Dla Karoliny...

[Phileas Fogg]

Wyzwolenie
Nirwana
heroina
strzykawki
tryskająca krew
pokłute ręce
wypalony mózg
hiv aids zabija Cię
cieszysz się droga Karolino
moja na zawsze 16letnia przyjaciółko!

Pewnie jeteś w swoim narkotycznym niebie
ze swoim naćpanym bogiem,
czarne słońce
czarny deszcz!

Oddajesz się za pieniądze
często widzę cię leżącą na kartonie pod bramą
z piękną, ale zmęczoną życiem,
obryzganą spermą twarzą

Podaję ci dłoń, ale ty ją odrzucasz,
pomoge ci, masz tu kasę kup sobie działkę,
odleć
tam gdzie ci będzie lepiej...

Za dwa dni słyszę
zmarła Karolina R. lat 16
córka bogatych rodziców
wzorowa uczennica
przedawkowała
zloty strzał
pękła żyła
niebo we krwi...

[Michał Wilk]

mocny wiersz bez owijania w bawełne i takie powinny być wiersze, które mają jakiś przekaz i są o życiu, brutalnym życiu a nie takie gdzie forma jest ważniejsza od treści. pozdrawiam

[Michał Gomułka]

Wiersz naturalistyczny, mocno przesadzony, źle zbilansowany. Niepotrzebna zwłaszcza zwrotka odnośnie komunikatu (skądkolwiek) odnośnie śmierci - ta ostatnia. Jasne, obrazy rażą mogą poruszyć, więc tego zabiegu nie neguję, zwracam uwagę na jakość i sposób. Siła zgubiona w wewnętrznej babraninie.

[Marcin Katulski]

Coś jak film instruktażowy - narkotyki zabijają.
Ten przekaz jest nagłaśniany przez media, poezja już nie musi.

[Phileas Fogg]

takich przekazów nigdy za mało:)