Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poruszeniem
czekaniem nad ranem
w nocy i codziennie
nie ma pory

kiedy nie oddałabym
rezerwatu i zapachu leśnych
dróg

tym razem siedziałam pod
czereśnią zamyślając się a ty
odbarowałeś tym że jestem

wierniejsza od marzenia
akwarelowa moja roża

wszystko wiesz że
jesteś ukochannym wonnym
powietrzem

od Matki Najświętszej

kiedy gdzieś na chwilę odchodzę
ze śmietanowymi obłokami
nie odpowiem nawet najbardziej
przemyślaną frazą wierszem

muzycznie całuję jak święta
Cecylia co patrzyła na położoną
niespodzianie dłoń twoją na moją
splecione na chórze ręce

--------------------------------------
wersja II:

poruszeniem, czekaniem
nad ranem w nocy i codziennie
nie ma pory, kiedy

nie oddałabym rezerwatu i zapachu
leśnych dróg, tym razem
siedziałam pod czereśnią zamyślając się a ty
odbarowałeś tym że jestem

wierniejsza od marzenia

kiedy gdzieś na chwilę odchodzę
ze śmietanowymi obłokami
nie odpowiem nawet najbardziej
przemyślaną frazą wierszem

wszystko wiesz że
jesteś ukochannym wonnym
powietrzem

od Matki Najświętszej
akwarelowa moja róża

muzycznie całuję jak święta
Cecylia co patrzyła na położoną
niespodzianie dłoń twoją na moją
splecione na chórze ręce

(...)
---------------------------------------
Mini:

freski

twoje łaski z twoich ran

obserowałam tamtego dnia
grałeś na ślubie jak na wielu
w swoim życiu a ja po krętych
schodkach z góry żeby się

nie potknąć, nasze
oczy i serca już wtedy i będą

szukały siebie
---------------------------------------------
rok po roku

łuski ziarnka

słonecznik za plecami
schowany

teraz wyszedł jakby
mniej z wyobraźni

zapamiętane obrazy
pozostają

i ty jedyny na zawsze
------------------------------------------------
drewniane talarki

jakby miały nogi

modlitwy jeśli taka będzie
wola może nie teraz
obraz Najświętszy jeszcze

raz wymalować
jak nie można pędzelkiem to
choć trochę słowem, choć

nie moje obleczone
---------------------------
nie ma
żadnej miłości
jeśli się w nią nie
wierzy

*******************************************
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
*******************************************
z inspiracji forumowej:

pięknie piszesz do mnie poeto
gołębie odleciały białymi skrzydłami
wnet burza się rozhulała
pociemniało i lekkim powietrzem

zapachniało, za oknem

a potem nosem na dach
rozglądnąć szparą strychem
ujrzałam tylko obłok nim zdążył

przejrzeć dom ten, któremu
imię nada ten wróbel mały
sąsiada
bo mój jest domek taki
że niby sama tworze go jak
dwa podniebne ptaki
-----------------------------------------

Opublikowano

Judytko, przeczytałam zauroczona... szkoda, że wszystkie razem, wydaje mi się, że łatwiej byłoby ogarnąć pojedyńczo, ale... całość odbieram tak, jakbyś uchyliła rąbek duszy i pozwoliła zajrzeć, za to Ci bardzo dziękuję :))))
aha, popraw "rohulała";

sercdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję serdecznie za wizytę, wiem, że naraz
ale nie chciaałam tego rozrzucać po jednym,
bo to jedno, J. (: dziękuję
i za baczne oko

wiem, leniwym się lub nie mającym czasu(?) nie będzie chciało tyle naraz
czytać- no cóż...i tak bywa(:, ale w sumie to i tak
mało kto to czyta,taki ze mnie niepoeta, ale co tam (:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Franku, a no tak, zdaje sobie z tego sprawę,
indywidualnych wierszy( przynajmniej tak mi się wydaje) czy jakoś tak jest tu od groma
patrz- w górę i na dół, ale lepiej zawsze w górę,
spowiadać tu natomiast nigdy raczej nie miałam zamiaru,
ale osobiste- tak, lecz i tak wydaje mi się że największe
wrażenie to jednak robi miłość od serca Miłosiernego,
J. (: dziękuję za ślad bardzo i serdecznie pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
    • dziwność  nie zna granic    cóż za pogoda  upały  nic mi się nie chce  jak byłem młody ... niestety  dziś trzeba dźwigać  dwadzieścia jeden lat …   ojciec powiedział    już chciałem  cię synu skreślić    ale ...   DOPÓKI MARZYSZ  WSZYSTKO PRZED TOBĄ    i spojrzał na mamę    ONA  ONA CHYBA JUŻ... przestała    a przecież  taka śliczna i młodziutka    JA NIGDY  NIE PRZESTANĘ MARZYĆ    7.2026 andrew  Sobota, już weekend  dziś młodość często zmęczona życiem  a my …   nie przestawajmy MARZYĆ   
    • @karenka @Marek.zak1 dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • nie wstydźmy się łez one są jak lek który pomaga zrozumieć trudne dni   one nie muszą boleć czasami pomagają zrozumieć to coś   nie ukrywajmy ich niech zdobią naszą zmęczoną twarz   Nie wstydźmy się łez to nie przegrana to prawda która pomaga żyć      
    • Niezwykle mocna satyra... czytelna metafora władzy jako lalkarza – świetnie oddaje poczucie kontroli i manipulacji systemowej...pozdrawiam serdecznie* 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...