia".

[dzie_wuszka]

i to jest bardzo pierwszorzędne wyjście do nowych sytuacji - nie mieć nic już więcej do stracenia. to takie miejsce, gdzie strach, czy też obawa, nie może już terroryzować i dalej, przez tę jedną krótką chwilę, jest wolność. oczywiscie do czasu, kiedy znów zacznie się coś mieć :))